Naw Ruz

شهروند بهایی در زندان ها و بازداشتگاههای جمهوری اسلامی ایران

---

با فرارسیدن نوروز ۶۷ شهروند بهایی دور از خانواده هایشان در زندان ها و بازداشتگاههای جمهوری اسلامی محبوس می باشند.

• ۴۳ نفر از این زندانیان بهایی در حال گذراندن حبس تعزیری هستند
• ۲۴ نفر در بازداشت موقت ادارات اطلاعات می باشند
• تعدادی از بهاییان پس از اتمام دوران حبس دوران تبعید رفتند
• اماکن کسب بسیاری از بهاییان، پلمپ و جواز کسب بسیاری دیگر لغو یا تمدید نگردید است
• دانشجویان بهایی از دانشگاهها اخراج شدند و تعداد زیادی از اساتید دانشگاه مجازی بهاییان، بازداشت و منازل بهاییان مرتبط با موسسه مزبور مورد تفتیش قرار گرفت

اسامی شهروندان بهائی که در زندان ها و بازداشتگاههای جمهوری اسلامی محبوس می باشند عبارتست از:

تهران (اوین – بند زنان):

۱ - فریبا کمال آبادی (محکومیت ۲۰ سال)
۲- مهوش ثابت (محکومیت ۲۰ سال)
۳- نوشین خادم (محکومیت ۴ سال)
۴- منیژه نصرالهی (محکومیت ۳ سال)

تهران (اوین – بند ۳۵۰):

۵- شهرام چینیان (محکومیت ۸ سال)
۶- پیمان کشفی (محکومیت ۴ سال)
۷- افشین حیرتیان (محکومیت ۴ ساله)
۸- شاهرخ طائف (محکومیت ۴ ساله)
۹- فواد خانجانی (محکومیت ۴ ساله)
۱۰- دیدار رئوفی (محکومیت ۳ سال)
۱۱- سما نورانی (محکومیت یک سال)

کرج (رجایی شهر):

۱۲- جمال الدین خانجانی (محکومیت ۲۰ سال)
۱۳- وحید تیزفهم (محکومیت ۲۰ سال)
۱۴- عفیف نعیمی (محکومیت ۲۰ سال)
۱۵- بهروز توکلی (محکومیت ۲۰ سال)
۱۶- سعید رضایی (محکومیت ۲۰ سال)
۱۷- کامران مرتضایی (محکومیت ۵ سال)
۱۸- محمود بادوام (محکومیت ۴ سال)
۱۹- فرهاد صدقی (محکومیت ۴ سال)
۲۰- رامین زیبایی (محکومیت ۴ سال)
۲۱- ریاض سبحانی (محکومیت ۴ سال)
۲۲- کامران رحیمیان (محکومیت ۴ سال – در مرحله تجدید نظر)

مشهد:

۲۳- داور نبیل زاده (محکومیت ۵ سال)
۲۴- جلایر وحدت (محکومیت ۵ سال)
۲۵- سیما اشراقی (محکومیت ۵ سال)
۲۶- رزیتا واثقی (محکومیت ۵ سال)
۲۷- ناهید قدیری (محکومیت ۵ سال)
۲۸- سیما رجبیان (محکومیت ۲ سال)
۲۹- نسرین قدیری (محکومیت ۲ سال)
۳۰- کاویز نوزدهی (محکومیت ۲ سال)
۳۱- هومن بخت آور (محکومیت ۲ سال)
۳۲- عزت الله احمدیان (بازداشت موقت)
۳۳- شهزاد خلیلی (بازداشت موقت)
۳۴- حوریه محسنی (بازداشت موقت)
۳۵- نگین احمدیان (بازداشت موقت)
۳۶- آرمان مختاری (بازداشت موقت)
۳۷- نغمه ذبیحیان (بازداشت موقت)
۳۸- شایان تفضلی (بازداشت موقت)

شیراز:

۳۹- کیوان کرمی (محکومیت ۱۰ ماه)
۴۰- وحدت دانا (محکومیت ۱۰ ماه)
۴۱- افشین احسنیان (محکومیت ۱۰ ماه)
۴۲- فرهام معصومی (محکومیت ۱۰ ماه)
۴۳- نیما دهقان (بازداشت موقت)
۴۴- یکتا فهندژ (بازداشت موقت)
۴۵- مژگان عمادی (بازداشت موقت)
۴۶- سام جابری (بازداشت موقت)
۴۷- سینا ساریخانی (بازداشت موقت)
۴۸- فرید عمادی (بازداشت موقت)
۴۹- مژده فلاح (بازداشت موقت)
۵۰- فرشید یزدانی (بازداشت موقت)
۵۱- ایمان رحمت پناه (بازداشت موقت)
۵۲- هومن زارعی (بازداشت موقت)
۵۳- کامبیز حبیبی (بازداشت موقت)
۵۴- کاووس صمیمی (بازداشت موقت)

سمنان:

۵۵- افشین ایقانی (محکومیت ۴ سال و ۳ ماه)
۵۶- بهفر خانجانی (محکومیت ۴ سال)
۵۷- سیامک ایقانی (محکومیت ۳ سال)
۵۸- نادر کسایی (محکومیت ۳ سال)
۵۹- علی احسانی (محکومیت ۲ سال)

کرمان:

۶۰- عرفان شجاعی (بازداشت موقت)
۶۱- بختیار راسخی (بازداشت موقت)
۶۲- فرحناز نعیمی (بازداشت موقت)
۶۳- فرین راسخی (بازداشت موقت)

ساری:

۶۴- هوشنگ فناییان (محکومیت ۴ سال)
۶۵- انور مسلمی (محکومیت یک سال)
۶۶- ناتولی درخشان (بازداشت موقت)

یاسوج:

۶۷- علی بخش بذر افکن (محکومیت ۲ سال و شش ماه)

---

Iran's Human Rights Abuses Condemned at National Events

محکوم کردن نقض حقوق بشر در ایران در رویدادهای ملّی
واشنگتن، ایالات متّحدۀ آمریکا، ۲ اسفند ۱۳۹۰ (۲۱ فوریه ۲۰۱۲) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

در رویدادهای ملّی که اخیراً در ایالات متّحده، بلغارستان و کانادا برگزار شد، اعتراض مداوم جهانی نسبت به ستم مقامات ایرانی به بهائیان بازتاب يافت.

در نشستی در ساختمان کنگرۀ ایالات متّحده در ۲۶ بهمن (۱۵ فوریه) حدود ۱۰۰ نفر از کارکنان کنگره، مأموران دفاتر آمریکایی و نمایندگان حقوق بشر و سازمانهای غیردولتی دینی حضور يافتند.

در این گردهمآئی برای جلب حمايت از مصوبۂ ۱۳۴ خانۀ نمایندگان و مصوبۂ ۸۰ سنا، که آزار بهائيان ايران، از جمله ۲۰ سال زندان برای هفت رهبر بهائی جامعه را محکوم میکند، بررسی‌هائی انجام شد. اين مصوبه‌ها در عين حال خواهان تحریمهایی علیه مقامات ایرانی هستند «که به صورت مستقیم مسئول نقض فاحش حقوق بشر در ایران، از جمله علیه جامعۀ بهائی، هستند.»

مایکل گریم، نمايندۂ نیویورک در اين نشست، گفت: «باید به حکومت ایران نشان بدهيم که ما آزار ناعادلانۀ بهائیان یا پیروان هر دینی یا هر شهروند ایرانی را تحمل نخواهيم کرد. وقت آن است که صدای خود را بلند کنیم و مردم را آگاه کنيم.»

هاوارد برمن، نمايندۂ کالیفرنیا و از اعضای ارشد کمسيون امور خارجه، مجموعه‌ای از بدرفتاری‌ها علیه بهائیان ایران را برشمرد و پرسید: «کدام نظام بیماری با شهروندان خود این چنین رفتار میکند؟»

فلیس گائر، عضو کمیسیون ایالات متّحده دربارۀ آزادی دینی بین‌الملل، به شيطانی جلوه دادن روشمند بهائیان به عنوان بخشی از یک تلاش برای «اطمینان از این که آنها دیگر وجود نخواهند داشت» پرداخت.

خانم گائر گفت: «ما از مردمی سخن میگوییم که نه فقط زندانی شده‌اند، بلکه به صورتی روشمند آنها را غیر از انسان جلوه داده‌اند. چرا و چگونه؟ با محروم کردن آنها از هستیشان، با محروم کردن آنها از حقوق اساسیشان، با محروم کردن آنها از حقّ آموزش، حقّ اشتغال، حقّ ازدواج، حقّ خاکسپاری مردگان، حقّ ارث، حقّ انسان بودن و زیستن به عنوان افراد انسانی.»

سخنرانی او دو روز پس از برگزاری نشست توجيهی مجمع نمايندگان کنگره برای حقوق بشر در ايران انجام شد. در آن نشست گزارش اخیر جامعۀ جهانی بهائی با عنوان تحریک به تنفّر: کمپین رسانهای ایران برای شيطانی جلوه دادن بهائیان نيز ارائه شد. این گزارش نشان میدهد که چگونه حکومت ایران به صورت روشمند از رسانه‌های تحت نظارت دولت برای نفرت‌انگیزی علیه بهائیان استفاده میکند.

کنفرانس بلغارستان

در سوفیای بلغارستان، در ۲۰ بهمن (۹ فوریه) جمعی از مأموران دولت، دیپلمات‌ها، دانشگاهیان و گروه‌های حقوق بشر در کنفرانسی پيرامون تلاشهای ایران برای محروم کردن بهائیان جوان از آموزش عالی شرکت کردند.

گئورگی کالایدزیف از دفتر نخست وزیری بلغارستان حمایت نخست وزیر از کمک به دفاع از بهائیان ایران را اعلام کرد و گفت «ما بسيار مایلیم برای احترام به حقوق بشر و آزادی همۀ جوامع دینی در این امر کمک کنیم.»

آقای کالایدزیف گفت: «در گذشته، ما نیز تحت سرکوب قرار داشتیم و حالا نتيجه‌اش را میبینیم، نیاز به توسعۀ روحانی... به این دلیل است که ما در برابر مشکلات بهائیان در ایران خالصانه احساس همدردی میکنیم.»

سنای کانادا

در ادامۀ یک دادرسی که اواخر سال گذشتۀ [میلادی] آغاز شد، تعدادی از سناتورهای کانادایی این ماه نيز دربارۀ زندانیانی که با بی‌انصافی در ایران زندانی نگه داشته شده‌اند، از جمله فعّالان و وکیلان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و بهائیان ایران، سخن گفتند.

در ۱۸ بهمن (۷ فوریه)، سلما عطاءالله‌جان، یک سناتور مسلمان، پروندۀ یکی از هفت رهبر بهائی را که اکنون در حال گذراندن حکم ۲۰ سال زندان هستند، مطرح کرد. سناتور عطاءالله‌جان گفت: «من نقض اسفناک حقوق بشر توسط نظام ایران را محکوم میکنم و خواهان آزادی فوری بهروز توکّلی، که به صورت غیر قانونی زندانی است، هستم.»

سناتور رومئو دالر که در دسامبر ۲۰۱۱ گفت برخورد ایران با بهائیان به «شرایط پیش از نسل‌کشی» رسیده، مثال‌هایی نیز که در گزارش تحریک به نفرت آمده، نقل کرد.

او گفت: «این تبلیغات و عکسهایی که بهائیان را شيطانی جلوه میدهد، ناشکیبایی را در بنیادگراترین بخشهای اجتماع ایران دامن ميزند. افراطگرایی وجود دارد.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Australian MPs call upon Iran to protect human rights

خانۀ نمایندگان استرالیا از ایران می‌خواهد حقوق بشر را حفظ کند
کنبرا، استرالیا، ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ (۱۴ فوریه ۲۰۱۲)، سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

در لایحه‌ای که هم مورد حمایت نمایندگان حزب حاکم وهم حزب مخالف در مجلس نمایندگان استرالیا قرار گرفت، نمایندگان از هم‌قطاران خود در ایران خواستند حقوق اوليۂ بشری شهروندان ایرانی را اشاعه و تأمين کنند.

آنها از نمایندگان مجلس ایران خواستند به ویژه مشکل محرومیت از دسترسی به آموزش عالی برای فعّالان دانشجویی، بهائیان و دیگران را بررسی کنند و خواستار تجديدنظر قضائی در محاکمه‌های هفت مدیر پیشین بهائیان، و نیز وکیلان و مدافعان حقوق بشر شوند.

لایحه و متن مذاکرات را در اینجا بخوانید

ملیسا پارک، نمایندۀ مجلس برای فرمنتل، مذاکرات دیروز را با اشاره به افزایش نقض جدّی حقوق بشر در ایران از زمان آخرین بحث مجلس فدرال استرالیا دربارۀ این موضوع در ۲۴ آبان ۱۳۸۹ (۱۵ نوامبر ۲۰۱۰) آغاز کرد.

او گفت: «در سال ۱۳۸۹/۱۳۹۰ (۲۰۱۱)، بارها از جمله توسّط دبیر کلّ سازمان ملل، کمیساریای عالی حقوق بشر ملل متّحد و سازمان‌های غیر دولتی و عمدۀ بین‌المللی حقوق بشر، از ایران به عنوان ناقض قوانین بین‌المللی حقوق بشر یاد شد.»

خانم پارک به هشت عرصه، که در گزارش شهریور/مهر (سپتامبر) گذشتۀ بان کی مون آمده، اشاره کرد که در آنها حکومت ایران حقوق بشری شهروندان خود، از جمله در زمينۂ تأمین آزادی دین، را به طور جدی و روشمند نقض‌ می‌کند.

خانم پارک گفت: «امّا دولت ایران شاید بیش از همه در سرکوب بهائیان ظالمانه عمل کرده است... به تجربۀ من، این‌ها مردمی مهربان و صلح‌دوست هستند، پس دشوار می‌توان این میزان دشمنی مقامات ایران علیه آنان را درک کرد.»

وی افزود چندین زندانی بهائی بستگانی دارند که شهروندان استرالیا هستند، «برادر، خواهر، عمه، خاله، فرزندان خواهر و برادر که می‌اندیشند آیا خواهند توانست عزیزان خود را دوباره ببینند.»

سخنگوی جامعۀ بهائی استرالیا، ناتالی مبینی، ضمن استقبال از لایحه و مذاکرات مجلس گفت: «در جامعۀ ما، بستگان درجۀ اوّلِ بعضی از کسانی که با بی‌انصافی زندانی هستند،زندگی می‌کنند. آنها با این لایحۀ صريح نمایندگان مجلس کشور ما قوّت قلب خواهند گرفت.»

طیّ اين مذاکرات، نمایندۀ مجلس برای ویلز، کلوین تامسون، به ادّعای یک نمایندۀ ایرانی در سازمان ملل اشاره کرد که گفته تشکيلات بهائی در ایران به جای دینی، سیاسی و غیر قانونی بود و 'تعطیل' شده بود.

آقای تامسون گفت: «این پاسخِ خشم‌برانگيز بی‌توجهی ايران به مفاهیم اساسی آزادی سخن و بیان، از جمله آزادی ابراز دین، را نشان می‌دهد.»

کلی او‌دویر، نمایندۀ مجلس برای هیگینز، گفت که در کنار نماينده‌ای از جناح مخالف خود در مجلس، برای محکوم کردن نقض حقوق بشر در ایران می‌ایستد.

خانم او‌دویر گفت: «نباید اقدامی در این جهان وجود داشته باشد که از حملۀ حکومتی به مردم خود و مرتکب شدن قساوت‌های خشونت‌بار بر شهروندان خود، جدّی‌تر و بی‌شرمانه‌تر باشد.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Blocking Progress

سخت‌گیری‌های تازه کمپین برای جلوگیری از رشد بهائیان ایران را آشکار می‌کند
نیویورک، ٦ بهمن ١٣٩۰ (٢٦ ژانویه ٢۰١٢) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

استراتژی روشمند حکومت ایران برای ورشکسته ساختن بهائیان از نظر اقتصادی، نشانی از فروکش و خاتمه ندارد.

طبق گزارش‌های رسیده به جامعۀ جهانی بهائی، کمپین تازه‌ای در کرمان، شهری عمده در جنوب مرکزی ایران، در راه است.

بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متّحد، گفت: «ما دریافته‌ایم که دفتر نظارت بر اماکن عمومی از تجدید جواز برای کارهای تجاری بهائیان شهر خودداری– و بعضی از جوازهای موجود را باطل – می‌کند.»

او ادامه داد: «گسترۀ وسیعی از مشاغل، از مغازه‌های فروش و تعمیر کامپیوتر گرفته تا بنگاه‌های معاملات ملکی، هدف قرار می‌گیرند. بهائیانی که به فروش آلیاژهای آهن، فولاد یا طلا می‌پردازند، جواز خود را از دست می‌دهند و در مورد کارهائی که با محصولات غذایی و خدمات آرایشی و بهداشتی مانند عینک‌سازی مرتبط است نیز وضع همین گونه است.»

به بهائیان کرمان همچنین گفته شده که اجازه ندارند تعداد زیادی مغازه در یک خیابان داشته باشند.

خانم دوگال گفت: «مقامات حتّی تا آنجا پیش رفته‌اند که جوازهای شریکان تجاری بهائیان را که پیرو آئین بهائی نیستند، لغو می‌کنند.»

از زمان انقلاب اسلامی ١٣۵۷ (١٩۷٩)، هزاران بهائی شغل یا منابع درآمد خود را از دست داده‌اند. در سال ۱۳۷۲/۱۳۷۱ (١٩٩٣)، سازمان ملل یادداشتی از حکومت ایران را – که به تأیید رهبر عالی کشور رسیده – فاش کرد که در آن آشکارا برنامه‌ای برای «مسدود» کردن «راه ترقّی و توسعۀ» جامعۀ بهائی ایران مطرح می‌شود.

خانم دوگال افزود روشن است که مقامات علاوه بر محروم کردن بهائیانِ جوان از آموزش عالی، کار خود را برای اجرای این سیاست، با گستره‌ای از اقدامات دیگر، ادامه می‌دهند.

او گزارش داد: «ما در پنج سال گذشته شرح حدّاقل ٦۰ رویداد را که برای محدود کردن موقعیت‌ها و چشم‌اندازهای اقتصادی بهائیان طرّاحی شده بود، دریافت کرده‌ایم.»

بعضی از نمونه‌های اخیر عبارتند از:

• از ۱۲ تا ۲۲ دی ۱۳۹۰ (٢ تا ١٢ ژانویه ٢۰١٢)، بیش از ۷۰ درصد از کارهای تجاری بهائیان در ساری و قائمشهر (استان مازندران) و تعدادی در گرگان و گنبد (استان گلستان) مورد بازرسی قرار گرفت تا بهانه‌ای برای تهدید یا دستگیری بهائیان پیدا شود. مقامات حتّی منازل بهائیانی را، که در خانه کار می‌کنند، در بعضی موارد بیش از دو سال پس از تعطیل کردن مغازه‌های‌شان، بازرسی کردند؛


• در تیر/مرداد ۱۳۹۰ (ژوئیۀ ۲۰۱۱)، صاحب بهائی مغازه‌ای در آبادان اخطاری از اتّحادیۀ خرده‌فروشان و سازندگان جواهر، ساعت و عینک دریافت کرد که از او می‌خواست جواز کارش را بازگرداند و سرمایه‌های خود را ظرف ۲۴ ساعت نقد کند؛


• در تیر ۱۳۹۰ (ژوئن ۲۰۱۱)، یک مغازۀ عینک‌سازی به بهانۀ انتقال جواز به مکانی تازه تعطیل شد. رئیس ادارۀ نظارت بر امکان عمومی اشاره کرد که دستور پلمب مغازه توسّط مقامات بالا صادر شده بود. این مغازه پیش‌تر در دى ۱۳۸۷ (دسامبر ۲۰۰۸) همراه چهار مغازۀ دیگر متعلّق به بهائیان در نظرآباد توسّط مقامات بسته شده بود. امّا پس از یک پیکار قانونی، صاحب مغازه موفّق شد آن را در مکانی تازه دوباره باز کند – ولی نتیجه آن شد که مجدّد تعطیلش کردند.


• پس از موجی از حملات به قصد آتش افروزی در دوازده مورد از محل‌های کسب بهائیان در رفسنجان ایران در اواخر سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۰)، به حدود ۲۰ خانه و محلّ کسب اخطارنامه‌ای ارسال شد که از بهائیان می‌خواست تعهّدی را مبنی بر خودداری از «رابطه و دوستی با مسلمان‌ها» و «به کار گیری و استخدام شاگردان مسلمان» امضا کنند.


• در اواخر سال ۱۳۸۷ (اوایل ۲۰۰۹) در شهر سمنان، انجمن اتّحادیه‌های تجاری مصوّبه‌ای محلّی را به تصویب رساند که اظهار می‌دارد هیچ بهائی نباید جواز کسب دریافت کند. متعاقب آن، به زودی، تعدادی از شرکت‌ها و مغازه‌های متعلّق به بهائیان در سراسر شهر پلمب یا تعطیل شد.


• در نمونۀ دیگری از فشار اقتصادی، یک بهائی در اصفهان – کمی پیش از اخراج شدن از کارش –درخواست انتقال کسور بازنشستگی خود را به سازمان تأمین اجتماعی داد. او ابلاغیه‌ای دریافت کرد مبنی بر این که درخواستش پیگیری نخواهد شد زیرا با توجّه به این که دلیل از دست دادن شغلش عضویت او در «فرقۀ ضالّۀ بهائیت» بوده، این درخواست «موضوعیت ندارد». در ابلاغیه مشخص شد که او و ۱۴ نفر دیگر بر اساس منع قانونی استخدام اوّلیه‌شان اخراج شدند و بنابراین دعاوی‌شان بی‌ارزش است.

خانم دوگال گفت: «قانون بین‌المللی حقّ افراد مبنی بر آزادی در کار و کسب معاش بدون تبعیض را قاطعانه تصریح می‌کند.»

«ماه گذشته، جامعۀ بین‌المللی در سازمان ملل متّحد با قاطعیت بر محکومیت ایران به خاطر نقض مداوم و مکرّر حقوق بشر رأی داد. قطعاً وقت آن رسیده که ایران دریابد دیگر نمی‌تواند هنگام ظلم به شهروندان خود از مسئولیت بگریزد و فکر کند هیچ کس توجّه نخواهد کرد.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Romanian Personalities

شخصیت‌های رومانیایی خواهان حقوق بشر برای بهائیان ایران هستند
بخارست، رومانیا، ۰۵ بهمن ۱۳۹۰ (۲۵ ژانویه ۲۰۱۲)

---

تقریباً ۷۰ نفر از رومانیایی‌های سرشناس از حکومت ایران می‌خواهند به بهائیان حقوق بشر بنیادی‌شان را بدهد.

سه شخصیت سرشناس رومانیایی دادخواستی را امضا می‌کنند که از حکومت ایران می‌خواهد حقوق بنیادین انسانی بهائیان را به آنها اعطا کند. آنها از چپ به راست عبارتند از گویندۀ خبر تلویزیونی آندرئا برکلئانو؛ موسیقی‌دان اوویدیو لیپان تنداریکا؛ و بازیگر مایا مورگنشترن.

شصت و هشت شخصیت مشهور – از عرصه‌های دانشگاه، هنر، بانک‌داری، تجارت، رسانه و پزشکی – دادخواستی را امضا کرده‌اند که از مقامات ایرانی می‌خواهد کارزار روشمند خود برای آزار بهائیان، «که صرفاً حقوق‌شان را تحت اعلامیۀ جهانی حقوق بشر، از جمله حقّ زندگی، حقّ آزادی و امنیت فردی، حقّ آموزش و کار و حقّ عمل به دین خود می‌خواهند...»، متوقّف سازند.

نامه توسط رادو گابرئا، کارگردان مشهور فیلم، همراه ایستوان هالر از شورای ملّی مبارزه با تبعیض رومانی طراحی شد.

از جمله امضاکنندگان، مایا مورگنشترن، بازیگری با شهرت بین‌المللی که بیش از همه با ایفای نقش حضرت مریم در فیلم اشتیاق مسیح مشهور شد؛ گویندۀ اخبار تلویزیونی، آندریا برکلئانو؛ نوازندۀ معروف درام، اوویدیو لیپان تنداریکا؛ و یکی از وزیران پیشین حکومتی، ایلی سربانسکو هستند.

در دادخواست پروندۀ هفت رهبر زندانی بهائی و نیز «کوشش‌های مکرّر» ایران «برای ممانعت از رشد تلاش‌های جامعۀ بهائی در آموزش جوانان خود» و «فهرستی از دیگر موارد تجاوز و نقش حقوق بنیادی‌شان» زیر ذرّه‌بین قرار می‌گیرد.

در دادخواست عنوان میشود: «ما نمی‌فهمیم ... چرا دولت ایران تحریک به نفرت علیه بهائیان ایران را تأیید می‌کند، چرا اجازۀ بمباران و شعله‌ور کردن مکان‌های تجارت‌شان و شکل‌های دیگر ارعاب با هدفِ راندن آنها از شهرستان‌ها و شهرهای‌شان را می‌دهد...»

«ما نمی‌فهمیم چرا آنها هنگام خاکسپاری مرده‌های‌شان مورد اذیت قرار می‌گیرند، چرا به گورستان‌های بهائی بی‌حرمتی می‌شود، چرا از جواز کسب محروم می‌شوند، چرا محل کسب ‌و ‌کار و املاک‌شان توقیف می‌شود و چرا بهائیان از کار و حقوق بازنشستگی خود محروم هستند.»

دلا مارکوس از جامعۀ بهائی رومانی گفت بی‌سابقه است که چنین تعداد زیادی از افراد سرشناس به نفع مسئلۀ بهائیان در ایران سخن بگویند.

خانم مارکوس گفت: «ما دعا می‌کنیم این دادخواست کمک کند تا برای حکومت ایران روشن شود که تعداد زیادی در سراسر جهان وجود دارند که آزار تحت حمایت دولت را نسبت به بهائیان نمی‌پذیرند.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Persecuting Death

بهائیان ایران حتّی در مرگ با تبعیض مواجه هستند
ژنو، ۲۹ دی ۱۳۹۰ (١٩ ژانویه ٢۰١٢) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

هجده سال پیش، یک تکه زمین بی‌حاصل به مساحت یک هکتار در حاشيه يک جاده به بهائیان شهر سنندج در ایران داده شد تا به عنوان گورستان مورد استفاده قرار دهند.

به این زمین در دامنۀ سنگی کوهستان و تهی از زندگی گیاهی، به سختی می شد نام يک ملک واقعی داد، امّا پس از اوّلین خاکسپاری در آنجا در پاییز ۱۳۷۲ (١٩٩٣)، بهائیان محل دور هم جمع شدند تا در آنجا محوطه‌سازی کنند، صخره ها را بيرون بياورند و خاک آن را عوض کنند. آنها به صورت دستی ٢۵۰ نهال سرو و صنوبر را که ادارۀ کشاورزی داده بود، در آنجا کاشتند و آبیاری کردند؛ برق به محل آوردند و اتاق کوچکی ساختند که در آن بتوان جسدها را برای خاکسپاری آماده کرد.

در هر گامی مجوّزهای مربوطه تهیه شد. وقتی بهائیان می خواستند چاهی حفر کنند، از ادارۀ ناحیه ای آب جواز خواستند و گرفتند. هر بار که تاریخ انقضا فرا می‌رسید، جواز به موقع تمدید می‌شد.

دفتر منابع طبیعی که از دگرگونی محل تحت تأثیر قرار گرفته بود، پیشنهاد داد که بهائیان درختانی در زمین عمومی مجاور گورستان بکارند و به این ترتیب فضای سبز را گسترش دهند. در نتیجه ساکنان سنندج که عموماً مسلمان سنّی هستند، به تدریج برای محل به عنوان نمادی از حضور مسالمت آمیز جامعۀ بهائی در شهرشان احترام پيدا کردند.

امّا به نظر می‌رسد حالا زیبایی و سرسبزی ناحیه تغییری را در رویکردهای مأموران برانگیخته است. مقامات می‌خواهند دوباره گورستان را صاحب شوند و دعوی مالکیت دولت بر زمین را دارند، هرچند یک بار سند آن به بهائیان داده شده است. ظرف دو هفتۀ آینده (تا آخر این ماه میلادی) دربارۀ دستور ضبط آن و تخریب ساختمان‌ها و گورها در دادگاهی قضاوت خواهد شد.

آزارهای اخیر بهائیان در سنندج نشانۀ خوبی برای رأی احتمالی این دادگاه نيست. در ۲۸ آذر (١٩ دسامبر)، مأموران وزارت اطّلاعات صبح زود به خانه‌های ١٢ بهائی در شهر یورش بردند. کتاب ها، جزوه‌ها و عکس‌های بهائی همراه سی‌دی‌ها، کاست‌های صوتی، کامپیوترها، تلفن های همراه، سخت‌افزارهای کامپیوتری و اسناد شخصی مختلف توقیف شدند.

دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متّحد در ژنو، گفت: «با توجه به افزایش آزار جامعۀ بهائی در سنندج، به نظر می‌رسد دربارۀ سرنوشت گورستان از هم‌اکنون به دستور وزارت اطّلاعات تصمیم گرفته شده است.»

سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، در اطلاعیه‌ای مورّخ ١٧ ژانویه ٢٠١٢ خواهان اجرای «تساهل و تسامح در پذیرش دگر باوری» از سوی مسئولان و اولیای امور شده است. این سازمان «موج تازه‌ای از فشارها و محدودیت‌ها بر جامعه بهایی را اقدامی غیر انسانی و غیر قانونی و خلاف معاهدات و کنوانسیون‌های حقوق مدنی و سیاسی» خوانده است.

مزاحمت برای درگذشتگان

پروندۀ سنندج در نظام فعلی ایران یگانه نیست. از سال ۱۳۸۵ (٢۰۰۷) بیش از ٣۰ مورد تخریب، آتش‌افروزی یا مشکلات دیگر مرتبط با گورستان‌های بهائی یا تلاش‌های بهائیان برای خاکسپاری محترمانۂ درگذشتگان‌شان رخ داده است.

به گفتۂ خانم علائی: «مقامات ایرانی که آزار زنده‌ها به تنهایی راضی‌شان نمی‌کند، می‌خواهند آرامش کسانی که از دنیا رفته‌اند را هم مختل کنند. این تازه‌ترین مورد از رشتۀ طولانی حملات به گورستان‌های بهائی و مراسم خاکسپاری است. همۀ اینها معیارهای بین‌المللی حقوق بشر و درک هر انسان شریف از احترام به مردگان را به طور کامل نقض می‌کند.»

از جمله موارد اخير:

• یک گورستان تازه تأسیس در سنگسر، استان سمنان، که شهرداری به بهائیان محل داده بود، توسط مزاحمان ناشناس در اسفند ۱۳۸۹ (مارس ٢۰١١) ویران شد. گورها به توده ای از خاک تبدیل شدند، درختان از ریشه خارج و دو اتاق کوچک تخریب گردیدند.
  
  
• در تیر ۱۳۸۹ (ژوئیۀ ٢۰١۰)، گورهای گورستان بهائی جیرفت، استان کرمان، توسط مزاحمان ناشناس با بولدوزر تخریب شدند.
  
  
• در خرداد ١٣٨٩ (اواخر مه ٢۰١۰)، گورستان بهائیان مشهد در شب با استفاده از یک لودر و دیگر ماشین آلات سنگین ویران شد. دیوارهای گورستان، غسّال خانه و محل دعا و نماز به شدّت خسارت دید.
  

رویدادهای دیگری نيز در جهت تلاش های مسئولان برای دخالت در مراسم خاکسپاری بهائيان پيش آمده است.

برای مثال در تبریز، به بهائیان سال ها اجازۀ دسترسی به گورستان عمومی شهر داده شده بود. در مرداد ماه (اوت) گذشته، به خانوادۀ یک زن بهائی تازه درگذشته گفته شد که او باید طبق مراسم اسلامی به خاک سپرده شود. بقایای جسد آن زن به اجبار در یک گورستان بهائی در شهرستانی دیگر دفن شد. در رویدادی مشابه در آبان (اکتبر) گذشته، جسد یک مرد بهائی از تبریز به یک گورستان بهائی دیگر در حدود ١۰۰ کیلومتری محل برده و بدون اطّلاع خانواده اش به خاک سپرده شد.

خانم علائی گفت: «مقامات ایران در عرصۀ بین‌المللی با اصرار ادّعا می‌کنند که با بهائیان به شکلی متفاوت با دیگران برخورد نمی‌شود و آنها فقط وقتی 'مجازات خواهند شد' که عملی غیرقانونی انجام دهند. این درگذشتگان دقیقاً چه کار کرده‌اند که شایان چنین برخوردی باشند؟»

«در زیباسازی گورستان سنندج و پیرامون آن آرزوی بهائيان برای مشارکت خالصانه و مثبت در ساختن کشور خودشان مشهود است. اما چيز ديگری که به همان اندازه مشهود است اين است که برای مقامات پذیرفتن اين واقعيت غیر ممکن است.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Persecution of Religious Minorities

در مذاکرات پارلمان بریتانیا افزایش خطرناک آزار دینی در ایران مورد توجه قرار گرفت
لندن، ۲۳ دی ۱۳۹۰ (۱۳ ژانویه ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

اعضای مجلس عوام بریتانیا ایران را به خاطر نقض حقوق بشر، و به ویژه "افزایش فاحش" آزار اقلّیت های دینی، به شدّت مورد انتقاد قرار دادند.

در مذاکرات روز چهارشنبه ۲۱ دی (۱۱ ژانویه) در تالار وست مینیستر، اعضای پارلمان بریتانیا بر این نکته که امروز تقریباً تمامی اقلّیت های دینی در ایران با سرکوب مواجه هستند تآکید کردند.

توضیح عکس: اعضای مجلس بریتانیا روز ۲۱ دی (۱۱ ژانویه) در مذاکرات مربوط به نقض حقوق بشر در ایران شرکت کردند. عکس ها از چپ به راست: الیستر برت، عضو مجلس برای نورث ایست بدفوردشایر و معاون پارلمانی وزیر کشور دردفتر امور خارجه و مشترک المنافع؛ لوئیز المن، عضو مجلس برای لیورپول ریورساید؛ اندرو سلوس، عضو مجلس برای ساوث وست بدفوردشایر؛ و کری مک کارثی، عضو مجلس برای بریستول ایست.

حدود ۱۹ تن از اعضای مجلس، از سه حزب اصلی بریتانیا، در این بحث شرکت داشتند.

لوئیز المن، نمایندۂ مجلس برای لیورپول ریورساید، در سخنرانی آغازین آزار بهائیان را «فراگیر و به شکل خطرناکی رو به افزایش» توصیف کرد.

خانم المن گفت: «این سرکوب در یک روند آزار مداوم و روشمند، شکل های بسیاری به خود گرفته است. افراد به صورت خودسرانه دستگیر و زندانی شدهاند، آنها را از دسترسی به آموزش عالی و عرصه های شغلی محروم کردهاند. خانه ها و کسب و کار بهائیان مورد حملات آتش افروزی قرار گرفته، گورستانهایشان تخریب شده اند و کودکان آنها با آزار مواجه بوده اند.»

خانم المن از احکام ۲۰ سالۀ زندان که برای هفت رهبر بهائیان تعیین شده نیز ابراز نگرانی کرد و روی ادامۀ تلاش های ایران برای محروم کردن جوانان بهائی از آموزش عالی تأکید کرد.

خانم المن با اشاره به اظهارات اخیر سناتور کانادایی، رومئو دالر ، گفت: «بی نهایت مهم است که جهان منتظر نشود تا یک نسل کشی رخ دهد. باید هشدار را جدّی بگیرد و برای تحت فشار گذاشتن حکومت ایران به منظور توقّف آنچه انجام می دهد، اقدامات بیشتری انجام دهد.»

نمایندگان مسئلۀ آزار فزایندۀ مسیحیان در ایران را نیز مطرح کردند. اندرو سلوس، عضو مجلس برای ساوث وست بدفوردشایر، گزارش داد که حدّ اقل هشت رهبر مسیحی از سال ۱۳۵۷ (۱۹۷۹) به قتل رسیده اند و دربارۀ پروندۀ کشیش یوسف ندرخانی که در سال ۱۳۸۸ (۲۰۱۰) به خاطر ارتداد به مرگ محکوم شد و از آن زمان مرکز توجّه اعتراضات بین المللی بوده، ابراز نگرانی ویژه کرد.

استوارت جکسون، عضو مجلس برای پیتربرو، از «یورش های مرتّب به جلسات» مسیحیان؛ «بازجویی ها و شکنجه های سخت... از جمله اصرار بر انکار ایمان یا ارائۀ اطّلاعاتی دربارۀ هویت دیگر مسیحیان؛ بازداشت های طولانی مدّت بدون تفهیم اتّهام و موارد دیگر نقض روند قانونی؛ محکوم کردن به جرایمی با تعاریف مبهم یا به اتّهامات سیاسی تحریف شده؛ هدف قرار دادن اقتصادی جامعۀ مسیحی با خواستن وثیقه های سنگین؛ و تهدید کشیش های کلیساهای خانگی به اعدام قریب الوقوع» سخن گفت.

مارتین هوروود، عضو مجلس برای شلتنهام، دربارۀ آزار جامعۀ یهودی ایران و «شواهد فزاینده مبنی بر افزایش یهودی ستیزی در آنجا و مقصّر انگاشته شدن جامعۀ کوچک یهودیان به خاطر اقدامات حکومت اسرائیل» گزارش داد.

در پایان مداکرات، الیستر برت، معاون پارلمانی وزیر کشور دردفتر امور خارجه و مشترک المنافع، گفت در حالی که سال ۲۰۱۱ نشان داد که مطالبات مربوط به کرامت انسانی سرکوب ناشدنی است، ایران همچنان در جهت مخالف حرکت میکند.

آقای برت گفت: «حقوق بشر جهانی است و ناتوانی ایران در برآوردن تعهّدات خود به مجازات میلیون ها انسان و سرکوب خواسته ها و آرزوهای آنها منجر می شود.»

آقای برت به حاضران اطمینان داد که بریتانیا هم چنان از کشورهای دیگر خواهد خواست تا از قطعنامه هایی که دربارۀ سوابق حقوق بشر ایران در سازمان ملل متّحد و شورای حقوق بشر ابراز نگرانی می کنند، پشتیبانی کنند.

دکتر کیشان منوشا، رئیس دفتر روابط عمومی جامعۀ بهائیان بریتانیا، از مذاکرات گسترده دربارۀ ناشکیبایی دینی در ایران ستایش کرد.

دکتر منوشا گفت: «این که چنین تعداد زیادی از اعضای مجلس که نمایندگان همۀ احزاب هستند، در این باره سخن گفتند واقعاً بازتابی از سطح بالای نگرانی دربارۀ سوابق حقوق بشر ایران و به ویژه ناشکیبایی فزایندۀ دینی در آن کشور است.»

او افزود: «ما البته از این که به صورت برجسته به بهائیان اشاره شد خشنودیم . امّا در عین حال خوشحالیم که نمایندگان مجلس بریتانیا به مشکلاتی که دیگر اقلّیت های دینی با آنها مواجهند، نیز پرداختند. ما باید دربارۀ ناشکیبایی دینی در ایران همصدا صحبت کنیم.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Canadian University Presidents

حمايت رؤسای دانشگاه های کانادا از مدرّسان بهائی
تورنتو، کانادا، ۱۹ دی ۱۳۹۰ (۹ ژانویه ۲۰۱۲)، سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

رؤسای سرشناس دو دانشگاه کانادا از هموطنان خود می خواهند در تقاضا از ایران برای پایان دادن به آزار مدرّسان و دانشجویان بهائی به آنها بپیوندند.

دو رئیس دانشگاه در کانادا که خواهان پایان دادن به آزار مدرّسان و دانشجویان بهائی در ایران هستند. الن راک، سمت چپ، رئیس دانشگاه اتاوا است. لوید اکسورثی، سمت راست، رئیس دانشگاه وینیپگ است. عکس های سازمان ملل از مارک گارتن و اوان اشنایدر.

این درخواست را لوید اکسورثی، وزیر پیشین امور خارجۀ کانادا و رئیس دانشگاه وینیپگ، و الن راک، رئیس دانشگاه اتاوا و سفیر پیشین کانادا در سازمان ملل متّحد، مطرح کرده‌اند.

آنها در مقاله‌ای در نسخۀ کانادایی هافینگتون پست، «ناراحتی عميق» خود را از این که بهائیان در ایران از دسترسی به آموزش عالی محروم هستند، عنوان کرده و از اين که «حکومت خشن تهران» تقاضاها برای پایان دادن به این آزار روشمند را «نشنیده گرفته است» ابراز نگرانی می‌کنند.

مقالۀ هافینگتون پست را اینجا بخوانید

آنها مینويسند: «ما به عنوان رؤسای دانشگاه های کانادا، برای دسترسی جوانان به دانش و مهارت های لازم برای موفقیت شان در جهان فردا ارزش بسياری قائل هستیم. ما آموزش را کلیدی به سوی آینده ای بهتر برای همۀ مردم می‌دانیم و اعتقاد راسخ داریم که همۂ افراد حقّ دسترسی به تحصيلات را دارند.»

مقالۀ آنها به ویژه توجه خوانندگان را به حملاتی که مقامات ایران عليه اقدامات غیررسمی جامعه بهائی اين کشور، معروف به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE)، آغاز کرده‌اند، جلب می کند. اين مؤسسه با هدف فراهم کردن امکان آموزش برای بهائیان جوان محروم از ورود به دانشگاه راه اندازی شده است.

از جمله کسانی که در خرداد ماه (مه ۲۰۱۱) به خاطر ارتباط با مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی دستگیر شدند، نوشین خادم، دانش آموختۀ دورۀ کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی از دانشگاه کارلتون در اتاوا، است. او در حال گذراندن دوران چهار سالۀ محکومیت زندان خویش است. کامران رحیمیان و فاران حسامی، زوجی که اکنون در انتظار محاکمه هستند، مطالعات کارشناسی ارشد خود را در روان درمانی در دانشکدۀ آموزش دانشگاه اتاوا به پایان رساندند.

در مقاله گفته می‌شود: «به آنها اتّهام تدریس بدون مدارک معتبر وارد کرده‌اند. مقامات ایرانی ابتدا مدارکی را که آنها از دانشگاه اتاوا دریافت کرده بودند، توقیف و سپس ادّعا کردند که این دو نفر هرگز چنین مدارکی نگرفته‌اند.»

رؤسای دانشگاه، اکسورثی و راک، «همۀ کانادایی ها» را تشویق می کنند «تا در تقاضا از حکومت ایران برای پس گرفتن بی قید و شرط همۀ اتّهامات مطرح شده علیه مدرّسان بهائی، متوقّف ساختن هر تجاوز دیگری به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی و دادن اجازۀ دسترسی بهائیان به آموزش هم آوا شوند. بهائیان ایران باید بدانند که در مقاومت در برابر سرکوب ظالمانه از سوی کسانی که آنها را آزار می‌دهند، تنها نیستند.»

این مقاله با ابزار «افتخار» این دو رئیس دانشگاه از پیوستن شان به «گروه فزاینده ای از دانشگاهیان، مدیران دانشگاهی و حامیان سرشناس صلح از جمله دزموند توتو، رومئو دالر و خوزه راموس هورتا» که «محروم کردن افراد از حقّ آموزش توسط رژیم ایران را محکوم می کنند» پایان می‌یابد.

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Concerns for imprisoned Baha'i educators

ابراز نگرانی سنا برای مدرّسان بهائی زندانی
اتاوا، کانادا، ۱۴ آذر ۱۳۹۰ (۵ دسامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

در استعلام سنای کانادا دربارۀ آزار بهائیان ایران، اوّلین سناتور مسلمان کانادا به سبب تعقیب و زندانی کردن مدرّسان بهائی در ایران، به شدّت از این حکومت انتقاد کرده است.

سناتور مبینا جافر گفت «بی سابقه» بوده که ایران اکنون آموزش به افراد جوان را جرم اعلام کرده است.

او از سنا پرسید: «این چه ظلمی است که یک حکومت شهروندان خود را به علّت آموزش به دیگران زندانی کند و فرایند یادگیری را جرم بداند؟»

متن کامل سخنان سناتور جافر

سناتور جافر استعلام را خود در ماه خرداد (ژوئن) امسال، یک ماه پس از یورش مقامات ایرانی به خانه های حدود ۳۹ بهائی مرتبط با یک اقدام غیر رسمی جامعه – معروف به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی – که به منظور آموزش به بهائیان جوان محروم از تحصیل تأسیس شده، آغاز کرد.

سناتور جافر در رسیدگی به استعلام گفت اکنون نگران هفت مدرّس بهائی است که احکام چهار و پنج سالۀ زندان دریافت کرده اند.

او گفت: «از جمله کسانی که به چهار سال زندان محکوم شده اند، نوشین خادم، دارای حقّ اقامت دائم در کانادا و فارغ التحصیل رشتۀ مدیریت بازرگانی دانشگاه کارلتون، بود. »

«نوشین به کانادا آمد چون دانشگاه کارلتون تحصیلات او را در مؤسّسۀ بهائی معادل تحصیلات دورۀ کارشناسی شناخت. او سپس تحصیلات خود را به ایران برد تا به دیگران آموزش دهد. »

«او اکنون به خاطر ارتکاب 'جرم' ارائۀ تحصیلات خود در زندان است. »

سناتور جافر اشاره کرد از جمله دیگر بهائیانی که اخیراً دستگیر و زندانی شده اند، دو نفر دیگر نیز مدارکی در کانادا گرفته اند، مدارکی که ایران اکنون «غیر قانونی» می خواند.

کامران رحیمیان و همسرش فاران حسامی تحصیلات کارشناسی ارشد خود را در روان شناسی مشاوره در دانشگاه اتاوا به اتمام رساندند.

جامعۀ جهانی بهائی اخیراً دریافته که خانم حسامی در ۷ آذر (۲۸ نوامبر) با قرار وثیقه آزاد شد. هم او و هم همسرش هنوز در انتظار محاکمه هستند. پسر دو سالۀ آنها مجبور بوده زمانی که هم پدر و هم مادرش در زندان بوده اند، با بستگان زندگی کند.

سناتور جافر پنج شنبۀ گذشته گفت: «ما به عنوان ملّتی که حقوق بشر و ارزش های تکثرگرایی دینی را بر پا می دارد، باید هم چنان بایستیم و به صورت مستقیم با تهدیدی که ایران متوجّه مردم خود ساخته، روبرو شویم. »
«ایران ممکن است امروز گوش فرا ندهد، امّا مردم ایران می شنوند. آنها باید بدانند که کانادا در کنار آنها می ایستد و هم چنان به نفع حقوق و آزادی های بنیادی آنها سخن خواهد گفت. »

هفتۀ گذشته هم چنین سناتور رومئو دالر – فرماندۀ پیشین نیروی حفظ صلح سازمان ملل متّحد که کوشید نسل کشی دهۀ ۷۰ (دهۀ ۱۹۹۰) در روآندا را متوقّف سازد – در استعلام سنا گفت که اقدامات فعلی ایران علیه بهائیان او را به یاد آنچه در آفریقا دیده می اندازد.

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Attacks Continued

ادامۀ حملات به بهائیان همزمان با بررسی بیشتر کارنامۀ حقوق بشر ایران در سازمان ملل
ژنو - ۱۳ آبان ۱۳۹۰ (۴ نوامبر ۲۰۱۱)

---

همزمان با این که یکی از هیئت های سازمان ملل متّحد به این نتیجه رسید که آزار بهائیان در ایران نقض فاحش یکی از معاهدات جهانی و عمدۀ حقوق بشر است، جامعۀ جهانی بهائی از موج تازه ای از حملات به بهائیان و اموال آنها اطّلاع یافته است.


در رشت، پس از یورش های هول آور به خانه های ۱۶ بهائی، سه زن به اتّهام اقدام علیه امنیت ملّی دستگیر شدند. در سمنان حدود ۱۰ مغازۀ متعلّق به بهائیان توسط مقامات تعطیل و دو جواز کسب باطل شد. گزارش شده مقامات در شهر سنندج کوشیده اند گروه های بهائیان را به امضای تعهّدی مبنی بر شرکت نکردن در نشست های معروف به ضیافت نوزده روزه که در خانه های هم دینان شان برگزار می شود، وادار کنند.

دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متّحد، گفت: « به نظر می رسد همۀ رویدادهای اخیر به صورت محوری هماهنگ می شوند و این رویدادها با اظهاراتی ، که اغلب از مقامات ایرانی می شویم، مبنی بر اين که بهائیان از همان حقوقی که دیگران دارند برخوردارند و اجازۀ فعالیت های مربوط به عقاید شخصی و امور جامعه را دارند، آشکارا مغایرت دارد.»

بیش از ۱۰۰ بهائی در حال حاضر در زندان های ایران به سر می برند. از جمله هفت مدير جامعه که هر یک به اتّهامات خلاف واقع برای گذراندن احکام ۲۰ سالۀ خود در زندان به سر می برند و نیز هفت مدرس که به خاطر شرکت در اقدامی غیر رسمی برای کمک به جوانان بهائی، که توسط حکومت از تحصیلات عالیه محروم شده اند، به زندان افتاده اند. امّا این تمام ماجرا نیست.

علاوه بر کسانی که اکنون پشت میله های زندان هستند، بیش از ۳۰۰ بهائی که پیشتر دستگیر و سپس آزاد شده اند، یا منتظر محاکمه و یا در انتظار احضار برای آغاز دوران محکومیت خود هستند. مبالغی که برای وثیقه – اغلب در قالب اسناد ملکی یا جواز کسب – از آنها خواسته شده، بسیار بالا هستند. خانه های صدها بهائی مورد یورش قرار گرفته و وسایل شخصی – از جمله کتاب ها، کامپیوترها، تلفن های همراه، عکس ها و اسناد – ضبط شده اند.

اینها همه فشارهای مضاعفی بر بهائیان است که اکنون با تلاش های گسترده و روشمند برای فقیر کردن جامعۂ خود مواجه هستند، راهکارهایی مانند: محروم کردن از داشتن – یا اشتغال به – بیش از ۲۵ نوع شغل؛ باطل کردن خودسرانۀ جوازهای کسب؛ تعطیل کردن مغازه های متعلّق به بهائیان؛ تهدید کارفرمایان نسبت به استخدام بهائیان؛ و محروم کردن جوانان بهائی از آموزش عالی.

دیروز، کمیتۀ حقوق بشر سازمان ملل متّحد – هیئتی متشکل از ۱۸ کارشناس مستقل – از عدم پایبندی ایران به میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی که ايران آن را امضا و تصویب کرده، انتقاد کرد.

یافته های کمیته دو هفته پس از دادرسی که در آن هیئت نمایندگان حکومت ایران در صدد دفاع از کارنامۀ حقوق بشری خود بر آمد، منتشر شد. در گزارش کتبی ۲۷ صفحه ای این هیئت ايرانی ادعا می شود که «هیچ شهروند ایرانی به خاطر نژاد، دین یا زبان خاص خود بر دیگران ارجحیت ندارد.»

طی این دادرسی، سؤالات بی شماری توسط کمیته دربارۀ رفتار ایران با بهائیان مطرح شد. یکی از اعضای کمیته، احمد فتح الله از مصر، گفت که چون در میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، دین و عقیده یا باور از جایگاه یکسانی برخوردارند، ایران باید به بهائیان حق ابراز عقاید خود را «هم به صورت فردی و هم جمعی با دیگران، هم به صورت عمومی و هم خصوصی» بدهد، حتی اگر مقامات آئین بهائی را یک دین به حساب نیاورند.

دربارۀ گسترۀ وسیعی از موارد دیگر نقض حقوق بشر، از جمله نرخ بالای مجازات های اعدام، نبود زنان در جایگاه های بالای حکومتی و استفادۀ گسترده از شکنجه نیز ابراز نگرانی شد.

کمیته به عنوان بخشی از نتیجه گیری خود از ایران خواست «برای تضمین حمايت از اعضای جامعۀ بهائی در برابر تبعیض در هر زمینه ای و رسيدگی فوری به نقض حقوق آنها و پيگرد مسئولان این نوع برخوردها وجبران خسارت های وارده به بهائیان به نحو مؤثر، گام های فوری بردارد.»

دیان علائی ضمن استقبال از گزارش کمیته گفت: «کمیتۀ حقوق بشر سازمان ملل به ایران می گوید بهانه آوردن را متوقف کند و به تعهدات خود مبنی بر حفظ حقوق همۀ شهروندانش در برخورداری از آزادی کامل دینی پایبند باشد.»

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Imprisonment

آمار اسامی شهروندان بهائی محبوس در پایان مهر ماه ١٣٩٠
گزارشی ماهانه واحد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

---

خبرگزاری هرانا در تدوام سرکوب بهائیان در گزارشی ماهانه که از سوی واحد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران منتشر می‌شود، نقض حقوق بهائیان در مهرماه سال جاری را منتشر کرد.

در این گزارش آمارهای رسمی اسامی شهروندان بهائی محبوس در پایان مهر ماه ١٣٩٠ بشرح زیر ذکر شده است:

اوین (بند زنان):

۱ - مهوش ثابت: محکومیت ۲۰ سال (عضو سابق شورا اداره کننده جامعه بهایی ایران)
۲ - فریبا کمال آبادی: محکومیت ۲۰ سال (عضو سابق شورا اداره کننده جامعه بهای ایران)
۳ - منیژه نصرالهی (منزویان): محکومیت ۳ سال و ۶ ماه
۴ - صهبا رضوانی: محکومیت ۳ سال و یک ماه
۵ - شعله طائف: محکومیت یک سال
۶ – نوشین خادم: محکومیت ۴ سال (مرحله تجدید نظر)

اوین (بند ۳۵۰)

۷ - سما نورانی: محکومیت یک سال
۸ - پیمان کشفی: محکومیت ۴ سال
۹ - افشین حیرتیان: محکومیت چهار سال
۱۰ - دیدار رئوفی: محکومیت ۳ سال

اوین (موقت - در مرحله بازجویی):

١١ - کامران رحیمیان: بازداشت شده در رابطه با موسسه علمی آزاد
١٢ - فاران حسامی: بازداشت شده در رابطه با موسسه علمی آزاد

کرج (رجایی شهر):

۱٣ - جمال الدین خانجانی: محکومیت ۲۰ سال (عضو سابق شورا اداره کننده جامعه بهایی ایران)
۱٤ - عفیف نعیمی: محکومیت ۲۰ سال (عضو سابق شورا اداره کننده جامعه بهایی ایران)
۱٥ - بهروز توکلی: محکومیت ۲۰ سال (عضوسابق شورا اداره کننده جامعه بهایی ایران)
۱٦ - سعید رضایی: محکومیت ۲۰ سال (عضو سابق شورا اداره کننده جامعه بهایی ایران)
۱۷ - وحید تیز فهم: محکومیت ۲۰ سال (عضو سابق شورا اداره کننده جامعه بهایی ایران)
۱٨ – وحید محمودی: محکومیت ۵ سال (مرحله تجدید نظر)
۱٩ – کامران مرتضایی: محکومیت ۵ سال (مرحله تجدید نظر)
٢٠ – فرهاد صدقی: محکومیت ۴ سال (مرحله تجدید نظر)
٢١ - محمد بادوام: محکومیت ۴ سال (مرحله تجدید نظر)
۲٢ – رامین زیبایی: محکومیت ۴ سال (مرحله تجدید نظر)
۲٣ – ریاض سبحانی: محکومیت ۴ سال (مرحله تجدید نظر)

مشهد:

۲٤ - سیما اشراقی: محکومیت ۵ سال
۲٥ - رزیتا واثقی: محکومیت ۵ سال (باز بودن پرونده جدید)
۲٦ - ناهید قدیری: محکومیت ۵ سال (باز بودن پرونده جدید)
۲٧ - داور نبیل‌زاده: محکومیت ۵ سال
۲٨ - جلایر وحدت: محکومیت ۵ سال
۲۹ - کاویز نوزدهی: محکومیت ۲ سال
٣٠ - سیما رجبیان: محکومیت ۲ سال
۳١ - نسرین قدیری: محکومیت ۲ سال
۳۲ - هومن بخت آور: محکومیت ۲ سال
۳۳ - فرهود اشتیاق: بازداشت در اداره اطلاعات مشهد (منتقل شده از زندان اصفهان)
۳٤ – کیوان دهقانی: منتقل شده از اداره اطلاعات اصفهان به اطلاعات مشهد

سمنان:

۳٥ - بهفر خانجانی: محکومیت ۴ سال
۳٦ - سیامک ایقانی: محکومیت ۳ سال
۳٧ - علی احسانی: محکومیت ۲ سال
۳٨ – افشین ایقانی: محکومیت ۴ سال و سه ماه و یک روز

خاش:

۳٩ - مهران بندی: محکومیت ۳ سال و شش ماه

ساری:

۴٠ - طره تقی‌زاده: محکومیت ۲۲ ماه
۴١ - سمیرا سمیعی: محکومیت شش ماه

آمل:

۴٢ - هوشنگ فنائیان: محکومیت ۴ سال

اصفهان:

۴٣ - نوید پروینی: بازداشت موقت توسط اداره اطلاعات
۴۴ - نگار سبحانیان: بازداشت موقت توسط اداره اطلاعات
۴٥ - فرشید بدخش: بازداشت موقت توسط اداره اطلاعات

یاسوج:

۴٦ - علی بخش بذر افکن: محکومیت ۲ سال و شش ماه

روستا کتا از توابع یاسوج:

۴٧ – امامقلی بهامین
۴٨ – جانعلی راسته
۴٩ – روزعلی ماکیده
٥٠ – حسنعلی دلاورمنش

قائم شهر:

٥١ – فخرالدین صمیمی: محکومیت شش ماهه

ارومیه:

۵۲ – فرهود اقدسی: محکومیت شش ماه

---

Extreme religious intolerance and persecution

کارشناس سازمان ملل در آزادی ادیان: ایران بهائیان را به صورت روشمند مورد آزار قرار می دهد
سازمان ملل متّحد، ۱ آبان ۱۳۹۰ (۲۳ اکتبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

به گفتۀ یکی از کارشناسان سازمان ملل، آزار بهائیان در ایران از جمله «افراطی ترین شکل های ناشکیبایی و آزار دینی» در جهان امروز است.

این مطلب را هاینر بیلفلد، گزارشگر ویژه در آزادی دین یا عقیده، در یک کنفرانس مطبوعاتی در مقر سازمان ملل اظهار کرد. او اين سخنان را در پاسخ به سؤالی دربارۀ گزارش تازه‌ای که کارزار رسانه ای حکومت ایران برای شیطانی جلوه دادن بهائیان را مستند می کند، گفت.

دکتر بیلفلد گفت: «حکومت ایران سیاستی برای آزار روش مند آنها حتی با قصد نابودی دين بهائی در سراسر دنیا دارد… سياستی مبتنی بر دشمنی مفرط که کاملاً روشن و به صراحت بيان شده است.»

دکتر بیلفلد در پاسخ به این سؤال که آیا از ایران پاسخی برای بیانیه هایش در این موضوع دریافت کرده، گفت: «پاسخ معمول این است: بهائیت یک دین نیست، یک آئين فردپرستانه و شیطانی است.»

او گفت: «آنها میان ادیان آسمانی – که به زعم آنها شامل یهودیت، مسیحیت و البته اسلام است– و بقیه اديان تمایز قائل می شوند. مشکل اينجاست.»

«منظورم اين است که آنها صرفاً با نپذيرفتن باور بهائيان به عنوان یک دین، در واقع آنها را به شکلی روشمند از دایرۀ شمول آزادی دین یا عقیده بیرون نگه می دارند. این چیزی است که دولت ها مجاز به انجامش نيستند.»

دکتر بيلفلد در کنفرانس مطبوعاتی روز پنجشنبه تأکيد کرد که آزادی دین یا عقیده یکی از حقوق بنیادی بشر است.

او افزود: «نقطۀ شروع باید درک شخصی انسانها از خودشان باشد. اعتقادات عمیقشان … این چیزی است که به حساب می آید.»

تحریک تنفر

یک جنبه از کارزار حکومت ایران علیه بهائیان در گزارش "تحریک تنفر: کارزار رسانه های ایران برای شیطانی جلوه دادن بهائیان" مستند شده است. این گزارش شواهدی از یک نقشۂ دولتی برای بدنام کردن جامعۀ بهائی ارائه می کند.

گزارش که در ۲۹ مهر (۲۱ اکتبر) منتشر شد، اتّهامات دروغین مبنی بر دست داشتن بهائیان در مجموعه ای از اعمال خرابکارانه از جمله ضدّ اسلامی بودن، فساد اخلاقی و عامل قدرت های بیگانه بودن را زیر ذرّه بین قرار می دهد.

فراز صانعی، پژوهشگر ایران در بخش خاورمیانه و آفریقای شمالی دیده بان حقوق بشر، در اين زمينه به سی ان ان گفت که نهادهای مدافع حقوق بشر سال هاست که اقدامات ایران علیه بهائیان برای «محروم کردن آنها از حق ابراز آزادانۀ عقاید و تعالیم دین شان» را مستند کرده اند.

دکتر صانعی گفت این گزارش «تصوير ارزشمندی از ساز و کار یک عنصر دیگر این کارزار، که کمتر مستند شده امّا مزوّرانه تر است، يعنی تبلیغات ضدّ بهائی در رسانه های رسمی و نیمه رسمی را نشان می دهد که چگونه با سخنان نفرت آلود، یک گروه اقلّیت را که اکنون نیز آسیب پذیر است، بیشتر در معرض تبعیض و حملات اشخاص غير مسئول قرار می دهد.»

بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متّحد، در مراسم رونمائی اين گزارش اشاره کرد که بهائیان در ایران «در برابر کارزارهایی این چنینی به ویژه آسیب پذیرند زیرا هیچ حقّی برای پاسخ گویی ندارند.»

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Analysing press and media items

گزارش کمپین رسانه‌ای ایران برای دهشتناک جلوه دادن بهائیان را افشا می‌کند
نیویورک، ۲۹ مهر ۱۳۹۰ (۲۱ اکتبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ بهائی

---

در کمپین رسانه‌ای دامنه‌داری که در خارج از ایران عمدتاً از نظر دور مانده، بطور سیستماتیک به نفرت و تبعیض علیه اقلیّت سیصد هزار نفرۀ بهائی دامن زده می‌شود.

تحت عنوان "تحریک به تنفّر: کمپین رسانه‌ای ایران برای دهشت‌ناک جلوه دادن بهائیان" – از اواخر سال ٢٠٠۹ تا اوایل سال ٢٠١١ بیش از ٤٠٠ مطلب مطبوعاتی و رسانه‌ای را استناد و تجزیه و تحلیل کرده است که به روشنی اقدامات مصوبّۀ دولت را برای بدنام کردن بهائیان بر ملا می‌سازد.

در گزارشی که امروز منتشر شد، جامعۀ جهانی بهائی بیش از ٤٠٠ مطلب مطبوعاتی و رسانه‌ای منتشر شده در ظرف ١٦ ماه را استناد و تجزیه و تحلیل نموده که گویای تلاشی است مکّارانه و سازمان‌یافتۀ مورد حمایت دولت برای دهشت‌ناک جلوه دادن و بدنام کردن بهائیان از طریق بکار بردن اتّهامات دروغ، واژه‌های تحریک‌آمیز، و تصاویر نفرت‌انگیز.

بانی دوگال، نمایندۀ ویژۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل گفت: "این تبلیغات ضدّ بهائی از لحاظ حجم و شدّت، و دامنه و پیچیدگی حیرت‌آور است."

او گفت: "همۀ اینها با حساب‌شدگی کامل ارائه شده‌ تا علیه یک جامعۀ آرام و صلح‌جویِ مذهبی که اعضایش می‌کوشند تا به بهبود اجتماع خود کمک کنند دشمنی برانگیزد."

این گزارش تحت عنوان "تحریک تنفّر: کمپین رسانه‌ای ایران برای دهشت‌ناک جلوه دادن بهائیان"، نهایتاً چنین نتیجه‌گیری می‌کند:

• تبلیغات ضدّ بهائی از بالاترین سطح کشور من جمله رهبر عالی آیت الله علی خامنه‌ای که یک سال پیش سخن‌رانی شدیداً تبعیض‌آمیزی در قم ایراد نمود، سرچشمه گرفته و تصویب شده است.


• این کمپین قوانین بین المللی حقوق بشر، از جمله تصمیم بی‌سابقه‌ای که در اوایل سال جاری در شورای حقوق بشر سازمان ملل به تصویب رسید و بخصوص کلیشه‌سازی منفی و تحریک تنفر نسبت به اقلّیت‌های مذهبی را محکوم می‌کند، زیر پا می‌گذارد.


• بر بهائیان در سرزمین خودشان مهر "بیگانه" زده شده و به روشی دشمنان اسلام معرّفی شده‌اند که به روشنی نشان می‌دهد که برای برانگیختن حساسیّت‌های مذهبی مسلمانان شیعۀ ایرانی برنامه‌ریزی شده است.


• هدف این کمپین آنست که با استفاده از بهائیان به عنوان یک "سپر بلای" همه‌جانبه، توجّه را از فریادهای دموکراسی خواهی منحرف سازد – و با این کار، همۀ کسانی را که با دولت مخالفند و همچنین فعّالان حقوق بشر را به اسم بهائی، بدنام کند، "انگار بهائی بودن شنیع‌ترین جرم است".


• اولیای امور تئوری‌های توطئه‌گرایانۀ مضحکی منتشر می‌کنند، از جمله اینکه وانمود می‌کنند که مؤسّسات پخش خبر خارجی، بخصوص مؤسّسۀ خبری بریتانیا (BBC) و صدای آمریکا (VOA)، به وسیلۀ بهائیان کنترل می‌شوند و یا تحت نفوذ آنها هستند، زیرا داستان‌های مربوط به نقض حقوق بشر در ایران را گزارش می‌دهند.

این گزارش می‌گوید: "محتوای گوناگون این حملات نشان ‌دهندۀ اختصاص منابع مالی عظیم و تلاش شدید جمهوری اسلامی در این زمینه است."

"بسیاری از این حملات بر پایۀ تحریف فاحش تاریخ دیانت بهائی بنا شده است؛ برخی از آنها به استراتژی شریک جرم دانستن از طریق رده‌بندی بهائیان با گروه‌های کاملاً غیر مرتبط مثل "شیطان‌پرستان" یا پلیس مخفی شاه، دست می‌زنند؛ و برخی دیگر شگردِ پیوند دادن بهائیان با ’مخالفان‘ رژیم را بکار می‌برند که به دولت اجازه می‌دهد تا هر دو بهائیان و مخالفانش را یکجا بی‌اعتبار سازد. این کمپین از شبکۀ جهانی اینترنت به نحو گسترده‌ای استفاده می‌کند و غالباً تصویرهایی بکار می‌برد که بهائیان را به صورت غول‌های اهریمنی یا جاسوسان اسرائیل نشان می‌دهد.

بانی دوگال گفت که دهشت‌ناک جلوه دادن جامعۀ بهائی ایران مسئله‌ای است که سزاوار بذل توجّه دولت‌ها، مؤسّسات حقوقی بین المللی و مردمان منصف و روشن‌بین در همه جا می‌باشد.

ایشان گفت: "این کمپین نه تنها قوانین بین المللی حقوق بشر را نقض می‌کند، بلکه همچنین با ادّعای دیرینۀ ایران در سازمان ملل و در مجامع دیگر مبنی بر پشتیبانی از اقدامات برای غیرقانونی یا محکوم کردن سخنان نفرت‌انگیز علیه ادیان و پیروان ادیان، کاملاً در تضادّ است."

"وجود شباهت‌‌هایی‌ بین کمپین تبلیغات ضد بهائیِ امروز در ایران و دیگر کمپین‌های ضدّ دینیِ برخوردار از پشتیبانی دولت در تارخ، غیر‌قابل انکار است. تاریخ به ما نشان می‌دهد که این‌گونه کمپین‌ها از مهم‌ترین پیش‌درآمدهای خشونت عملی علیه اقلّیّت‌های مذهبی، یا در بدترین وجه، مقدّمۀ نسل‌کشی می‌باشند.

خانم دوگال گفت: "وقت آنست که به ایران گفته شود که چنین نقض فاحش قانون و معیارهای بین المللی قابل تحمّل نیست."

متن گزارش به انگیسی
نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Findings on human rights abuses

دیده بان سازمان ملل برای ایران اوّلین یافته‌های خود را از موارد نقض حقوق بشر ارائه می‌‌ کند
سازمان ملل متّحد – ۲۴ مهر ۱۳۹۰ (۱۶ اکتبر ۲۰۱۱)

---

مأمور تازه انتخاب شدۀ سازمان ملل برای بررسی حقوق بشر در ایران، در اوّلین گزارش خود از حکومت ایران خواسته فرهنگی ایجاد کند که در آن حقوق و آزادی های بنیادی اقلّیت ها و زنان تأمین شود.

گزارشگر ویژه احمد شهید همچنین از ایران خواست از سرکوب عقاید مخالف خودداری کند. او از بدتر شدن وضعیت سلامتی بعضی از زندانیان نیز ابراز نگرانی کرد و تقاضای خود مبنی بر اجازۀ دیدار از کشور را که پیشتر عنوان کرده بود، تکرار کرد.

گزارش پیشرفت کار (به شصت و ششمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متّحد، که قرار است در نیویورک برگزار شود) پس از ابراز نگرانی های هفتۀ گذشتۀ دبیر کل سازمان ملل بان کی مون دربارۀ ایران، منتشر شد.

گزارش گزارشگر ویژه را بخوانید

گزارشگر ویژه که در ۱ اوت آغاز به کار کرد، اظهار می دارد که به جای ارائۀ یک گزارش مفصّل، بر ارائۀ روش پیشنهادی خود برای برخورد با ایران و تهیۀ فهرستی از تازه ترین گرایش های وضعیت حقوق بشر در کشور با استفاده از شواهدِ دست اول، که افراد و سازمان ها از زمان انتصاب در اختیار او گذاشته اند، تمرکز کرده است.

این موارد شامل نقض گستردۀ حقوق کنشگران سیاسی و حقوق زنان، روزنامه نگاران، فیلم سازان، وکیلان حقوق بشر و فعّالان زیست محیطی؛ استفاده از شکنجه برای بازداشت شدگان؛ تعیین مجازات اعدام در نبود حمایت های قضایی مقتضی؛ تقاضای وثیقه هایی با ارزش گزاف؛ و عدم استقلال قاضیان است.

گزارشگر ویژه همچنین نگرانی های خود را از نقض حقوق بشر گروه های اقلیت از جمله اعراب، آذری‌ها، بهائیان، بلوچ‌ها، مسیحیان، کردها، صوفیان و مسلمانان سنّی ابراز می دارد.

دکتر شهید در مورد جامعۀ بهائی ایران گزارش می دهد که پیروان این دین «به مرور زمان از تبعیض چند جانبه، از جمله محرومیت از شغل، حقوق مستمری و فرصت های آموزشی و نیز توقیف و تخریب اموال، رنج برده‌اند.»

حد اقل صد بهائی از جمله هفت رهبر جامعه بنا به این گزارش اکنون در جمهوری اسلامی زندانی هستند.

دکتر شهید می نویسد: «اکثر آن بازداشت شدگان ظاهراً با اتّهامات مرتبط با امنیت ملّی مواجه هستند و دادرسی های قضایی برای آنها فاقد معیارهای روند قانونی و محاکمۀ عادلانه بوده است.»

گزارشگر ویژه در پایان، بر خواستۀ خود مبنی بر گفتگویی سازنده با حکومت ایران، جامعۀ بین المللی و جامعۀ مدنی تأکید می کند.

بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متّحد در نیویورک، گفت: «ما از تقاضای دکتر شهید که از حکومت ایران دعوت می کند در جهت تقویت حمایت های حقوق بشری برای شهروندان خود از نزدیک و بیش از پیش با جامعۀ بین المللی همکاری کند، استقبال می کنیم.»

او گفت: «ایران قدرت آن را دارد که یک فرهنگ مدارا ایجاد کند تا از تبعیض علیه زنان و اقلیت های دینی و قومی جلوگیری کند و آزادی های آنها را در تشکیل اجتماع و ابراز آزادانۀ نظرات خود تأمین نماید.»

«توپ اکنون در زمین ایران است. ما از آنها می خواهیم کاملاً با گزارشگر ویژه همکاری کنند زیرا او باید اجازه یابد فرمانی را که شورای حقوق بشر سازمان ملل متّحد به او داده، بر آورده سازد.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

Worldwide Condemnation

فیلسوفان و الهیّون از سراسر جهان یورش ایران به مدرّسان بهائی را محکوم می کنند
نیویورک، ۱۸ مهر ۱۳۹۰ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

بیش از ۴۰ تن از فیلسوفان و الهیّون برجسته از ۱۶ کشور به محکوم کنندگان سیاست ایران مبنی بر محروم کردن جوانان بهائی و دیگران از آموزش عالی پیوسته اند.

چهل و سه تن از فیلسوفان و متخصصان برجستۀ الهیات نامۀ سرگشاده ای را امضا کرده اند که از ایران می خواهد آزار بهائیان جوان را که خواهان دسترسی به آموزش عالی هستند، متوقّف سازد. چند تن از این شخصیت های برجسته عبارتند از: (ردیف بالا، چپ به راست) کورنل وست (پرینستون، ایالات متّحدۀ آمریکا)، گراهام وارد (آکسفورد، بریتانیا)، چارلز تیلور (مک گیل، کانادا)، لئوناردو بوف (ریو دو ژانیرو، برزیل)؛ (ردیف پایین، چپ به راست) ابراهیم موسی (دوک، ایالات متّحدۀ آمریکا)، هیلاری پوتنام (هاروارد، ایالات متّحدۀ آمریکا)، استنلی هوورواس (دوک، ایالات متّحدۀ آمریکا) و طاهر محمود (عضو سابق، کمیسیون حقوق، هند)

در یک اقدام بی سابقۀ جهانی، ۴۳ دانشگاهی برجسته – با پیشینه های مسیحی، هندو، یهودی و مسلمان – نامۀ سرگشاده ای را امضا کرده اند که امروز به صورت همزمان در نسخه های دیلی تلگراف (انگلستان)، فولها (برزیل) منتشر شد.

نامه به ویژه یورش مقامات ایرانی به اقدام غیر رسمی آموزشی جامعۀ بهائی، معروف به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی، را محکوم می کند. در این مؤسسه استادان بهائی که توسط حکومت ایران از شغل خود محروم شده اند، داوطلبانه برای آموزش به اعضای جوان جامعه که از آموزش عالی محرومند، خدمت می کنند.

هفت بهائی مرتبط با مؤسسه هفتۀ گذشته پس از چهار ماه بازداشت در اوّلین جلسۀ دادگاه خود حاضر شدند. آنها در مجموعه ای از یورش ها در ۱ خرداد (۲۲ مه) بازداشت شدند. در این یورش ها خانه های ۳۹ نفر مرتبط با مؤسسه هدف قرار گرفت. فعالیت های مؤسسه از آن زمان «غیر قانونی» اعلام شده است.

در نامۀ سرگشاده آمده: « ما، فلاسفه، الهیّون، و دانشمندان علوم مذهبی در سراسر جهان اعتراض خود را در رابطه با یورش اخیر از طرف مقامات ایران به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی، اعلان می‌کنیم.»

« فراگیری و کسب دانش حقّی است مقدّس و قانونی برای همه و دولت‌ها موظف‌اند که این امکان را برای عموم فراهم کنند. در ایران دولت عکس این عمل کرده است...»

«این گونه یورش‌ها علیه حقوق شهروندان که آزادی در سامان دادن به اوضاع خود و آموزش گرفتن را از آنان سلب می‌کند، دیگر غیر قابل تحمّل است. ما از دولت ایران می خواهیم که نه تنها سرکوب بهائیان را متوقف کند بلکه کسب دانش را برای همه مهیا و ترویج نماید.»

یکی از مشهورترین دانشگاهیان حامی این فراخوان دکتر چارلز تیلور، استاد افتخاری فلسفه در دانشگاه مک گیل کانادا است. او گفت نامه را به خاطر باور عمیقش به این که «نباید 'هیچ اجباری' در دین باشد» امضا کرده است.

پروفسور تیلور گفت این کار همچنین به «بی قراری ام دربارۀ انقلاب ایرانیان مرتبط است و این که چطور آرمان های والای آن توسط مردمانی که از دین خود به عنوان ابزاری برای بسیج علیه 'دشمن' سوء استفاده می کنند، به سرقت رفته است.»

یکی دیگر از شخصیت های برجسته که نام خود را به فهرست افزود هیلاری پوتنام، استاد افتخاری فلسفه دانشگاه کوگان هاروارد ایالات متّحدۀ آمریکاست.

پروفسور پوتنام گفت: «از زمان انقلاب های آمریکا و فرانسه در پایان قرن نوزده، اشتیاق مردمی از قومیت ها، ملیت ها و مذاهب مختلف برای حقوق اساسی بشر خود، از جمله حق پرستش - آن طور که وجدان فردی امر می کند - و حق آموزش به هیجان آمده است.»

«آزار دانشجویان دانشگاه بهائی در ایران تلاشی بی شرمانه برای برگرداندن زمان به قرون تاریکی است. مورد آنها شایان حمایت افراد روشن فکر و اخلاقی در همه جاست.»

امضا کنندگان نامه عبارتند از:

چارلز تیلور - پروفسور فلسفه، دانشگاه مک گیل- کانادا
هیلاری پاتْنام - پروفسور فلسفه دانشگاه کوگان، دانشگاه هاروارد- آمریکا
کُرنِل وست - پروفسور مطالعات آفریقایی-آمریکایی دورۀ دانشگاهی ١٩٤٣، دانشگاه پرینستُن- آمریکا
لئوناردو بُف - پروفسور اخلاقیّات، فلسفۀ ادیان و بوم شناسی (اکولوژی)، دانشگاه ایالتی ریو دو ژانیرو- برزیل
اِستنلی هاورواس - پروفسور اخلاقیات الهی « گیلبرت تی. رُو»، دانشگاه دوک- آمریکا
ابراهیم موسی - پروفسور دین و مطالعات اسلامی، دانشگاه دوک- آمریکا
گراهام وارْد - پروفسور الهیات «ریجِس»، دانشگاه آکسفورد- بریتانیا
جان میلْبَنک - پروفسور دین، سیاست و اخلاقیّات، دانشگاه ناتینگهام- بریتانیا
دیوید نوواک - رئیس کرسی مطالعات یهودیت «جی. ریچارد و دوروتی شیف»، و پروفسور فلسفه، دانشگاه تورنتو- کانادا
طاهر محمود - رئیس مؤسّسۀ مطالعات عالی حقوقی دانشگاه آمیتی؛ عضو پیشین کمیسیون ملّی اقلیت ها و عضو پیشین کمیسیون حقوق- هندوستان
موشه آیدل - پروفسور اندیشۀ یهودی، دانشگاه عبری اورشلیم- اسرائیل
عبدالقادر طیوب - پروفسور مطالعات اسلامی، دانشگاه کیپ تاون- آفریقای جنوبی
زین جیان شَنگ - پروفسور فلسفه، دانشگاه پکن- چین
ویلیام دزموند - پروفسور فلسفه، دانشگاه کاتولیک لوان- بلژیک؛ پروفسور افتخاری فلسفه، دانشگاه ملّی ایرلند مِی‌نوت- ایرلند
کِوین هارت - «ادوین بی. کایل»، پروفسور مطالعات مسیحی و رئیس مطالعات ادیان، دانشگاه ویرجینیا- آمریکا؛ پروفسور فلسفه، دانشگاه کاتولیک استرالیا- استرالیا
موری ری - پروفسور الهیّات و رئیس دانشکدۀ الهیّات و دین، دانشگاه اوتاگو- زلاندنو
اصغرعلی انجینیر - رئیس و بنیان گذار شبکۀ اقدام اسلامی آسیایی؛ رئیس مرکز مطالعات جامعه و لائیسم، بمبئی- هندوستان
رمی براگ - رئیس مطالعات ادیان، دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ- آلمان
ا. رشید عمر - دانشمند پژوهشگر مطالعات اسلامی و ایجاد صلح، دانشگاه نتردام- آمریکا؛ امام مسجد کلرمانت مین رود، کیپ تاون- آفریقای جنوبی
جاشوآ چو - رئیس و پروفسور اندیشۀ مسیحی، مدرسۀ الهیات تعمیدی هنگ کنگ- هنگ کنگ.
داگلاس پرات - پروفسور مطالعات دینی، دانشگاه وایکاتو- زلاندنو
آشوک وُهرا - پروفسور فلسفه، دانشگاه دهلی- هندوستان؛ شورای پژوهش فلسفی هند
کاروِر یو - رئیس و پروفسور اندیشۀ مسیحی، دانشکدۀ عالی الهیات چین- هنگ کنگ.
لاری زُلوت - پروفسور علوم انسانی پزشکی و اخلاق زیستی، پروفسور مطالعات دینی، دانشگاه نورت وسترن- آمریکا
پیلگریم و. ک. لو - پروفسور الهیّات سیستماتیک، رئیس مؤسّسۀ مطالعات لوتر در زمینۀ آسیا، مدرسۀ الهیّات لوتری- هنگ کنگ.
فیلیپ گودچایلد - پروفسور دین و فلسفه، دانشگاه ناتینگهام- بریتانیا
پال موریس - پروفسور مطالعات ادیان، دانشگاه ویکتوریای ولینگتون- زلاندنو
جیمز ای. فولکونر - پروفسور تفاهم دینی «ریچارد ل. اوانس»، دانشگاه بریگهام یانگ- آمریکا
راد بنسون - اخلاق دان و دانشمند رشتۀ الهیّات عمومی، مؤسّسۀ تینسلی، کالج مورلینگ- استرالیا
حسن موآکیماکو - مدرّس ارشد در مطالعات اسلامی، کالج دانشگاه پوآنی- کنیا
یونس دومبِ - مدرّس در مطالعات اسلامی، کالج دانشگاه اسلامی- گانا
ژوزف کوهن - مدرّس دانشگاه در فلسفه، کالج دانشگاه دوبلین- ایرلند
آدام میلر - پروفسور فلسفه، کالج کالین، تکزاس- آمریکا
ئی‌لِین وین‌رایت - پروفسور الهیّات، دانشگاه اوکلند- زلاندنو
رافائل زاگوری-اورلی - رئیس برنامۀ MFA، مدرسۀ طراحی و هنرهای زیبای بزالل- اسرائیل
فلیکس اُ مورکادها - مدرّس ارشد در فلسفه، دانشگاه ملّی ایرلند، گالوی- ایرلند
نعیم جناح - مدرّس مطالعات سیاسی، دانشگاه ویتواترزراند؛ هماهنگ کنندۀ مسجدالاسلام در ژوهانسبورگ- آفریقای جنوبی
کاتلین فلیک - استاد وابستۀ تاریخ دینیِ آمریکا، مدرسۀ الهیّات واندربیلت- آمریکا
آریه کوهن - استاد وابستۀ ادبیات خاخامی، دانشگاه یهودی آمریکا- آمریکا
جفری بلوچل - استاد وابستۀ فلسفه، کالج بوستون- آمریکا
ویلیام هَکِت - همکار پژوهشی و مدرّس در فلسفه، دانشگاه کاتولیک استرالیا- استرالیا
آکیبا لرنر - استادیار مطالعات یهودی، دانشگاه سانتا کلارا- آمریکا
نِیتان عمان - استادیار حقوق، مدرسۀ حقوق ویلیام و مری- آمریکا

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Shohreh's Story

داستان شهره: چطور ایران حقوق یک دانشجوی برتر را نقض می کند
ژنو، ۶ مهر ۱۳۹۰ (۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

مانند بسیاری از جوانان در سراسر جهان، شهره روحانی با امید فراوان بر دسترسی به تحصیلات دانشگاهی مناسب پرورش یافت.

اما اکنون او با نظامی مواجه شده که گرچه در ظاهر به او وعدۀ دسترسی به فرصت ها را می دهد، اما ظالمانه طوری طراحی شده که مانع اخذ مدرک او و دیگر جوانان ایرانی شود.

خانم روحانی بهائی است و با توجه به این حقیقت که او از جمله بااستعدادترین دانشجویان ایران است، تجربه اش بسیار ظالمانه تر است؛ او در امتحان کنکور قبول شد و در رشتۀ زبان، رشتۀ انتخابی اش، رتبۀ ۱۵۱ را در سطح کشور کسب کرد. به بیان دیگر، نتیجۀ آزمونش او را در میان گروه بالای ٩٩ درصد از داوطلبان کنکور قرار می دهد.

خانم روحانی، که اهل شهر شمالی نوشهر در ایران است و از رتبۀ عالی اش به شوق آمده بود، برای انتخاب رشته از طریق آنلاین اقدام کرد. اما وقتی نتایج تقاضای ثبت نام آمد، او دریافت که مدارک ارسالی اش بر مبنای «نقص پرونده» رد شده است.

این عبارت در میان بهائیان جوان معروف است. اکنون سال هاست که این عبارت بارها به عنوان یکی از نیرنگ های مختلف برای جلوگیری از ثبت نام آنها، حتی اگر آزمون های ملّی دانشگاه را با موفقیت پشت سر گذارند، ظاهر شده است.

خانم روحانی بدون آن که ناامید شود، شجاعانه به دفتر منطقه ای که بر فرایند کنکور نظارت دارد رفت و از مقامات خواست مشکل را توضیح دهند.

او در نامه ای که اخیراً به چندین سازمان حقوق بشری ارسال کرد، گزارش داد: «به دلیل بهائی بودنِ شما این وضعیت پیش آمده.»

به او گفته شد: «چون شما بهائی هستید حق ورود به دانشگاه را ندارید.»

او تصمیم گرفت پروندۀ خود را یک مرحله پیش برد و سعی کرد وقت ملاقاتی با رئیس بخش گزینش بگیرد.

خانم روحانی گفت وقتی با این مسئول روبرو شده، وی صرفاً «ابراز تأسف» کرده «به من گفتند که هیچ کاری از دست شان بر نمی آید... اگر شما وارد دانشگاه هم بشوید پس از ۳ یا ۴ ترم» محروم از تحصیل می شوید.

خانم روحانی از او پرسید اگر او گفته بود مسلمان است، آیا نتایج متفاوت می شد.

به نوشتۀ خانم روحانی مسئول مربوطه گفت: «فایده ای ندارد، چون شما رو می شناسند خانواده شما را، همه بهائیان را وزارت اطلاعات از پیش شناسایی کرده است.»

او گفت: «به من گفتند که کلاً نتیجه ای نمی گیرم به هر جا که مراجعه کنم.»

تجربۀ شهره روحانی نیز برای هزاران بهائی در ایران که به خاطر دین از تحصیلات عالی محروم شده اند، داستان آشنایی است.

حتی کسانی که شانس می آورند و اجازۀ ورود می یابند، معمولاً طی دورۀ تحصیلات خود با اخراج مواجه می شوند. در ماه های اخیر، دو دانشجو از دانشگاه صنعتی اصفهان نیز به خاطر داشتن «نقص پرونده» از ثبت نام برای ترم آینده محروم شدند؛ یک بهائی که در دانشگاه کرمان در ادبیات انگلیسی تحصیل می کرد، اخراج شد؛ یک دانشجوی مهندسی پزشکی در دانشگاه سهند محروم از تحصیل شد و یک دانشجوی فیزیک دانشگاه مازندران پس از اتمام هشت ترم به عنوان دانشجوی نمونه و پس از پذیرش در یک دورۀ کارشناسی ارشد اخراج شد.

سه دهه محرومیت

ایران از زمان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ همه نوع روشی به کار گرفته تا بهائیان را از ورود به دانشگاه محروم کند – ابتدا با اخراج همۀ آنها و سپس با تحمیل تحریم کامل بر دسترسی آنها به آموزش عالی.

در پاسخ به محکومیت بین المللی، حکومت ایران قوانین را در سال ۱۳۸۲ تغییر داد و اعلام کرد بهائیان اکنون می توانند در آزمون کنکور شرکت کنند. اما وقتی نزدیک به هزار بهائی با حسن نیت قدم پیش گذاشتند، به موانع تازه ای برخوردند.

ابتدا، در اعلام نتایج امتحانات، در بخش تبعیت دینی «اسلام» نوشته شده بود که برای بهائیان که طبق آموزۀ دین شان باید همواره، به ویژه دربارۀ اعتقادات دینی خود، حقیقت را بگویند، پذیرفتنی نبود.

سپس حکومت اشاره کرد که کلمۀ «اسلام» تنها به آزمون دینی ویژه ای اشاره دارد که هر داوطلب باید در کنکور جواب دهد. این امر به بهائیان اجازه می داد با آرامش وجدان برای تحصیلات عالیه تقاضای ثبت نام بدهند. آن گاه در اواسط دهۀ ۸۰، تعدادی از بهائیان با موفقیت وارد دانشگاه های مختلف سراسر کشور شدند – اما فقط این موضوع برای شان روشن شد که معمولاً به زودی پس از ثبت نام در دانشگاه اخراج می شوند.

برای مثال سرویس خبری رویترز در مارس ۲۰۰۷ گزارش داد که حدود ۷۰ دانشجوی بهائی در آن سال تحصیلی از دانشگاه های ایران اخراج شده اند. در آن گزارش از قول یک سخنگوی ناشناس عضو هیئت اعزامی ایران به سازمان ملل پاسخ آمده بود که «در ایران هیچ کس به خاطر دینش از تحصیل اخراج نشده است.»

پس از یک اعتراض بین المللی دیگر، ایران دوباره راهکارها را تغییر داد. بهائیانی که در کنکور شرکت می کردند، کم کم دریافتند که نتایج کنکور آنها اعلام نمی شود. وقتی برای گرفتن نتایج خود، به سایت ملّی مراجعه می کردند، بسیاری از آنها پیامی دریافت می کردند که اعلام می کرد «نقص پرونده» دارند. این امر آنها را در یک برزخ اداری قرار می داد.

«سیاست گذاری های غیر عادلانه و سرکوب گرانه»

جامعۀ جهانی بهائی در نامۀ سرگشاده ای که ماه گذشته به وزیر آموزش عالی ایران فرستاد، خواهان توقف «سیاست گذاری های غیر عادلانه و سرکوب گرانه»، که بهائیان و دیگر جوانان ایرانی را از دانشگاه محروم می کنند، شد.

این نامه به سخت گیری حکومت بر مؤسسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE)، یک اقدام غیر رسمی جامعه و اداره شده توسط بهائیان به منظور آموزش به جوانان شان که از دانشگاه محروم هستند، نیز پرداخت. در خرداد، مأموران حکومتی به خانه های بیش از ۳۰ نفر مرتبط با مؤسسه یورش بردند و ۱۴ نفر از آنها را دستگیر کردند. هفت استاد این هفته مقابل دادگاه حاضر شده اند. ده ها نفر دیگر، از جمله دانشجویان، برای بازجویی احضار شده اند و همۀ این موارد تلاشی برای تعطیل کردن برنامه است.

در نامۀ سرگشاده، خطاب به کامران دانشجو، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، آمده است: «آن جناب به خوبی آگاهند که این اقدامات در راستای سیاست گذاری رسمی دولت و مبارزه ای سازمان یافته به منظور نابودی جامعۀ بهائی در مقام موجودیّتی زنده و پویا در آن مملکت بوده است.»
برای شهره روحانی و هم دینانش، مبارزه برای حق تحصیل ادامه دارد.

او در نامه اش به سازمان های حقوق بشری ابراز داشته که مایل است همه «بدانند حقوقم چقدر بی اساس نقض شده» ابراز داشته است.

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Desmond Tutu and Jose Ramos-Horta join calls for release of Baha'i educators

دزموند توتو و خوزه راموس هورتا خواستار آزادی مدرّسان بهائی شدند
نیویورک، ۴ مهر ۱۳۹۰(۲۶ سپتامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

همزمان با برگزاری دادگاه تعدادی از مدرسان بهائی، دو برندۀ جایزۀ صلح نوبل از حکومت ایران به شدت انتقاد و اقدامات آن را به «عصر تاریکی اروپا» یا «دادگاه های تفتیش عقاید اسپانیا» تشبیه کرده اند.


دزموند توتو، اسقف سابق کلیسای انگلیکان کیپ تاون، و خوزه راموس هورتا، رئیس جمهور تیمور شرقی، در نامۀ سرگشاده ای خطاب به جامعۀ دانشگاهی که امروز تحت عنوان «جنگ ایران علیه دانش» در هافینگتون پست به چاپ رسید، نظرات خود را عنوان کردند.

دو برندۀ جایزۀ نوبل در نامه از حکومت ایران می خواهند هفت بهائی را که اکنون درایران به خاطر فعالیت های آموزشی شان مورد محاکمه قرار دارند، بدون قید و شرط آزاد کند و از اتهامات مطرح شده، تبرئه نماید.

آنها می نویسند: «پیشرفت نوع بشر در قرن های اخیر، بیش از هر عامل دیگری، با دسترسی فزاینده به اطلاعات، تبادل سریع تر اندیشه ها و در بیشتر نقاط جهان با آموزش همگانی مرتبط بوده است.»

«بنابراین تلاش مستبدان و دیکتاتورها در قرن بیست و یکم برای منکوب کردن مردمان خود با سعی در محروم کردن آنها از آموزش یا اطلاعات به ویژه تکان دهنده است.»

«در بلند مدت نه تنها تلاش آنها بيهوده است، بلکه اين تصور را به وجود می آورد که آنها از عصری که در آن زندگی می کنند و اندیشمندان تازه ای که در میان شان هستند، می ترسند.»

در نامه آمده: «شاید آشکارترین نمونۀ این ترس امروزه محروم کردن پیروان آئین بهائی - ديانتی مسالمت جو که هیچ برنامۀ سیاسی ندارد و به یگانگی همۀ ادیان معتقد است - از آموزش عالی در ایران باشد.»

حضور در دادگاه

انتشار نامۀ سرگشاده با گزارش های مبنی بر آغاز محاکمه های هفت مدرّس بهائی در ایران همزمان شده است. آنها در زمینۀ ارتباط شان با یک اقدام غیر رسمی جامعه با عنوان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE) بازداشت شدند. این مؤسسه به اساتید بهائی محروم از انجام شغل شان – به دست حکومت ایران – فرصت تدریس به اعضای جوان جامعه را که خود از دانشگاه محرومند، می داد.

اسقف توتو و رئیس جمهور راموس هورتا در نامه شان خاطر نشان می کنند: «دستگیر شدگان نه رهبران سیاسی بودند و نه رهبران دینی. آنها مدرسانی در رشته هایی مانند حسابداری و دندان پزشکی بودند که امروز با چشم انداز دهه ها زندان پیش روی خود مواجهند. اتهامی که علیه آنها مطرح شده، ارائۀ آموزش عالی به جوانان بهائی است»

جامعۀ جهانی بهائی اطلاع یافته که شش نفر از این هفت نفر بازداشت شده پس از یورش های خرداد گذشته به خانه های حدود ۳۹ بهائی مرتبط با مؤسسۀ آموزش عالی بهائی، اکنون در گروه های دو نفره مورد محاکمه قرار می گیرند.

بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل، گفت: «وکیلی که برای دفاع از آنها آماده می شد، خود اکنون زندانی است؛ گزارش شده دو نفر از این زندانیان دیروز مورد محاکمه قرار گرفته اند؛ دو نفر امروز و دو نفر فردا مقابل دادگاه حاضر می شوند و به نظر می رسد هفتۀ پیش یک نفر دیگر محاکمه شده است.»

او افزود: «همۀ نشانه ها حاکی از آن است که نمی توانیم انتظار محاکمۀ عادلانه ای داشته باشیم.»

خانم دوگال سپاس جامعۀ جهانی بهائی را از اسقف توتو و رئیس جمهور راموس هورتا ابراز داشت.

او گفت: «ما از آنها متشکریم، همچنین از همۀ حکومت ها، سازمان ها و افراد خیرخواه در سراسر دنیا که تلاش های شان این پیام روشن را به مقامات ایرانی می فرستند که اقداماتش از نزدیک دیده بانی و محکوم می شود.»

اخراج به خاطر باورهای شان

نامۀ سرگشاده بر گرفتاری دیگر جوانان ایرانی نیز که «به خاطر باورهای شان یا دیدگاه هایی که مخالف جناح حاکم تشخیص داده شده، از جمله نگرش های موافق اصلاحات» از دانشگاه ها اخراج شده اند، تمرکز دارد.

در نامه آمده است: «به نظر ما اهميت دارد که توجه کنيم این اقدامات نه نتیجۀ آئین اسلامی است و نه برآمده از آن است. انسان فقط لازم است به اعصار تاریکی اروپا یا دادگاه های تفتیش عقاید اسپانیا نگاه کند تا ببیند آیت الله های ایرانی قطعاً اولین گروهی نیستند که دین را به عنوان پوششی برای تلاش در سرکوب جبری اندیشه ها و دانشی که می ترسند قدرت آنها را تهدید کند، به کار می گیرند. سنت های غنی فلسفی و هنری ایران، نقش دانشمندان ایرانی در سراسر جهان و اقدامات اعضای جامعۀ مسلمان که به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی کمک و از آن حمایت کرده اند، همه گواه این حقیقت است که اقدامات رهبران ايران انعکاسی از آئین اسلامی یا ایمان بسیاری از مسلمانان خیرخواه در جوامع ایرانی نیست.»

«و هرچند باور داریم هم از نظر تاریخی و هم در دنیای 'به هم پیوسته با خطوط ارتباطی' سرکوب کردن تلاش برای جستجوی دانش بیهوده است، اما بسیاری افراد در ایران هستند که جان های شان با این تلاش مورد تهدید یا آسیب قرار می گیرد.»

«آنها به حمایت ما نیاز دارند.»

این برندگان جایزۀ نوبل در میان دیگر مطالبات، جامعۀ دانشگاهی را تشویق می کنند با ابراز مخالفت و نارضایتی خود از هر سیاستی که افراد را بر مبنای پیشینۀ دینی یا باورهای سیاسی شان از آموزش عالی محروم می کند، با همقطاران ایرانی خود همبستگی نشان دهند.»

محکوم کردن جهانی

اعتراض بین المللی به آزار مدرسان بهائی در ایران در چهار ماه گذشته دنیا را از استرالیا تا زامبیا درنوردیده است.

در اوایل این ماه، خانم خانم کاترین اشتون، نمایندۀ عالی اتحادیۀ اروپا برای امور خارجه، «نگرانی جدی» خود را از حمله به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی ابراز کرد.

بروکسل، ۶ سپتامبر ۲۰۱۱            اتحاديۀ اروپا بيانيۀ سخنگوی نمايندۀ عالی‌اتحاديۀ اروپا خانم کاترين اشتون در بارۀ آزار جامعۀ بهائی در ايران سخنگوی خانم کاترين اشتون، نمايندۀ عالی اتحاديۀ اروپا در امور خارجی و سياست‌گذاری امنيتی و نايب رئيس کميسيون، روز گذشته بيانیۀ زير را منتشر کرد. نمايندۀ عالی مايل است نگرانی عميق‌ خود را از بازداشت‌های اخير شهروندان بهائی، و تعطيل مرکز آموزشی جامعۀ بهائی در ايران ابراز دارد. اتحاديه اروپا يادآور می‌شود که آزادی انديشه، وجدان و عقيده يا دين حقوق بنيادينی هستند که بنا به مادۀ ۱۸ميثاق بين‌المللی حقوق سياسی و مدنی، که ايران يکی از امضاء کنندگان آن است، بايد تحت هر شرايطی‌ تضمين شود. اتحاديۀ‌اروپا از ايران می‌خواهد تا بلافاصله همۀ‌ افرادی را که بر مبنای اعتقادات دينی‌شان دستگير شده‌اند آزاد کند، به آزار مداوم جامعۀ بهائی در اين کشور، از جمله در زمينه‌های آموزشی خاتمه دهد، و از هر شکل‌ تبعيض عليه اقليت‌های دينی خودداری کند، تا احترام به آزادی دين يا عقيده در ايران تضمين گردد.

سه روز پیش از آن، وزیر امور خارجۀ کانادا، جان برد، گفت دستگیری کارکنان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی «بر پايۂ اتهام بی اساس توطئه علیه امنیت ملی است. این مؤسسه خدمات آموزشی ارزشمندی به جامعۀ بهائی که از آمزوش عالی رسمی در ایران محروم است، ارائه می کند.»

این هفت مدرس بهائی که مورد محاکمه قرار می گیرند عبارتند از: وحید محمودی و کامران مرتضایی که طبق گزارش ها دیروز محاکمه شدند؛ محمود بادوام و نوشین خادم که قرار است امروز محاکمه شوند؛ و رامین زیبایی و ریاض سبحانی که فردا محاکمه خواهند شد. بر اساس اطلاعات به دست آمده فرهاد صدقی روز سه شنبه ۲۰ سپتامبر به دادگاه رفته است.

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Demanding Justice

راهپیمایی جمعی برزیلی ها برای عدالت
ریو دو ژانیرو، برزیل، ۲۸ شهریور ۱۳۹۰ (۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

آزار مداوم جامعۀ بهائی ایران يکی از موضوعهای اصلی در راهپیمایی ۲۵۰۰۰ نفر از گروههای متنوع فکری در برزيل در دفاع از حق آزادی دین و عدالت خواهی بود.

۲۵۰۰۰ نفر در راهپیمایی آزادی دینی ریو که در ۲۷ شهریور ۱۳۹۰ در ساحل کوپاکابانا
برگزار شد، شرکت کردند.
اینجا بهائیان برزیلی در حال حمل پرچمی با مضمون «صلح، احترام و اتحاد مردمان»
دیده می شوند. ۱۰۰۰ جلیقۀ زرد با شعار «امروز ما پیروان همۀ ادیان هستیم»
در راهپیمایی توزیع و پوشیده شد.
هدف راهپیمایی آزادی دینی که در سال ۲۰۰۸ توسط کمیتۀ مبارزه با ناشکیبایی دینی ریو تأسیس شد، بدواً جلب توجه به تعصبی بود که پیروان ادیان سنتی آفریقایی برزیلی در برزیل با آن مواجه بودند. از آن زمان، اين راهپیمایی رویدادی سالانه شده که از ۲۰۰۰ شرکت کننده در اولین راهپیمایی به رقم چشم گیر امسال افزايش داشته است.

دیروز، کاتولیکها، مسلمانان، یهودیان، پروتستان ها، بوداییان و بهائیان به رهبران دینی آفریقایی برزیلی پیوستند و همه در هدف خود برای جلب توجه به ناشکیبایی متحد بودند.

بهائیان ۱۰۰۰ جلیقۀ زرد رنگ با شعار «امروز ما پیروان همۀ ادیان هستیم» توزيع کردند که شرکت کنندگانی از جوامع مختلف با شادی آن را به تن کردند.

در سخنرانی آغازین راهپیمایی، هماهنگ کنندۀ کمیتۀ مبارزه با ناشکیبایی دینی، بابالوریژا ایوانیر دوس سانتوس، آزاری را که بهائیان ایران با آن مواجه هستند، زیر ذره بین قرار داد و توجه جمعیت را به «گروه زرد پوش» جلب کرد که به گفتۀ او «حامیان فعّال آزادی دینی در برزیل هستند.»

آنگاه رهبران و نمایندگان جوامع حاضر، دربارۀ نیاز به احترام به دیگران راهپیمایان را مورد خطاب قرار دادند.

ایرج روبرتو اقراری، بهائی برزیلی، به جمعیت گفت: «تعصب، کلیشه ها و نبود اطلاعات دربارۀ سنت های دینی مختلف سبب می شود مردم علیه کسانی که باورهای متفاوت دارند، رفتار غیر منطقی داشته باشند.»
او گفت: «مثل این است که آنها این 'مردم دیگر' را افراد انسانی، و کسانی شایستۂ احترام و برخورد عادلانه، نمی بینند.»

بهائیانی که در راهپیمایی آزادی دینی ریو در ۲۷ شهریور ۱۳۹۰ شرکت کردند، خواهان عدالت برای جامعۀ مورد آزار بهائیان ایران هستند. بهائیان از هفت ایالت برزیل – گویاس، سائو پائولو، ریو دو ژانیرو، میناس ژرایس، اسپیریتو سانتو، پارانا، باهیا – و ناحیۀ فدرال در راهپیمایی شرکت کردند.

یکی از ۲۵۰۰۰ شرکت کنندۀ راهپیمایی آزادی دینی ریو - که در ۲۷ شهریور ۱۳۹۰ در ساحل کوپاکابانا برگزار شد – پلاکاردی با تصویر آقای وحید تیزفهم، یکی از هفت رهبر بهائی زندانی در ایران، در دست دارد.

آقای اقراری از هفت رهبر بهائی ایران سخن گفت که از سال ۲۰۰۸ پشت میله های زندان هستند و به اتهامات خلاف واقع هر یک به ۲۰ سال زندان محکوم شده اند.

او گفت: «شباهت های بسیاری بین آزار بهائیان در ایران و آزار پيروان ادیان آفریقایی برزیلی در اینجا وجود دارد.»

«دارایی ها تخریب و توقیف می شوند، کودکان مورد آزار قرار می گیرند و جوانان به خاطر عقاید خود نمی توانند به آموزش دسترسی داشته باشند. و تنها راهی که سرکوب گران را راضی می کند تا این مردم را رها کنند آن است که آنها بپذيرند که ایمان خود را انکار کنند. اما چطور می توان بدون خرد کردن کامل یک فرد، با زور او را از یک باور دینی برگرداند؟»

ایوان دوس سانتوس، یکی از سازمان دهندگان راهپیمایی، گفت ناشکیبایی دینی باعث نژادپرستی می شود و دموکراسی را تهدید می کند.

او گفت: «دین در جهان یک عامل جنگ شده است، اما اینجا ما ادیان را با هم جمع و وارد گفتگو می کنیم.»

«جنبش ما دینی نیست، به ترویج هیچ دینی نمی پردازد، فقط حق مورد احترام بودن را تبليغ می کند.»

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Lawyer arrested

دستگیری وکیل مدرّسان بهائی در آستانه محاکمه آنها
ژنو، ۲۵ شهريور ۱۳۹۰ (۱۶ سپتامبر ۲۰۱۱) – سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

هفت مدرس بهائی که در رابطه با يک برنامۂ آموزش عالی غيررسمی برای جوانان محروم از تحصيل بهائی زندنی شده‌اند.
(بالا از چپ به راست): محمود بادوام، رامين زيبائی، رياض سبحانی، فرهاد صدقی؛
(پائين از چپ به راست) نوشين خادم، کامران مرتضائی، و وحيد محمودی.
درحالی که تعدادی از بهائیان ایرانی به خاطر فراهم کردن امکان آموزش عالی به جوانان محروم از ورود به دانشگاه منتظر محاکمه هستند، خبر دستگیری وکیلی که برای دفاع از آنان آماده می شد، جامعه جهانی بهائی را نگران کرده است.

عبدالفتاح سلطانی – از اعضای ارشد گروه وکلای مدافع این زندانیان – شنبه گذشته دستگیر شد. آقای سلطانی همراه چهار وکیل دیگر از جمله شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، یکی از بنیان گذاران کانون مدافعان حقوق بشر است. اين کانون که در تهران مستقر است، در یورش پلیس در دی ۱۳۸۷ (دسامبر ۲۰۰۸) تعطیل شد.

عفو بین الملل در تقاضا از ایران برای آزادی فوری آقای سلطانی او را «یکی از شجاعترین مدافعان حقوق بشر در ایران...» توصیف کرده است.

دیان علائی، نماینده جامعه جهانی بهائی در سازمان ملل در ژنو، میگويد: «وکلای شجاع ایرانی یکی پس از دیگری احضار و سپس دستگیر و یا مجبور به ترک وطن خود میشوند.»

او ادامه داد: «ما عمیقاً از بازداشت آقای سلطانی نگران هستیم. انگیزه های مقامات ایرانی از این دستگیری، درست وقتی که انتظار محاکمه موکلانش می رود، دقیقاً چيست؟»

هفت بهائی هنوز در ارتباط با یک برنامه آموزشی غیر رسمی در زندان هستند، برنامه ای که در آن استادان بهائی – که توسط حکومت ایران از انجام مشاغل خود ممنوع شده اند– داوطلبانه خدمات خود را برای آموزش اعضای جوان جامعه که از آموزش عالی محروم هستند، ارائه میکنند.

اخیراً رسانه ها در ایران گزارش داده اند که این برنامه – معروف به مؤسسه آموزش عالی بهائی (BIHE) – غیر قانونی اعلام شده است.

مقامات ایرانی سه ماه پیش به خانه حدود ۳۹ نفر از مدیران، کارکنان و دانشجویان این مؤسسه یورش بردند. هفت نفری که هنوز در بازداشت به سر می برند محمود بادوام، نوشین خادم، وحید محمودی، کامران مرتضائی، فرهاد صدقی و رامین زیبایی هستند که همه در ۱ خرداد (۲۲ مه) دستگیر شدند و ریاض سبحانی که در ۲۴ خرداد (۱۴ ژوئن) دستگیر شد.

دیان علائی گفت: «بسیاری از افراد مرتبط با مؤسسه آموزش عالیِ بهائی دستگیر شده و مورد بازجویی قرار گرفته اند. بعضی زندانی و سپس آزاد شده اند. به علاوه این هفت نفر که در زندان هستند، چهار نفر دیگر مرتبط با مؤسسه نیز اوایل این هفته بازداشت شدند.»

به گفته او اثبات جزئیات اقدامات جاری عليه اين گروه دشوار است.

«ما هیچ گزارش رسمی از اتهامات مطرح شده علیه آنها، به جز اشاره ای به این که اتهامات بار دیگر به مسائل امنیت ملی مربوط هستند، دریافت نکرده ایم. وکیلان با وجود نهایت تلاش شان، تنها توانسته اند با سه نفر از بهائیانی که اکنون بازداشت هستند، ملاقات کنند.»

خانم علائی گفت: «ما از حکومت ها، سازمان ها و افراد خیرخواه در هر جا میخواهیم هر آنچه میتوانند برای بازداشتن ایران از ارتکاب یک اشتباه هولناک قضائی دیگر انجام دهند.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

Violent Assault

ضرب و شتم و تفتیش خشونت بار منازل شهروندان بهائی

---

کمیته گزارشگران حقوق بشر – بعداز ظهر روز دوشنبه چهاردهم شهریورماه، چهارتن از ماموران امنیتی با در دست داشتن حکم تفتیش از سوی دادگستری، به منزل آقای عنایت الله سنایی مراجعه کرده و ضمن ارعاب، توهین و فحاشی به ایشان و باورهای دینی وی، اقدام به ضبط کتب و آثار مربوط به دیانت بهائی و نیز پاره کردن تصاویر مذهبی کردند. این تفتیش خشونت بار در حالی صورت گرفت که یکی از ماموران در مقابل اعتراض آقای سنایی نسبت به توهین‌ها و رفتار غیر قانونی، وی را مورد ضرب و شتم قرار داده و ضربه‌ای به صورت ایشان وارد کردند که منجر به بروز درد شدید در صورت و گوش شد. در ‌‌نهایت با مراجعه به بیمارستان پزشکان اعلام کردند که این ضربه موجب به پارگی پردهٔ گوش آقای سنایی شده است.

گفتنی است، همسر آقای سنائی (طره تقی‌زاده) از سال گذشته به دلیل اعتقاد به دیانت بهایی به ۲۲ ماه حبس تعزیری محکوم ودر زندان ساری نگهداری می‌شوند و این در حالی است که آقای سنایی پیش‌تر طی چند نامه‌ی سرگشاده‌، خطاب به مقامات قضایی، اعتراض خود را نسبت به حکم غیرعادلانه ی حبس همسرش اعلام کرده بود.

اعمال فشار بر شهروندان بهایی در شرایطی صورت می گیرد که بر اساس ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر «هرکس حق دارد از آزادی اندیشه، وجدان و مذهب بهره‌مند گردد، این حق شامل آزادی تغییر مذهب یا باور و نیز آزادی اظهار مذهب یا باور به شکل آموزش، عمل به شعائر، نیایش و بجای آوردن آیین‌ها چه به تنهایی و چه به‌صورت جمعی نیز می‌گردد.»

---