Total of 25 Years Imprisonment Sentence Confirmed

تائید احکام بدوی شش تن از مسئولین دانشگاه آنلاین بهایی در دادگاه تجدید نظر
کمیته گزارشگران حقوق بشر، ۲۹ دی ۱۳۹۰ (١٩ ژانویه ٢۰١٢)

---

بر اساس گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، مجموع ٢٥ سال حبس تعزیری برای شش تن از مسئولین دانشگاه آنلاین بهایی درشعبه ٣٦ دادگاه تجدید نظر استان تهران تائید شد .

بر اساس این گزارش، حکم بدوی مسئولان دانشگاه آنلاین بهائی ایران که توسط شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب صادر شده بود، درشعبه ٣٦ دادگاه تجدید نظر استان تهران تائید شد. بر این اساس، کامران مرتضایی به ٥ سال و ریاض سبحانی، رامین زیبائی، فرهاد صدقی، محمود بادوام و نوشین خادم هریک به ٤ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

این افراد مدت ٨ ماه گذشته را در بند ٢٠٩ زندان اوین و زندان رجائی شهر کرج گذرانده اند. طی چند روز گذشته وحید محمودی که همراه این نفرات در خرداد ماه گذشته بازداشت شده بود و در دادگاه بدوی به ٥ سال حبس تعزیری محکوم شده بود، در شعبه ٥٤ دادگاه تجدید نظر به ٥ سال حبس تعلیقی محکوم و از زندان آزاد شد.

---

Canadian University Presidents

حمايت رؤسای دانشگاه های کانادا از مدرّسان بهائی
تورنتو، کانادا، ۱۹ دی ۱۳۹۰ (۹ ژانویه ۲۰۱۲)، سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

رؤسای سرشناس دو دانشگاه کانادا از هموطنان خود می خواهند در تقاضا از ایران برای پایان دادن به آزار مدرّسان و دانشجویان بهائی به آنها بپیوندند.

دو رئیس دانشگاه در کانادا که خواهان پایان دادن به آزار مدرّسان و دانشجویان بهائی در ایران هستند. الن راک، سمت چپ، رئیس دانشگاه اتاوا است. لوید اکسورثی، سمت راست، رئیس دانشگاه وینیپگ است. عکس های سازمان ملل از مارک گارتن و اوان اشنایدر.

این درخواست را لوید اکسورثی، وزیر پیشین امور خارجۀ کانادا و رئیس دانشگاه وینیپگ، و الن راک، رئیس دانشگاه اتاوا و سفیر پیشین کانادا در سازمان ملل متّحد، مطرح کرده‌اند.

آنها در مقاله‌ای در نسخۀ کانادایی هافینگتون پست، «ناراحتی عميق» خود را از این که بهائیان در ایران از دسترسی به آموزش عالی محروم هستند، عنوان کرده و از اين که «حکومت خشن تهران» تقاضاها برای پایان دادن به این آزار روشمند را «نشنیده گرفته است» ابراز نگرانی می‌کنند.

مقالۀ هافینگتون پست را اینجا بخوانید

آنها مینويسند: «ما به عنوان رؤسای دانشگاه های کانادا، برای دسترسی جوانان به دانش و مهارت های لازم برای موفقیت شان در جهان فردا ارزش بسياری قائل هستیم. ما آموزش را کلیدی به سوی آینده ای بهتر برای همۀ مردم می‌دانیم و اعتقاد راسخ داریم که همۂ افراد حقّ دسترسی به تحصيلات را دارند.»

مقالۀ آنها به ویژه توجه خوانندگان را به حملاتی که مقامات ایران عليه اقدامات غیررسمی جامعه بهائی اين کشور، معروف به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE)، آغاز کرده‌اند، جلب می کند. اين مؤسسه با هدف فراهم کردن امکان آموزش برای بهائیان جوان محروم از ورود به دانشگاه راه اندازی شده است.

از جمله کسانی که در خرداد ماه (مه ۲۰۱۱) به خاطر ارتباط با مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی دستگیر شدند، نوشین خادم، دانش آموختۀ دورۀ کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی از دانشگاه کارلتون در اتاوا، است. او در حال گذراندن دوران چهار سالۀ محکومیت زندان خویش است. کامران رحیمیان و فاران حسامی، زوجی که اکنون در انتظار محاکمه هستند، مطالعات کارشناسی ارشد خود را در روان درمانی در دانشکدۀ آموزش دانشگاه اتاوا به پایان رساندند.

در مقاله گفته می‌شود: «به آنها اتّهام تدریس بدون مدارک معتبر وارد کرده‌اند. مقامات ایرانی ابتدا مدارکی را که آنها از دانشگاه اتاوا دریافت کرده بودند، توقیف و سپس ادّعا کردند که این دو نفر هرگز چنین مدارکی نگرفته‌اند.»

رؤسای دانشگاه، اکسورثی و راک، «همۀ کانادایی ها» را تشویق می کنند «تا در تقاضا از حکومت ایران برای پس گرفتن بی قید و شرط همۀ اتّهامات مطرح شده علیه مدرّسان بهائی، متوقّف ساختن هر تجاوز دیگری به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی و دادن اجازۀ دسترسی بهائیان به آموزش هم آوا شوند. بهائیان ایران باید بدانند که در مقاومت در برابر سرکوب ظالمانه از سوی کسانی که آنها را آزار می‌دهند، تنها نیستند.»

این مقاله با ابزار «افتخار» این دو رئیس دانشگاه از پیوستن شان به «گروه فزاینده ای از دانشگاهیان، مدیران دانشگاهی و حامیان سرشناس صلح از جمله دزموند توتو، رومئو دالر و خوزه راموس هورتا» که «محروم کردن افراد از حقّ آموزش توسط رژیم ایران را محکوم می کنند» پایان می‌یابد.

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Heads of medical schools urge Iran to release jailed Baha'i educators

بیانیه رؤسای دانشکده های پزشکی آمریکا خطاب به نماینده ایران در سازمان ملل

---

جمعی از روسا و معاونین دانشکده‌های پزشکی آمریکا در اعتراض به صدور حکم برای مسئولین دانشگاه آنلاین بهائیان، در بیانیه‌ای برخورد‌های سیستماتیک با این دانشگاه‌ و محرومیت از تحصیل دانشجویان بهائی را محکوم کردند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

جناب آقای محمّد خزاعی، نمایندۀ دائمی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متّحد، هیئت دائمی نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متّحد 622 Third Ave New York 10017 آقای خزاعی عزیز، ما به عنوان افرادی که ادارۀ مؤسّسات آموزشی شناخته شدۀ جهانی را بر عهده داریم، این نامه را می نویسیم تا نگرانی خود را دربارۀ برخورد با دانشجویان و مدرّسان بهائی در ایران ابراز کنیم . ما به عنوان رهبران آموزش پزشکی، باور داریم که آموزش یک حقّ ذاتی بشری است. ما در مؤسّسات خود دانشجویان، شاگردان، همکاران و استادان مهمانی را بدون توجّه به عقاید دینی شان از همه جای دنیا پذیرفته و می پذیریم . ما از ورود این جمعیت متنوّع به اجتماعات آموزشی خود استقبال کرده ایم تا در کشف و توزیع دانش به نفع نوع بشر سهیم باشیم. بنا به خبرهای منتشرشده مدیران و استادان مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی (علمی آزاد) طی یورش هائی به بیش از ۹۱خانه در ماه خرداد (مه) امسال در ایران دستگیر و مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی غیر قانونی اعلام شده است. در سه دهۀ گذشته، بارها گزارش شده که پیروان آئین بهائی از ورود به هر مؤسّسۀ آموزش عالی محروم بوده اند . موضع رسمی حکومتی در سال ۱۳۵۸(۲۰۰۶) در نامه ای از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فنّاوری ایران خطاب به ۳۰ دانشگاه و مؤسّسۀ آموزش عالی دولتی و یادداشت سال ۱۳۶۹(۱۹۹۱) گلپایگانی که به امضای رهبر عالی، علی خامنه ای، رسیده، مستند شده است . هر یک از این اسناد به طور خاص فرمان اخراج هر دانشجویی را که مشخص شود بهائی است، از نظام آموزش عالی ایران صادر می کند. مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی [http://www.bihe.org] در سال ۱۳۶۶(۱۹۸۷) با هدف فراهم کردن امکان تحصیلات عالی برای کسانی که بر مبنای اعتقادات دینی خود از آن محروم شده بودند، بنیان نهاده شد. دستگیری استادان و مدیران مؤسّسه و نیز محروم کردن نسل های بهائیان از آموزش صرفاً بر مبنای پیشینۀ دینی شان اعلامیۀ جهانی حقوق بشر را که در سال ۱۳۲۷(۱۹۴۸) توسّط سازمان ملل متّحد به تصویب رسیده و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را که ایران یکی از دولت های عضو آن است، نقض می کند.بنابراین از حکومت شما می خواهیم استادان و مدیران مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی را از زندان آزاد کند. ما هم چنین تقاضا داریم که حکومت شما همان حقوق آموزشی را که ما در مؤسّسات خود به هر دانشجو و استادی صرف نظراز میراث، دین یا کشور خاستگاه شان ارائه می کنیم، به دانشجویان و استادان بهائی در ایران تعمیم دهد . با احترام، ۱ آبان ۱۳۹۰ (۱۱ نوامبر ۲۰۱۱) رونوشت : آقای کامران دانشجو - وزیر علوم، تحقیقات و فنّاوری - ایران، تهران، شهرک قدس، میدان صنعت، بلوار خوردین، خیابان هرمزان، خیابان پیروزان جنوبی دکتر حمید عمادی کوچک - معاون آموزشی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه تهران - ایران، تهران، بلوار کشاورز، خیابان قدس، سازمان مرکزی تازۀ دانشگاه علوم پزشکی تهران، طبقۀ هفتم ۰۹۰۱۲۱۹۱۲۰ دکتر محمّد مهدی ثاقب - معاون آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز - ایران، فارس، شیراز، بلوار زند، طبقۀ ششم دکتر محمود محمّدزاده شبستری - رئیس دانشگاه علوم پزشکی مشهد - ایران، مشهد، بیمارستان قائم امضاکنندگان نامه دکتر فیلیپ پیزو، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه استنفورد دکتر استفن ک. کلاسکو، پزشک و فوق لیسانس مدیریت بازرگانی، مدیر کلّ اجرای بهداشت دانشگاه فلوریدای جنوبی، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه فلوریدای جنوبی دکتر دی. کرِیگ بریتِر، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ایندیانا دکتر لویس مارگارت نورا، پزشک، فوق لیسانس مدیریت بازرگانی، رئیس موقّت و رئیس دانشکدۀ دانشگاه پزشکی کامان ولث دکتر جری آر. یوکی، پزشک، رئیس و بنیان گذار دانشکدۀ پزشکی دانشگاه کارولینای جنوبی - گرین ویل دکتر رابرت فولبرگ، پزشک، رئیس و بنیان گذار دانشکدۀ پزشکی ویلیام بومونت در دانشگاه اوکلند دکتر جیمز وُلیس کرافت، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه میشیگان دکتر پال کَتز، پزشک، رئیس و بنیان گذار، دانشکدۀ پزشکی کوپر دانشگاه رُوآن دکتر جی. کِوین دورسی، پزشک، رئیس و معاون آموزشی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ایلینوی جنوبی دکتر هَرولد ال. پاز، پزشک، فوق لیسانس علوم، نایب رئیس ارشد امور بهداشتی و رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا دکتر ترِنس آر. فِلُت، پزشک، رئیس و معاون آموزشی و رئیس معاون اجرایی، دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ماساچوست دکتر مارشا دی. رَپِلی، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی انسانی دانشگاه ایالتی میشیگان دکتر اِم. دُوِین اندروز، پزشک، نایب رئیس ارشد و مسئول و رئیس اجرایی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه اُکلاهما دکتر پال بی. راث، پزشک، رئیس مرکز علوم بهداشتی دانشگاه نیومکزیکو دکتر لِری دابِلیو. لافلین، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه یونیفرمد سرویسز دکتر توماس ل. شونک، پزشک، رئیس و نایب رئیس علوم بهداشتی، دانشگاه نوادا در رنو دکتر اِستیوِن برک، پزشک، رئیس و نایب رئیس اجرایی مرکز علوم بهداشتی دانشگاه فنّی تکزاس مارک بی. تابمن، پزشک، رئیس و نایب رئیس علوم بهداشتی دانشگاه راچستر دکتر پیتر اس. آمنتا، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی و دندان پزشکی رابرت وود جانسون نیوجرسی دکتر لارنس جی. اسمیت، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه هافسترا دکتر رابرت ال. جانسون، پزشک، رئیس دانشکدۀ پزشکی نیوجرسی دکتر استیون جِی. شاینمن، پزشک، رئیس بازنشسته، دانشگاه پزشکی آپ اِستِیت دکتر اس. رِی میچِل، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه جرج تاون دکتر فردریک مورین، رئیس دانشگاه وِرمونت، دانشکدۀ پزشکی دکتر مایکل ئی. کین، رئیس و نایب رئیس علوم بهداشتی، دانشگاه بوفالو دکتر جان پی. فوگارتی، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه دولتی فلوریدا دکتر رلف اِی. اُ کانِل، رئیس و مسئول، دانشکدۀ پزشکی نیویورک دکتر جان اِی. راک، رئیس و نایب رئیس ارشد امور پزشکی، دانشگاه بین المللی فلوریدا دکتر ویلیام ال. روپر، رئیس و مدیر کل اجرایی دانشکدۀ پزشکی دانشگاه کارولینای شمالی دکتر چارلز جِی. لاکوود، رئیس و نایب رئیس، دانشگاه ایالتی اوهایو، مرکز پزشکی دکتر پل آر. کانینگهام، رئیس دانشکدۀ پزشکی برودی دانشگاه کارولینای شرقی دکتر بی. پی. ساش، نایب رئیس ارشد و رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه تولین دکتر چارلز پی. موتون، رئیس و نایب رئیس ارشد، دانشکدۀ پزشکی مِهاری، دانشکدۀ پزشکی دکتر جِف ساسمن، رئیس دانشکده، دانشگاه اوهایوی شمال شرقی دکتر بتی ام. دریز، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه میزوری – کانزاس سیتی دکتر و پروفسور پاملا بی. دیویس، رئیس و نایب رئیس امور پزشکی، دانشگاه کیس وسترن ریزرو، دانشکدۀ پزشکی دکتر پل راثمن، رئیس دانشکدۀ پزشکی کارور دانشگاه آیووا دکتر وایلی سوبا، نایب رئیس امور بهداشتی و رئیس دانشکدۀ پزشکی دارتموث دکتر راجر هدلی، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه لوما لیندا دکتر توماس اِی. داچ، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه راش، شیکاگو دکتر دبرا اچ. فایزر، رئیس دانشگاه علوم پزشکی آرکانزاس دکتر لری شپیرو، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه واشنگتن در سینت لوئیس دکتر دنیل وی. شیدلو، رئیس موقّت دانشکدۀ پزشکی دانشگاه درکسل دکتر والری مونتگومری رایس، نایب رئیس اجرایی و رئیس دانشکدۀ پزشکی مورهاوس دکتر پیتر اف. باکلی، رئیس دانشگاه علوم بهداشتی جورجیا، دانشکدۀ پزشکی جورجیا دکتر مارک اس. جانسون، رئیس دانشکدۀ پزشکی دانشگاه هاوارد دکتر اندرو ال. چسون، رئیس مرکز علوم بهداشتی ال. اس. یو. هلث شروپورت دکتر کارن انتمن، رئیس و مسئول دانشکدۀ پزشکی دانشگاه بوستون

---

Concerns for imprisoned Baha'i educators

ابراز نگرانی سنا برای مدرّسان بهائی زندانی
اتاوا، کانادا، ۱۴ آذر ۱۳۹۰ (۵ دسامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

در استعلام سنای کانادا دربارۀ آزار بهائیان ایران، اوّلین سناتور مسلمان کانادا به سبب تعقیب و زندانی کردن مدرّسان بهائی در ایران، به شدّت از این حکومت انتقاد کرده است.

سناتور مبینا جافر گفت «بی سابقه» بوده که ایران اکنون آموزش به افراد جوان را جرم اعلام کرده است.

او از سنا پرسید: «این چه ظلمی است که یک حکومت شهروندان خود را به علّت آموزش به دیگران زندانی کند و فرایند یادگیری را جرم بداند؟»

متن کامل سخنان سناتور جافر

سناتور جافر استعلام را خود در ماه خرداد (ژوئن) امسال، یک ماه پس از یورش مقامات ایرانی به خانه های حدود ۳۹ بهائی مرتبط با یک اقدام غیر رسمی جامعه – معروف به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی – که به منظور آموزش به بهائیان جوان محروم از تحصیل تأسیس شده، آغاز کرد.

سناتور جافر در رسیدگی به استعلام گفت اکنون نگران هفت مدرّس بهائی است که احکام چهار و پنج سالۀ زندان دریافت کرده اند.

او گفت: «از جمله کسانی که به چهار سال زندان محکوم شده اند، نوشین خادم، دارای حقّ اقامت دائم در کانادا و فارغ التحصیل رشتۀ مدیریت بازرگانی دانشگاه کارلتون، بود. »

«نوشین به کانادا آمد چون دانشگاه کارلتون تحصیلات او را در مؤسّسۀ بهائی معادل تحصیلات دورۀ کارشناسی شناخت. او سپس تحصیلات خود را به ایران برد تا به دیگران آموزش دهد. »

«او اکنون به خاطر ارتکاب 'جرم' ارائۀ تحصیلات خود در زندان است. »

سناتور جافر اشاره کرد از جمله دیگر بهائیانی که اخیراً دستگیر و زندانی شده اند، دو نفر دیگر نیز مدارکی در کانادا گرفته اند، مدارکی که ایران اکنون «غیر قانونی» می خواند.

کامران رحیمیان و همسرش فاران حسامی تحصیلات کارشناسی ارشد خود را در روان شناسی مشاوره در دانشگاه اتاوا به اتمام رساندند.

جامعۀ جهانی بهائی اخیراً دریافته که خانم حسامی در ۷ آذر (۲۸ نوامبر) با قرار وثیقه آزاد شد. هم او و هم همسرش هنوز در انتظار محاکمه هستند. پسر دو سالۀ آنها مجبور بوده زمانی که هم پدر و هم مادرش در زندان بوده اند، با بستگان زندگی کند.

سناتور جافر پنج شنبۀ گذشته گفت: «ما به عنوان ملّتی که حقوق بشر و ارزش های تکثرگرایی دینی را بر پا می دارد، باید هم چنان بایستیم و به صورت مستقیم با تهدیدی که ایران متوجّه مردم خود ساخته، روبرو شویم. »
«ایران ممکن است امروز گوش فرا ندهد، امّا مردم ایران می شنوند. آنها باید بدانند که کانادا در کنار آنها می ایستد و هم چنان به نفع حقوق و آزادی های بنیادی آنها سخن خواهد گفت. »

هفتۀ گذشته هم چنین سناتور رومئو دالر – فرماندۀ پیشین نیروی حفظ صلح سازمان ملل متّحد که کوشید نسل کشی دهۀ ۷۰ (دهۀ ۱۹۹۰) در روآندا را متوقّف سازد – در استعلام سنا گفت که اقدامات فعلی ایران علیه بهائیان او را به یاد آنچه در آفریقا دیده می اندازد.

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Worldwide Condemnation

محاکمۀ مدرّسان بهائی: گسترش اعتراضات
ژنو، ۱۶ آبان ۱۳۹۰ (۷ نوامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

با روشن شدن اطّلاعات بیشتر دربارۀ محاکمۀ هفت مدرّس بهائی، اعتراض جهانی به آزار دانشجویان و معلّمان بهائی در ایران همچنان گسترش می یابد.

هفت مدرّس زندانی بهائی
(ردیف بالا، چپ به راست): محمود بادوام، رامین زیبایی، ریاض سبحانی، فرهاد صدقی
(ردیف پایین، چپ به راست) نوشین خادم، کامران مرتضایی و وحید محمودی
در روزهای اخیر، سیاست مداران در برزیل، دانشگاهیان در آلمان و ایرلند و یک گروه بین المللی از فیلم سازان برجسته، منع روشمند بهائیان از آموزش عالی در ایران، و یورش حکومت ایران به تلاش های غیر رسمی جامعۀ بهائی برای آموزش اعضای جوان خود، را محکوم کرده اند.

جامعۀ جهانی بهائی به تازگی دریافته که هفت مدرّس زندانی – که همه در یک اقدام خودجوش برای جامعه، معروف به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی، تدریس یا به آن کمک می کردند – در دو روز متفاوت، با دست بند و با پای در زنجیر، به دادگاه برده شدند. در آنجا در حضور وکیلان شان، رأی صادره و احکام به آنها ابلاغ شد.

دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل در ژنو، گفت: «نه به متّهمان و نه به وکیلان شان رونوشتی کتبی از حکم نشان داده شد. اما ما از نوشته های حاضران در جلسۀ محاکمه می دانیم که این هفت نفر به 'عضویت در فرقۀ منحرف بهائیت، با هدف اقدام علیه امنیت کشور، به منظور پیشبرد اهداف فرقۀ ضالّه و سازمان های خارج از کشور متّهم شده اند.»

خانم علائی افزود که این داوری همچنین فعالیت های متّهمان عضو مؤسسه را جرم – و شاهدی بر هدف فرضی آنان مبنی بر براندازی دولت – معرّفی می کند.

دو نفر از این بهائیان، وحید محمودی و کامران مرتضایی، هر یک به پنج سال زندان محکوم شدند و برای دیگران یعنی محمود بادوام، نوشین خادم، فرهاد صدقی، ریاض سبحانی و رامین زیبایی احکام چهار سالۀ زندان صادر شد.

خانم علائی گفت: «مقامات به خوبی می دانند که اتّهامات به هیچ وجه حقیقت ندارند. منع حضور دیپلمات های خارجی در دادگاه – و فراهم نکردن اسناد کتبی از رأی صادره توسط قوۀ قضائیه – نشان می دهد که ادّعاها و اقدامات حکومت چقدر توجیه ناپذیرند، و نیز تبعیض دینی فاحشی را که در قلب این پرونده است، آشکارا فاش می کند.»

اعتراض مداوم

در پنج ماه گذشته از زمان بازداشت اولیۀ این هفت مدرّس، اعتراض به زندانی شدن آنها جهان را فرا گرفته است. دبیر کل سازمان ملل متّحد، بان کی مون ، همراه شخصیت های برجستۀ جهانی مانند برندگان جایزۀ نوبل صلح، اسقف دزموند توتو و خوزه راموس هورتا ، رئیس جمهور تیمور شرقی، هدایتگر انتقاد از اقدامات ایران بوده اند. در ماه اکتبر حدود ۴۳ نفر از فیلسوفان و الهیون برجسته در ۱۶ کشور طیّ نامۀ سرگشاده ای، علیه یورش به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی اعتراض کردند.

جمعۀ گذشته، در ایرلند، بیش از ۵۰ دانشگاهی از مقامات ایران خواستند حمله به بهائیان را متوقّف سازند و به همه اجازۀ دسترسی به آموزش عالی را بدهند. آنها به آیریش تایمز نوشتند: «سخت است باور کنیم که حکومتی حقّ آموزش را از گروهی از دانشجویان سلب می کند. این اقدامات مشخّص می کند که مقامات ایران عزم کرده اند رشد و توسعۀ این افراد جوان را با محروم کردن آنها از آموزش صرفاً بر مبنای دین شان متوقّف سازند.»

در آلمان، حدود ۴۵ استاد برجسته نیز خواهان آزادی فوری هفت نفر شدند. آنها در نامه ای به تاریخ ۲۵ اکتبر به وزیر علوم، تحقیقات و فنّاوری ایران، نوشتند: «ما مطابق هنجارهای بین المللی، بر رعایت نامحدود حق آموزش عالی برای همۀ شهروندان کشور شما تأکید داریم...»

چهار روز پیش از آن، مارکوس لونینگ –کمیساریای دفتر خارجۀ آلمان برای سیاست حقوق بشر و کمک های انسان دوستانه – گفت: «متّهمان باید به موجب اصول قانونی از حقِّ داشتن یک دادرسیِ شفّاف برخوردار باشند.» رولف موتزنیخ، سخنگوی سیاست خارجۀ گروه پارلمانی سوسیال دموکرات آلمان، داوری را «ناپذیرفتنی و ناکشیبایی دینی را که [این رأی] منعکس می کند، تحمل ناپذیر» توصیف کرد، «حکومت ایران باید فوراً و ضرورتاً به تبعیض علیه بهائیان پایان دهد و به حقوق اساسی آنها مبنی بر آموزش و عمل به دین شان احترام بگذارد.»

هفتۀ گذشته، ۲۶ فیلم ساز، تهیه کننده و بازیگر از حکومت برزیل خواستند از حقوق فیلم سازان، روزنامه نگاران و مدرّسان بهائی دفاع کند و از ایران بخواهد فوراً آنها را آزاد نماید. از جمله امضاکنندگان این نامۀ سرگشاده، که گزارش آن در روزنامۀ برجستۀ فولای سائوپائولو منتشر شد، کارگردانان برجسته ای مانند هکتور بابنکو، اتوم اگویان، محسن مخملباف و والتر سالز بودند.

نمایندۀ فدرال برزیل، لوئیز کوتو – رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر کشور – در بیانیه ای به تاریخ ۲۰ اکتبر گفت: «ما همه از کاری که بهائیان در زمینه های برابری، عدالت و حقوق بشر در برزیل انجام داده اند، آگاهیم و بسیاری از ما نیز با کار آموزشی آنها در جوامع آشنا هستیم... چرا این افراد نمی توانند حقّ اظهار ایمان خود را داشته باشند؟»

نهاد پژوهشگران در مخاطره – شبکه ای بین المللی از بیش از ۲۶۰ دانشگاه و دانشکده در ۳۳ کشور که به ترویج آزادی آکادمیک و آزادی فکر، اندیشه، بیان، اجتماع و مسافرت اختصاص دارد – نیز به حامیان مدرّسان زندانی پیوسته اند.

این نهاد در ۳۱ اکتبر نوشت: «واقعیت ها حاکی از تلاشی برای محروم کردن افراد بهائی از فرصت های آموزش عالی در ایران است و باعث نگرانی جدی از کارزار گسترده تری برای محدود کردن عمومی توانایی اندیشمندان و پژوهشگران بر کار آزادانه در ایران است.»

«نهاد پژوهشگران در مخاطره با توجّه به تاریخ غنی اندیشمندی در ایران و حمایت باستانی آن از ارزش های پژوهشگری و جستجوی آزادانه، این یافته ها را به ویژه غم انگیز و تأسّف بار می داند.»

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Aussie students rally for Baha'i academics

تجمع دانشجویان استرالیا برای دانشگاهیان بهائی
SBS World News Australia - 20 October 2011

---

اقدام گروهی از دانشجویان دانشگاه ولونگانگ (Wollongang) در پشتیبانی از مسئولان و اساتید دانشگاه آنلاین بهائیان ایران که در زندان بسر میبرند.

---

Total of 30 years imprisonment sentence

قاضی مقیسه مسئولان و اساتید دانشگاه آنلاین بهائیان را جمعا به سی سال حبس تعزیری محکوم کرد
کمیته گزارشگران حقوق بشر، دوشنبه 25 مهر 1390 (١٧ اکتبر ٢٠١١)

---

بنا بر گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، هفت تن از مسئولین دانشگاه مجازی بهائیان ایران از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به اتهام عضویت در جامعه‌ی بهائی به مجموع سی سال حبس محکوم شدند.
(بالا از چپ به راست): محمود بادوام، رامين زيبائی، رياض سبحانی، فرهاد صدقی؛
(پائين از چپ به راست) نوشين خادم، کامران مرتضائی، و وحيد محمودی.
بر اساس این گزارش هفت تن از مسئولین دانشگاه مجازی بهائیان موسوم به بی آی اچ ای، در مجموع به ۳۰ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

• وحید محمودی، محکوم به ٥ سال حبس تعزیری
• کامران مرتضایی، محکوم به ٥ سال حبس تعزیری
• رامین زیبایی، محکوم به ۴ سال حبس تعزیری
• محمود بادوام، محکوم به ۴ سال حبس تعزیری
• ریاض سبحانی، محکوم به ۴ سال حبس تعزیری
• فرهاد صدقی، محکوم به ۴ سال حبس تعزیری
• نوشین خادم، محکوم به ۴ سال حبس تعزیری

احکام سنگین فوق به اعضای بازداشت شده‌ی دانشگاه مجازی بهائیان واز سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه ابلاغ شده است. این احکام به صورت حضوری و در دادگاه انقلاب به آنان ابلاغ و مورد اعتراض متهمین و وکلای پرونده قرار گرفت.

لازم به ذکر است که افراد فوق نزدیک به پنج ماه است که در بازداشت به سر می‌برند. در تاریخ یک خرداد ماه سال جاری تعداد زیادی از بهاییان مرتبط با این دانشگاه بازداشت و خانه‌های‌شان مورد تفتیش و بازرسی قرار گرفت که از جمع آنان این هفت نفر در زندان مانده و به حبس‌های طولانی مدت محکوم شده‌اند.

محاکمات این افراد طی سه هفته گذشته به اتهام این «عضویت در گروه‌های غیرقانونی به قصد ارتکاب جرائم علیه امنیت ملی کشور (عضویت در جامعه بهائیان ایران)» (ماده ۴۹۹) انجام پذیرفته است که این اتهام هیچ ارتباطی با فعالیتهای این افراد در موسسه علمی ندارد و می‌تواند شامل حال نزدیک به ۳۰۰ هزار بهائی ساکن در ایران شود و با توجه با فعالیتهای این دانشگاه که کاملا آکادمیک و همانند اکثر دانشگاههای دنیا است، این اتهام هیچ ارتباطی با فعالیت این افراد ندارد.

۶ تن از این افراد در تاریخ ۱ خرداد و پس از یورش نیروهای امنیتی به منزل بیش از ۴۰ نفر از مسوولان، اساتید و دانشجویان دستگیر و ریاض سبحانی در تاریخ ۲۳ خردادماه بازداشت شد. طی ماههای گذشته بیش از ۲۰ نفر با مرتبطین با این دانشگاه بازداشت و نزدیک به ۵۰ نفر به اداره پیگیری وزارت اطلاعات احضار شدند. همچنین چند مکان مرتبط با این دانشگاه از جمله چند آزمایشگاه پلمپ گردید و سایت این دانشگاه چندین بار فیل‌تر شده است.

هفته گذشته تمامی این افراد به جز نوشین خادم به زندان رجائی شهر منتقل شدند. همچنین در تاریخ ۲۳ مهرماه نوشین خادم نیز به بند نسوان زندان اوین منتقل شد.

---

Evin to Rejai-Shahr

انتقال مسوولین دانشگاه آنلاین بهائیان به زندان رجائی شهر

---

بنا بر گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، شش نفر از مسوولین و مرتبطین با دانشگاه آنلاین بهائیان (موسسه علمی آزاد) بدون اطلاع قبلی از بند ۲۰۹ زندان اوین به زندان رجایی شهر منتقل شدند.

مدرسین بهائی که از زندان اوین به زندان رجایی شهر منتقل شدند.
(بالا از راست به چپ): وحيد محمودی، محمود بادوام و فرهاد صدقی.
(پائين از راست به چپ): رياض سبحانی، رامين زيبائی و کامران مرتضائی.

بنا بر گزارشات رسیده، (دوشنبه ۱۸ مهرماه ١٣٩٠) آقایان وحید محمودی، رامین زیبایی، کامران مرتضایی، فرهاد صدقی، محمود بادوام و ریاض سبحانی به زندان رجائی شهر کرج منتقل شدند.

دادگاه این شش نفر به همراه نوشین خادم از دیگر مرتبطین با این دانشگاه که هم‌اکنون در زندان اوین است طی دو هفته اخیر برگزار شده است. تمامی این افراد به اتهام «عضویت در گروهک ضد امنیتی بهائی» (ماده ۴۹۹) محاکمه شده‌اند. ۶ نفر از این افراد در تاریخ اول خرداد ماه امسال و در پی یورش گسترده نیروهای امنیتی به منازل مرتبطین با این دانشگاه دستگیر شدند و ریاض سبحانی در تاریخ ۲۵ خرداد ماه دستگیر شد. لازم به ذکر است که این افراد در دوران بازداشت تحت فشارهای جسمی و روحی قرار داشته‌اند.

از اول خرداد ماه فشار بر دانشگاه آنلاین بهائیان افزایش یافته است. در این مدت بیش از ۲۰ نفر از مرتبطین با این دانشگاه دستگیر و بیش از ۵۰ نفر از مسوولین، اساتید و دانشجویان این دانشگاه در شهرهای مختلف به ستاد خبری وزارت اطلاعات احضار شدند و تحت فشار برای امضای تعهد بر عدم همکاری با این دانشگاه قرار گرفته‌اند. همچنین در طول این مدت چندین مکان مربوط به این دانشگاه پلمپ و سایت درسی آن نیز چندین بار فیلتر شده است.

کمیته گزارشگران حقوق بشر یادآور شد که این انتقال در حالی صورت می‌گیرد که این افراد حکم مبنی بر تبعید به زندان رجائی شهر دریافت نکرده‌اند و خانوادهٔ این افراد از انتقال آن‌ها به زندان رجائی شهر مطلع نبودند.

علاوه بر این افراد، ۵ نفر دیگر از مدیران جامعه بهائی به نامهای جمال الدین خانجانی، عفیف نعیمی، سعید رضایی، بهروز توکلی و وحید تیزفهم در زندان رجائی شهر نگهداری می‌شوند.

زندان رجائی شهر از لحاظ بهداشتی و امکانات رفاهی در وضعیت مناسبی قرار ندارد.

---

Worldwide Condemnation

فیلسوفان و الهیّون از سراسر جهان یورش ایران به مدرّسان بهائی را محکوم می کنند
نیویورک، ۱۸ مهر ۱۳۹۰ (۱۰ اکتبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

بیش از ۴۰ تن از فیلسوفان و الهیّون برجسته از ۱۶ کشور به محکوم کنندگان سیاست ایران مبنی بر محروم کردن جوانان بهائی و دیگران از آموزش عالی پیوسته اند.

چهل و سه تن از فیلسوفان و متخصصان برجستۀ الهیات نامۀ سرگشاده ای را امضا کرده اند که از ایران می خواهد آزار بهائیان جوان را که خواهان دسترسی به آموزش عالی هستند، متوقّف سازد. چند تن از این شخصیت های برجسته عبارتند از: (ردیف بالا، چپ به راست) کورنل وست (پرینستون، ایالات متّحدۀ آمریکا)، گراهام وارد (آکسفورد، بریتانیا)، چارلز تیلور (مک گیل، کانادا)، لئوناردو بوف (ریو دو ژانیرو، برزیل)؛ (ردیف پایین، چپ به راست) ابراهیم موسی (دوک، ایالات متّحدۀ آمریکا)، هیلاری پوتنام (هاروارد، ایالات متّحدۀ آمریکا)، استنلی هوورواس (دوک، ایالات متّحدۀ آمریکا) و طاهر محمود (عضو سابق، کمیسیون حقوق، هند)

در یک اقدام بی سابقۀ جهانی، ۴۳ دانشگاهی برجسته – با پیشینه های مسیحی، هندو، یهودی و مسلمان – نامۀ سرگشاده ای را امضا کرده اند که امروز به صورت همزمان در نسخه های دیلی تلگراف (انگلستان)، فولها (برزیل) منتشر شد.

نامه به ویژه یورش مقامات ایرانی به اقدام غیر رسمی آموزشی جامعۀ بهائی، معروف به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی، را محکوم می کند. در این مؤسسه استادان بهائی که توسط حکومت ایران از شغل خود محروم شده اند، داوطلبانه برای آموزش به اعضای جوان جامعه که از آموزش عالی محرومند، خدمت می کنند.

هفت بهائی مرتبط با مؤسسه هفتۀ گذشته پس از چهار ماه بازداشت در اوّلین جلسۀ دادگاه خود حاضر شدند. آنها در مجموعه ای از یورش ها در ۱ خرداد (۲۲ مه) بازداشت شدند. در این یورش ها خانه های ۳۹ نفر مرتبط با مؤسسه هدف قرار گرفت. فعالیت های مؤسسه از آن زمان «غیر قانونی» اعلام شده است.

در نامۀ سرگشاده آمده: « ما، فلاسفه، الهیّون، و دانشمندان علوم مذهبی در سراسر جهان اعتراض خود را در رابطه با یورش اخیر از طرف مقامات ایران به مؤسّسۀ آموزش عالی بهائی، اعلان می‌کنیم.»

« فراگیری و کسب دانش حقّی است مقدّس و قانونی برای همه و دولت‌ها موظف‌اند که این امکان را برای عموم فراهم کنند. در ایران دولت عکس این عمل کرده است...»

«این گونه یورش‌ها علیه حقوق شهروندان که آزادی در سامان دادن به اوضاع خود و آموزش گرفتن را از آنان سلب می‌کند، دیگر غیر قابل تحمّل است. ما از دولت ایران می خواهیم که نه تنها سرکوب بهائیان را متوقف کند بلکه کسب دانش را برای همه مهیا و ترویج نماید.»

یکی از مشهورترین دانشگاهیان حامی این فراخوان دکتر چارلز تیلور، استاد افتخاری فلسفه در دانشگاه مک گیل کانادا است. او گفت نامه را به خاطر باور عمیقش به این که «نباید 'هیچ اجباری' در دین باشد» امضا کرده است.

پروفسور تیلور گفت این کار همچنین به «بی قراری ام دربارۀ انقلاب ایرانیان مرتبط است و این که چطور آرمان های والای آن توسط مردمانی که از دین خود به عنوان ابزاری برای بسیج علیه 'دشمن' سوء استفاده می کنند، به سرقت رفته است.»

یکی دیگر از شخصیت های برجسته که نام خود را به فهرست افزود هیلاری پوتنام، استاد افتخاری فلسفه دانشگاه کوگان هاروارد ایالات متّحدۀ آمریکاست.

پروفسور پوتنام گفت: «از زمان انقلاب های آمریکا و فرانسه در پایان قرن نوزده، اشتیاق مردمی از قومیت ها، ملیت ها و مذاهب مختلف برای حقوق اساسی بشر خود، از جمله حق پرستش - آن طور که وجدان فردی امر می کند - و حق آموزش به هیجان آمده است.»

«آزار دانشجویان دانشگاه بهائی در ایران تلاشی بی شرمانه برای برگرداندن زمان به قرون تاریکی است. مورد آنها شایان حمایت افراد روشن فکر و اخلاقی در همه جاست.»

امضا کنندگان نامه عبارتند از:

چارلز تیلور - پروفسور فلسفه، دانشگاه مک گیل- کانادا
هیلاری پاتْنام - پروفسور فلسفه دانشگاه کوگان، دانشگاه هاروارد- آمریکا
کُرنِل وست - پروفسور مطالعات آفریقایی-آمریکایی دورۀ دانشگاهی ١٩٤٣، دانشگاه پرینستُن- آمریکا
لئوناردو بُف - پروفسور اخلاقیّات، فلسفۀ ادیان و بوم شناسی (اکولوژی)، دانشگاه ایالتی ریو دو ژانیرو- برزیل
اِستنلی هاورواس - پروفسور اخلاقیات الهی « گیلبرت تی. رُو»، دانشگاه دوک- آمریکا
ابراهیم موسی - پروفسور دین و مطالعات اسلامی، دانشگاه دوک- آمریکا
گراهام وارْد - پروفسور الهیات «ریجِس»، دانشگاه آکسفورد- بریتانیا
جان میلْبَنک - پروفسور دین، سیاست و اخلاقیّات، دانشگاه ناتینگهام- بریتانیا
دیوید نوواک - رئیس کرسی مطالعات یهودیت «جی. ریچارد و دوروتی شیف»، و پروفسور فلسفه، دانشگاه تورنتو- کانادا
طاهر محمود - رئیس مؤسّسۀ مطالعات عالی حقوقی دانشگاه آمیتی؛ عضو پیشین کمیسیون ملّی اقلیت ها و عضو پیشین کمیسیون حقوق- هندوستان
موشه آیدل - پروفسور اندیشۀ یهودی، دانشگاه عبری اورشلیم- اسرائیل
عبدالقادر طیوب - پروفسور مطالعات اسلامی، دانشگاه کیپ تاون- آفریقای جنوبی
زین جیان شَنگ - پروفسور فلسفه، دانشگاه پکن- چین
ویلیام دزموند - پروفسور فلسفه، دانشگاه کاتولیک لوان- بلژیک؛ پروفسور افتخاری فلسفه، دانشگاه ملّی ایرلند مِی‌نوت- ایرلند
کِوین هارت - «ادوین بی. کایل»، پروفسور مطالعات مسیحی و رئیس مطالعات ادیان، دانشگاه ویرجینیا- آمریکا؛ پروفسور فلسفه، دانشگاه کاتولیک استرالیا- استرالیا
موری ری - پروفسور الهیّات و رئیس دانشکدۀ الهیّات و دین، دانشگاه اوتاگو- زلاندنو
اصغرعلی انجینیر - رئیس و بنیان گذار شبکۀ اقدام اسلامی آسیایی؛ رئیس مرکز مطالعات جامعه و لائیسم، بمبئی- هندوستان
رمی براگ - رئیس مطالعات ادیان، دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ- آلمان
ا. رشید عمر - دانشمند پژوهشگر مطالعات اسلامی و ایجاد صلح، دانشگاه نتردام- آمریکا؛ امام مسجد کلرمانت مین رود، کیپ تاون- آفریقای جنوبی
جاشوآ چو - رئیس و پروفسور اندیشۀ مسیحی، مدرسۀ الهیات تعمیدی هنگ کنگ- هنگ کنگ.
داگلاس پرات - پروفسور مطالعات دینی، دانشگاه وایکاتو- زلاندنو
آشوک وُهرا - پروفسور فلسفه، دانشگاه دهلی- هندوستان؛ شورای پژوهش فلسفی هند
کاروِر یو - رئیس و پروفسور اندیشۀ مسیحی، دانشکدۀ عالی الهیات چین- هنگ کنگ.
لاری زُلوت - پروفسور علوم انسانی پزشکی و اخلاق زیستی، پروفسور مطالعات دینی، دانشگاه نورت وسترن- آمریکا
پیلگریم و. ک. لو - پروفسور الهیّات سیستماتیک، رئیس مؤسّسۀ مطالعات لوتر در زمینۀ آسیا، مدرسۀ الهیّات لوتری- هنگ کنگ.
فیلیپ گودچایلد - پروفسور دین و فلسفه، دانشگاه ناتینگهام- بریتانیا
پال موریس - پروفسور مطالعات ادیان، دانشگاه ویکتوریای ولینگتون- زلاندنو
جیمز ای. فولکونر - پروفسور تفاهم دینی «ریچارد ل. اوانس»، دانشگاه بریگهام یانگ- آمریکا
راد بنسون - اخلاق دان و دانشمند رشتۀ الهیّات عمومی، مؤسّسۀ تینسلی، کالج مورلینگ- استرالیا
حسن موآکیماکو - مدرّس ارشد در مطالعات اسلامی، کالج دانشگاه پوآنی- کنیا
یونس دومبِ - مدرّس در مطالعات اسلامی، کالج دانشگاه اسلامی- گانا
ژوزف کوهن - مدرّس دانشگاه در فلسفه، کالج دانشگاه دوبلین- ایرلند
آدام میلر - پروفسور فلسفه، کالج کالین، تکزاس- آمریکا
ئی‌لِین وین‌رایت - پروفسور الهیّات، دانشگاه اوکلند- زلاندنو
رافائل زاگوری-اورلی - رئیس برنامۀ MFA، مدرسۀ طراحی و هنرهای زیبای بزالل- اسرائیل
فلیکس اُ مورکادها - مدرّس ارشد در فلسفه، دانشگاه ملّی ایرلند، گالوی- ایرلند
نعیم جناح - مدرّس مطالعات سیاسی، دانشگاه ویتواترزراند؛ هماهنگ کنندۀ مسجدالاسلام در ژوهانسبورگ- آفریقای جنوبی
کاتلین فلیک - استاد وابستۀ تاریخ دینیِ آمریکا، مدرسۀ الهیّات واندربیلت- آمریکا
آریه کوهن - استاد وابستۀ ادبیات خاخامی، دانشگاه یهودی آمریکا- آمریکا
جفری بلوچل - استاد وابستۀ فلسفه، کالج بوستون- آمریکا
ویلیام هَکِت - همکار پژوهشی و مدرّس در فلسفه، دانشگاه کاتولیک استرالیا- استرالیا
آکیبا لرنر - استادیار مطالعات یهودی، دانشگاه سانتا کلارا- آمریکا
نِیتان عمان - استادیار حقوق، مدرسۀ حقوق ویلیام و مری- آمریکا

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Court Hearing

دادگاه هفت تن از مسئولین و مرتبطین دانشگاه آنلاین بهائی

---

بنا بر گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، دادگاه ۷ نفر از مسئولین و مرتبطین دانشگاه آنلاین بهائی (موسسه علمی آزاد) در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه برگزار شد.

بنا بر گزارش های رسیده، طی دو هفته گذشته دادگاه این افراد به نامهای وحید محمودی، رامین زیبایی، کامران مرتضایی، فرهاد صدقی، نوشین خادم، محمود بادوام و ریاض سبحانی در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب برگزار شد. اتهام تمامی این افراد «عضویت در گروهگ ضد امنیتی بهائی» (ماده ۴۹۹) عنوان شده است. لازم به ذکر است که دادگاه بعضی از این افراد تنها چند دقیقه به طول انجامیده است.

۶ نفر از این افراد در تاریخ اول خرداد ماه امسال و در پی یورش گسترده نیروهای امنیتی به منازل مرتبطین با این دانشگاه دستگیر شدند و ریاض سبحانی در تاریخ ۲۵ خرداد ماه دستگیر شد. تمامی این افراد در بند ۲۰۹ زندان اوین و در سلول‌های چند نفره نگهداری می‌شوند.

از اول خرداد ماه فشار بر دانشگاه آنلاین بهائیان افزایش یافته است. در این مدت بیش از ۲۰ نفر از مرتبطین با این دانشگاه دستگیر و بیش از ۵۰ نفر از مسوولین، اساتید و دانشجویان این دانشگاه در شهرهای مختلف به ستاد خبری وزارت اطلاعات احضار شدند و تحت فشار برای امضای تعهد بر عدم همکاری با این دانشگاه قرار گرفته‌اند. همچنین در طول این مدت چندین مکان مربوط به این دانشگاه پلمپ و سایت درسی آن نیز چندین بار فیلتر شده است.

---

Shohreh's Story

داستان شهره: چطور ایران حقوق یک دانشجوی برتر را نقض می کند
ژنو، ۶ مهر ۱۳۹۰ (۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

مانند بسیاری از جوانان در سراسر جهان، شهره روحانی با امید فراوان بر دسترسی به تحصیلات دانشگاهی مناسب پرورش یافت.

اما اکنون او با نظامی مواجه شده که گرچه در ظاهر به او وعدۀ دسترسی به فرصت ها را می دهد، اما ظالمانه طوری طراحی شده که مانع اخذ مدرک او و دیگر جوانان ایرانی شود.

خانم روحانی بهائی است و با توجه به این حقیقت که او از جمله بااستعدادترین دانشجویان ایران است، تجربه اش بسیار ظالمانه تر است؛ او در امتحان کنکور قبول شد و در رشتۀ زبان، رشتۀ انتخابی اش، رتبۀ ۱۵۱ را در سطح کشور کسب کرد. به بیان دیگر، نتیجۀ آزمونش او را در میان گروه بالای ٩٩ درصد از داوطلبان کنکور قرار می دهد.

خانم روحانی، که اهل شهر شمالی نوشهر در ایران است و از رتبۀ عالی اش به شوق آمده بود، برای انتخاب رشته از طریق آنلاین اقدام کرد. اما وقتی نتایج تقاضای ثبت نام آمد، او دریافت که مدارک ارسالی اش بر مبنای «نقص پرونده» رد شده است.

این عبارت در میان بهائیان جوان معروف است. اکنون سال هاست که این عبارت بارها به عنوان یکی از نیرنگ های مختلف برای جلوگیری از ثبت نام آنها، حتی اگر آزمون های ملّی دانشگاه را با موفقیت پشت سر گذارند، ظاهر شده است.

خانم روحانی بدون آن که ناامید شود، شجاعانه به دفتر منطقه ای که بر فرایند کنکور نظارت دارد رفت و از مقامات خواست مشکل را توضیح دهند.

او در نامه ای که اخیراً به چندین سازمان حقوق بشری ارسال کرد، گزارش داد: «به دلیل بهائی بودنِ شما این وضعیت پیش آمده.»

به او گفته شد: «چون شما بهائی هستید حق ورود به دانشگاه را ندارید.»

او تصمیم گرفت پروندۀ خود را یک مرحله پیش برد و سعی کرد وقت ملاقاتی با رئیس بخش گزینش بگیرد.

خانم روحانی گفت وقتی با این مسئول روبرو شده، وی صرفاً «ابراز تأسف» کرده «به من گفتند که هیچ کاری از دست شان بر نمی آید... اگر شما وارد دانشگاه هم بشوید پس از ۳ یا ۴ ترم» محروم از تحصیل می شوید.

خانم روحانی از او پرسید اگر او گفته بود مسلمان است، آیا نتایج متفاوت می شد.

به نوشتۀ خانم روحانی مسئول مربوطه گفت: «فایده ای ندارد، چون شما رو می شناسند خانواده شما را، همه بهائیان را وزارت اطلاعات از پیش شناسایی کرده است.»

او گفت: «به من گفتند که کلاً نتیجه ای نمی گیرم به هر جا که مراجعه کنم.»

تجربۀ شهره روحانی نیز برای هزاران بهائی در ایران که به خاطر دین از تحصیلات عالی محروم شده اند، داستان آشنایی است.

حتی کسانی که شانس می آورند و اجازۀ ورود می یابند، معمولاً طی دورۀ تحصیلات خود با اخراج مواجه می شوند. در ماه های اخیر، دو دانشجو از دانشگاه صنعتی اصفهان نیز به خاطر داشتن «نقص پرونده» از ثبت نام برای ترم آینده محروم شدند؛ یک بهائی که در دانشگاه کرمان در ادبیات انگلیسی تحصیل می کرد، اخراج شد؛ یک دانشجوی مهندسی پزشکی در دانشگاه سهند محروم از تحصیل شد و یک دانشجوی فیزیک دانشگاه مازندران پس از اتمام هشت ترم به عنوان دانشجوی نمونه و پس از پذیرش در یک دورۀ کارشناسی ارشد اخراج شد.

سه دهه محرومیت

ایران از زمان انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ همه نوع روشی به کار گرفته تا بهائیان را از ورود به دانشگاه محروم کند – ابتدا با اخراج همۀ آنها و سپس با تحمیل تحریم کامل بر دسترسی آنها به آموزش عالی.

در پاسخ به محکومیت بین المللی، حکومت ایران قوانین را در سال ۱۳۸۲ تغییر داد و اعلام کرد بهائیان اکنون می توانند در آزمون کنکور شرکت کنند. اما وقتی نزدیک به هزار بهائی با حسن نیت قدم پیش گذاشتند، به موانع تازه ای برخوردند.

ابتدا، در اعلام نتایج امتحانات، در بخش تبعیت دینی «اسلام» نوشته شده بود که برای بهائیان که طبق آموزۀ دین شان باید همواره، به ویژه دربارۀ اعتقادات دینی خود، حقیقت را بگویند، پذیرفتنی نبود.

سپس حکومت اشاره کرد که کلمۀ «اسلام» تنها به آزمون دینی ویژه ای اشاره دارد که هر داوطلب باید در کنکور جواب دهد. این امر به بهائیان اجازه می داد با آرامش وجدان برای تحصیلات عالیه تقاضای ثبت نام بدهند. آن گاه در اواسط دهۀ ۸۰، تعدادی از بهائیان با موفقیت وارد دانشگاه های مختلف سراسر کشور شدند – اما فقط این موضوع برای شان روشن شد که معمولاً به زودی پس از ثبت نام در دانشگاه اخراج می شوند.

برای مثال سرویس خبری رویترز در مارس ۲۰۰۷ گزارش داد که حدود ۷۰ دانشجوی بهائی در آن سال تحصیلی از دانشگاه های ایران اخراج شده اند. در آن گزارش از قول یک سخنگوی ناشناس عضو هیئت اعزامی ایران به سازمان ملل پاسخ آمده بود که «در ایران هیچ کس به خاطر دینش از تحصیل اخراج نشده است.»

پس از یک اعتراض بین المللی دیگر، ایران دوباره راهکارها را تغییر داد. بهائیانی که در کنکور شرکت می کردند، کم کم دریافتند که نتایج کنکور آنها اعلام نمی شود. وقتی برای گرفتن نتایج خود، به سایت ملّی مراجعه می کردند، بسیاری از آنها پیامی دریافت می کردند که اعلام می کرد «نقص پرونده» دارند. این امر آنها را در یک برزخ اداری قرار می داد.

«سیاست گذاری های غیر عادلانه و سرکوب گرانه»

جامعۀ جهانی بهائی در نامۀ سرگشاده ای که ماه گذشته به وزیر آموزش عالی ایران فرستاد، خواهان توقف «سیاست گذاری های غیر عادلانه و سرکوب گرانه»، که بهائیان و دیگر جوانان ایرانی را از دانشگاه محروم می کنند، شد.

این نامه به سخت گیری حکومت بر مؤسسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE)، یک اقدام غیر رسمی جامعه و اداره شده توسط بهائیان به منظور آموزش به جوانان شان که از دانشگاه محروم هستند، نیز پرداخت. در خرداد، مأموران حکومتی به خانه های بیش از ۳۰ نفر مرتبط با مؤسسه یورش بردند و ۱۴ نفر از آنها را دستگیر کردند. هفت استاد این هفته مقابل دادگاه حاضر شده اند. ده ها نفر دیگر، از جمله دانشجویان، برای بازجویی احضار شده اند و همۀ این موارد تلاشی برای تعطیل کردن برنامه است.

در نامۀ سرگشاده، خطاب به کامران دانشجو، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، آمده است: «آن جناب به خوبی آگاهند که این اقدامات در راستای سیاست گذاری رسمی دولت و مبارزه ای سازمان یافته به منظور نابودی جامعۀ بهائی در مقام موجودیّتی زنده و پویا در آن مملکت بوده است.»
برای شهره روحانی و هم دینانش، مبارزه برای حق تحصیل ادامه دارد.

او در نامه اش به سازمان های حقوق بشری ابراز داشته که مایل است همه «بدانند حقوقم چقدر بی اساس نقض شده» ابراز داشته است.

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Desmond Tutu and Jose Ramos-Horta join calls for release of Baha'i educators

دزموند توتو و خوزه راموس هورتا خواستار آزادی مدرّسان بهائی شدند
نیویورک، ۴ مهر ۱۳۹۰(۲۶ سپتامبر ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

همزمان با برگزاری دادگاه تعدادی از مدرسان بهائی، دو برندۀ جایزۀ صلح نوبل از حکومت ایران به شدت انتقاد و اقدامات آن را به «عصر تاریکی اروپا» یا «دادگاه های تفتیش عقاید اسپانیا» تشبیه کرده اند.


دزموند توتو، اسقف سابق کلیسای انگلیکان کیپ تاون، و خوزه راموس هورتا، رئیس جمهور تیمور شرقی، در نامۀ سرگشاده ای خطاب به جامعۀ دانشگاهی که امروز تحت عنوان «جنگ ایران علیه دانش» در هافینگتون پست به چاپ رسید، نظرات خود را عنوان کردند.

دو برندۀ جایزۀ نوبل در نامه از حکومت ایران می خواهند هفت بهائی را که اکنون درایران به خاطر فعالیت های آموزشی شان مورد محاکمه قرار دارند، بدون قید و شرط آزاد کند و از اتهامات مطرح شده، تبرئه نماید.

آنها می نویسند: «پیشرفت نوع بشر در قرن های اخیر، بیش از هر عامل دیگری، با دسترسی فزاینده به اطلاعات، تبادل سریع تر اندیشه ها و در بیشتر نقاط جهان با آموزش همگانی مرتبط بوده است.»

«بنابراین تلاش مستبدان و دیکتاتورها در قرن بیست و یکم برای منکوب کردن مردمان خود با سعی در محروم کردن آنها از آموزش یا اطلاعات به ویژه تکان دهنده است.»

«در بلند مدت نه تنها تلاش آنها بيهوده است، بلکه اين تصور را به وجود می آورد که آنها از عصری که در آن زندگی می کنند و اندیشمندان تازه ای که در میان شان هستند، می ترسند.»

در نامه آمده: «شاید آشکارترین نمونۀ این ترس امروزه محروم کردن پیروان آئین بهائی - ديانتی مسالمت جو که هیچ برنامۀ سیاسی ندارد و به یگانگی همۀ ادیان معتقد است - از آموزش عالی در ایران باشد.»

حضور در دادگاه

انتشار نامۀ سرگشاده با گزارش های مبنی بر آغاز محاکمه های هفت مدرّس بهائی در ایران همزمان شده است. آنها در زمینۀ ارتباط شان با یک اقدام غیر رسمی جامعه با عنوان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE) بازداشت شدند. این مؤسسه به اساتید بهائی محروم از انجام شغل شان – به دست حکومت ایران – فرصت تدریس به اعضای جوان جامعه را که خود از دانشگاه محرومند، می داد.

اسقف توتو و رئیس جمهور راموس هورتا در نامه شان خاطر نشان می کنند: «دستگیر شدگان نه رهبران سیاسی بودند و نه رهبران دینی. آنها مدرسانی در رشته هایی مانند حسابداری و دندان پزشکی بودند که امروز با چشم انداز دهه ها زندان پیش روی خود مواجهند. اتهامی که علیه آنها مطرح شده، ارائۀ آموزش عالی به جوانان بهائی است»

جامعۀ جهانی بهائی اطلاع یافته که شش نفر از این هفت نفر بازداشت شده پس از یورش های خرداد گذشته به خانه های حدود ۳۹ بهائی مرتبط با مؤسسۀ آموزش عالی بهائی، اکنون در گروه های دو نفره مورد محاکمه قرار می گیرند.

بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل، گفت: «وکیلی که برای دفاع از آنها آماده می شد، خود اکنون زندانی است؛ گزارش شده دو نفر از این زندانیان دیروز مورد محاکمه قرار گرفته اند؛ دو نفر امروز و دو نفر فردا مقابل دادگاه حاضر می شوند و به نظر می رسد هفتۀ پیش یک نفر دیگر محاکمه شده است.»

او افزود: «همۀ نشانه ها حاکی از آن است که نمی توانیم انتظار محاکمۀ عادلانه ای داشته باشیم.»

خانم دوگال سپاس جامعۀ جهانی بهائی را از اسقف توتو و رئیس جمهور راموس هورتا ابراز داشت.

او گفت: «ما از آنها متشکریم، همچنین از همۀ حکومت ها، سازمان ها و افراد خیرخواه در سراسر دنیا که تلاش های شان این پیام روشن را به مقامات ایرانی می فرستند که اقداماتش از نزدیک دیده بانی و محکوم می شود.»

اخراج به خاطر باورهای شان

نامۀ سرگشاده بر گرفتاری دیگر جوانان ایرانی نیز که «به خاطر باورهای شان یا دیدگاه هایی که مخالف جناح حاکم تشخیص داده شده، از جمله نگرش های موافق اصلاحات» از دانشگاه ها اخراج شده اند، تمرکز دارد.

در نامه آمده است: «به نظر ما اهميت دارد که توجه کنيم این اقدامات نه نتیجۀ آئین اسلامی است و نه برآمده از آن است. انسان فقط لازم است به اعصار تاریکی اروپا یا دادگاه های تفتیش عقاید اسپانیا نگاه کند تا ببیند آیت الله های ایرانی قطعاً اولین گروهی نیستند که دین را به عنوان پوششی برای تلاش در سرکوب جبری اندیشه ها و دانشی که می ترسند قدرت آنها را تهدید کند، به کار می گیرند. سنت های غنی فلسفی و هنری ایران، نقش دانشمندان ایرانی در سراسر جهان و اقدامات اعضای جامعۀ مسلمان که به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی کمک و از آن حمایت کرده اند، همه گواه این حقیقت است که اقدامات رهبران ايران انعکاسی از آئین اسلامی یا ایمان بسیاری از مسلمانان خیرخواه در جوامع ایرانی نیست.»

«و هرچند باور داریم هم از نظر تاریخی و هم در دنیای 'به هم پیوسته با خطوط ارتباطی' سرکوب کردن تلاش برای جستجوی دانش بیهوده است، اما بسیاری افراد در ایران هستند که جان های شان با این تلاش مورد تهدید یا آسیب قرار می گیرد.»

«آنها به حمایت ما نیاز دارند.»

این برندگان جایزۀ نوبل در میان دیگر مطالبات، جامعۀ دانشگاهی را تشویق می کنند با ابراز مخالفت و نارضایتی خود از هر سیاستی که افراد را بر مبنای پیشینۀ دینی یا باورهای سیاسی شان از آموزش عالی محروم می کند، با همقطاران ایرانی خود همبستگی نشان دهند.»

محکوم کردن جهانی

اعتراض بین المللی به آزار مدرسان بهائی در ایران در چهار ماه گذشته دنیا را از استرالیا تا زامبیا درنوردیده است.

در اوایل این ماه، خانم خانم کاترین اشتون، نمایندۀ عالی اتحادیۀ اروپا برای امور خارجه، «نگرانی جدی» خود را از حمله به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی ابراز کرد.

بروکسل، ۶ سپتامبر ۲۰۱۱            اتحاديۀ اروپا بيانيۀ سخنگوی نمايندۀ عالی‌اتحاديۀ اروپا خانم کاترين اشتون در بارۀ آزار جامعۀ بهائی در ايران سخنگوی خانم کاترين اشتون، نمايندۀ عالی اتحاديۀ اروپا در امور خارجی و سياست‌گذاری امنيتی و نايب رئيس کميسيون، روز گذشته بيانیۀ زير را منتشر کرد. نمايندۀ عالی مايل است نگرانی عميق‌ خود را از بازداشت‌های اخير شهروندان بهائی، و تعطيل مرکز آموزشی جامعۀ بهائی در ايران ابراز دارد. اتحاديه اروپا يادآور می‌شود که آزادی انديشه، وجدان و عقيده يا دين حقوق بنيادينی هستند که بنا به مادۀ ۱۸ميثاق بين‌المللی حقوق سياسی و مدنی، که ايران يکی از امضاء کنندگان آن است، بايد تحت هر شرايطی‌ تضمين شود. اتحاديۀ‌اروپا از ايران می‌خواهد تا بلافاصله همۀ‌ افرادی را که بر مبنای اعتقادات دينی‌شان دستگير شده‌اند آزاد کند، به آزار مداوم جامعۀ بهائی در اين کشور، از جمله در زمينه‌های آموزشی خاتمه دهد، و از هر شکل‌ تبعيض عليه اقليت‌های دينی خودداری کند، تا احترام به آزادی دين يا عقيده در ايران تضمين گردد.

سه روز پیش از آن، وزیر امور خارجۀ کانادا، جان برد، گفت دستگیری کارکنان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی «بر پايۂ اتهام بی اساس توطئه علیه امنیت ملی است. این مؤسسه خدمات آموزشی ارزشمندی به جامعۀ بهائی که از آمزوش عالی رسمی در ایران محروم است، ارائه می کند.»

این هفت مدرس بهائی که مورد محاکمه قرار می گیرند عبارتند از: وحید محمودی و کامران مرتضایی که طبق گزارش ها دیروز محاکمه شدند؛ محمود بادوام و نوشین خادم که قرار است امروز محاکمه شوند؛ و رامین زیبایی و ریاض سبحانی که فردا محاکمه خواهند شد. بر اساس اطلاعات به دست آمده فرهاد صدقی روز سه شنبه ۲۰ سپتامبر به دادگاه رفته است.

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

Lawyer arrested

دستگیری وکیل مدرّسان بهائی در آستانه محاکمه آنها
ژنو، ۲۵ شهريور ۱۳۹۰ (۱۶ سپتامبر ۲۰۱۱) – سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

---

هفت مدرس بهائی که در رابطه با يک برنامۂ آموزش عالی غيررسمی برای جوانان محروم از تحصيل بهائی زندنی شده‌اند.
(بالا از چپ به راست): محمود بادوام، رامين زيبائی، رياض سبحانی، فرهاد صدقی؛
(پائين از چپ به راست) نوشين خادم، کامران مرتضائی، و وحيد محمودی.
درحالی که تعدادی از بهائیان ایرانی به خاطر فراهم کردن امکان آموزش عالی به جوانان محروم از ورود به دانشگاه منتظر محاکمه هستند، خبر دستگیری وکیلی که برای دفاع از آنان آماده می شد، جامعه جهانی بهائی را نگران کرده است.

عبدالفتاح سلطانی – از اعضای ارشد گروه وکلای مدافع این زندانیان – شنبه گذشته دستگیر شد. آقای سلطانی همراه چهار وکیل دیگر از جمله شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، یکی از بنیان گذاران کانون مدافعان حقوق بشر است. اين کانون که در تهران مستقر است، در یورش پلیس در دی ۱۳۸۷ (دسامبر ۲۰۰۸) تعطیل شد.

عفو بین الملل در تقاضا از ایران برای آزادی فوری آقای سلطانی او را «یکی از شجاعترین مدافعان حقوق بشر در ایران...» توصیف کرده است.

دیان علائی، نماینده جامعه جهانی بهائی در سازمان ملل در ژنو، میگويد: «وکلای شجاع ایرانی یکی پس از دیگری احضار و سپس دستگیر و یا مجبور به ترک وطن خود میشوند.»

او ادامه داد: «ما عمیقاً از بازداشت آقای سلطانی نگران هستیم. انگیزه های مقامات ایرانی از این دستگیری، درست وقتی که انتظار محاکمه موکلانش می رود، دقیقاً چيست؟»

هفت بهائی هنوز در ارتباط با یک برنامه آموزشی غیر رسمی در زندان هستند، برنامه ای که در آن استادان بهائی – که توسط حکومت ایران از انجام مشاغل خود ممنوع شده اند– داوطلبانه خدمات خود را برای آموزش اعضای جوان جامعه که از آموزش عالی محروم هستند، ارائه میکنند.

اخیراً رسانه ها در ایران گزارش داده اند که این برنامه – معروف به مؤسسه آموزش عالی بهائی (BIHE) – غیر قانونی اعلام شده است.

مقامات ایرانی سه ماه پیش به خانه حدود ۳۹ نفر از مدیران، کارکنان و دانشجویان این مؤسسه یورش بردند. هفت نفری که هنوز در بازداشت به سر می برند محمود بادوام، نوشین خادم، وحید محمودی، کامران مرتضائی، فرهاد صدقی و رامین زیبایی هستند که همه در ۱ خرداد (۲۲ مه) دستگیر شدند و ریاض سبحانی که در ۲۴ خرداد (۱۴ ژوئن) دستگیر شد.

دیان علائی گفت: «بسیاری از افراد مرتبط با مؤسسه آموزش عالیِ بهائی دستگیر شده و مورد بازجویی قرار گرفته اند. بعضی زندانی و سپس آزاد شده اند. به علاوه این هفت نفر که در زندان هستند، چهار نفر دیگر مرتبط با مؤسسه نیز اوایل این هفته بازداشت شدند.»

به گفته او اثبات جزئیات اقدامات جاری عليه اين گروه دشوار است.

«ما هیچ گزارش رسمی از اتهامات مطرح شده علیه آنها، به جز اشاره ای به این که اتهامات بار دیگر به مسائل امنیت ملی مربوط هستند، دریافت نکرده ایم. وکیلان با وجود نهایت تلاش شان، تنها توانسته اند با سه نفر از بهائیانی که اکنون بازداشت هستند، ملاقات کنند.»

خانم علائی گفت: «ما از حکومت ها، سازمان ها و افراد خیرخواه در هر جا میخواهیم هر آنچه میتوانند برای بازداشتن ایران از ارتکاب یک اشتباه هولناک قضائی دیگر انجام دهند.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

Four more arrested

بازداشت چهار شهروند بهائی در رابطه با دانشگاه مجازی بهائیان ایران

---

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، چهار شهروند بهائی ساکن تهران به نام‌های شکیب نصرالله، کیوان رحیمیان، کامران رحیمیان و فاران حسامی (همسرش) در رابطه با دانشگاه مجازی بهائیان صبح روز سه شنبه ۲۲ شهریور ماه پس از احضار و معرفی خود به دادسرای اوین در‌‌ همان مکان بازداشت و به نقطه نامعلومی انتقال داده شدند.

قابل ذکر است شکیب نصرالله دو بار پیش از دستگیری هم، مورد بازجویی قرار گرفته بطوریکه پس از بازجویی دوم با فشار اداره اطلاعات از محل کار اخراج شده است. نامبرده فارغ التحصیل رشته روان‌شناسی از دانشگاه مجازی بهائیان است که دو سال پیش فوق لیسانس خود را از دانشگاه مک گیل کانادا اخذ کرده و متعاقب آن به ایران بازگشته است.

از اول خرداد ماه ۱۳۹۰ تا کنون بیش از ۴۰ نفر از همکاران و اساتید علمی دانشگاه مجازی بهائیان در شهرهای مختلف ایران به ادارهٔ اطلاعات احضار شده‌اند و دربارهٔ همکاری‌هایشان با موسسهٔ علمی آزاد (دانشگاه آنلاین بهائیان) مورد بازجویی قرار گرفته‌اند. بیش از ۲۰ نفر از همکاران این موسسه در طول این مدت بازداشت شده‌اند که از این بین هفت نفر از ایشان به نام‌های وحید محمودی، رامین زیبایی، کامران مرتضایی، فرهاد صدقی، نوشین خادم، محمود بادوام و ریاض سبحانی بیش از ۳ ماه است که در بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین به سر می‌برند. در ضمن بسیاری از افرادی که تا به حال بازداشت شده‌اند تحت فشارهای روحی و بعضا جسمی به جهت امضای تعهد نامه و قطع هر گونه ارتباط با دانشگاه آنلاین بهائیان قرار گرفته‌اند.

با بازداشت این چهار نفر، تعداد اساتید و مرتبطین با این دانشگاه آنلاین بهائیان ایران به یازده نفر افزایش یافته است.

---

The European Union

اتحادیه‌ی اروپا پیگرد بهائيان در ایران را محکوم کرد
دویچه وله - ١٥ شهریور ١٣٩٠

---

کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا، پیگرد بهائيان در جمهوری اسلامی ایران را محکوم کرد. وی روز سه‌شنبه (۶ سپتامبر/۱۵ شهریور) در بروکسل گفت، موج تازه‌ی بازداشت‌ها علیه معتقدان این جامعه‌ی مذهبی و بستن یکی از مراکز آموزشی آنان، باعث نگرانی بزرگی است.

اشتون تاکید کرد که آزادی اندیشه، وجدان و دین جزو حقوق اساسی هستند که باید در هر شرایطی محترم شمرده شوند. وی افزود، ایران نیز پیمان‌های بین‌المللی در این زمینه را امضا کرده است.

مسئول سیاست خارجی اتحادیه‌ی اروپا به همین دلیل جمهوری اسلامی ایران را فراخواند تا همه‌ی زندانیانی را که به دلایل مذهبی بازداشت شده‌اند فورا آزاد کند، در مورد اقلیت‌های مذهبی تبعیض روا ندارد و به پیگرد مستمر بهائيان پایان دهد.

---

نقل از: دویچه وله

Open letter

درخواست پایان دادن به سرکوب دانشجویان در نامۀ سرگشاده ای به ایران
نیویورک، ۴ شهریور ۱۳۹۰ (۲۶ اوت ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

جامعۀ جهانی بهائی امروز طی نامۀ سرگشاده ای خطاب به وزیر آموزش عالی ایران، خواهان پایان یافتن «سياستگذاریهای ناعادلانه و سرکوب گرانه» که مانع ورود بهائیان و دیگر ایرانیان جوان به دانشگاه هستند، شد.

بانی دوگال، نمایندۀ ارشد جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل، گفت: «این نامه تصریح میکند که هر فرد موظف به کسب دانش است تا بتواند استعدادها و مهارتهای خود را برای بهبود جامعه ارائه کند.»

«محروم کردن هر جوانی از آموزش قابل ملامت و خلاف همۀ معیارهای قانونی، دینی، اخلاقی و انسانی است. هیچ حکومتی نباید شهروندان خود را از این حق بنیادی و مقدس محروم کند.»

نامۀ پنج صفحه ای خطاب به کامران دانشجو، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری ایران، به ویژه به روایت تاریخچۀ اقدامات روشمند و ۳۰ سالۀ ایران برای محروم کردن بهائیان جوان از آموزش عالی و تلاش های آن برای غیر قانونی اعلام کردن ساز و کار غیر رسمی جامعه معروف به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی (علمیآزاد) (BIHE) که از خدمات داوطلبانۀ اساتید اخراجی برای آموزش به جوانان بهائی استفاده میکند، میپردازد.

گزارشهای مطبوعاتی اخير در ایران حاکیاست که مؤسسۀ آموزش عالی بهائی غیر قانونی اعلام شده است.

در نامۀ سرگشاده آمده است: «چگونه است که حکومتی، جمعی از شهروندان جوان را تنها به خاطر باورهای مذهبیشان از تحصیلات عالی بازمیدارد و سپس هنگامی که خانوادههای آنان به کمک یکدیگر ترتیباتی خصوصی فراهم میسازند و آن جوانان را در منازل خود گرد هم میآورند تا فیالمثل به تحصیل علم فیزیک و زیستشناسی بپردازند، آن دولت با توسّل به قوانین مصوّب برای نظارت بر مؤسّسات آموزشی عمومی، این اقدام را غیر قانونی اعلام میکند؟»

نامه ادامه میدهد: «چرا دولت باید نسبت به اشتیاق جوانان ایرانی بهائی برای کسب تحصیلات عالی این گونه بیرحمانه عمل نماید؟ مگر نه این است که اساتید دانشگاههای شما از دانشجویان خود میخواهند که همین شوق و علاقۀ شدید به تحصیل را در وجود خود پرورش دهند؟»

نسخۀ فارسی نامه را اینجا بخوانید
نسخۀ انگلیسی نامه را اینجا بخوانید

سیاست رسمی دولتی

نامه راهکارهای مختلفی را که مقامات ایرانی برای عملی کردن سیاست رسمی دولت برای محروم داشتن بهائیان از نهادهای آموزش عالی طی سالها به کار گرفته اند، فهرست میکند.

بهائیان در آزمون ورودی دانشگاه شرکت میکنند اما «از عدّۀ کثیری با ارسال اطّلاعیّۀ ظاهرفریب "نقص پرونده" سلب صلاحیّت میشود. کسانی که با موفّقیّت از این مرحله میگذرند از ثبت نام آنان در دانشگاهها جلوگیری میشود. تعداد بسیار قلیلی هم که به علّت عدم توجّه به مذهبشان موفّق به ثبت نام میشوند در مراحل بعدی اخراج میگردند. در بعضی موارد، این اخراج با بیانصافی کامل چند هفته یا چند روز قبل از اتمام دورۀ تحصیلی صورت گرفته است.»

در نامه آمده: «بر هر ناظر تیزبینی روشن است که تنها دلیل اینکه عدّۀ معدودی از جوانان بهائی موقّتاً به دانشگاههای شما راه داده شدهاند آنست که از این طریق مأمورین دولت بتوانند ممنوعیّت بهائیان از دسترسی به تحصیلات عالی را با ریاکاری انکار کنند.»

یک «امتحان تازه»

نامه این چنين ادامه می یابد: «و اکنون بهائیان با مصائب جدیدی رو به رو هستند. آنان در حین بازجویی در بارۀ فعّالیّتهای غیر رسمی آموزشی جوانان خود مورد خشونت قرار میگیرند. کسانی که به تمشیت امور این برنامه کمک میکنند به زندان تهدید میشوند. به پدر و مادرهایی که میزبان کلاسها هستند هشدار میدهند که چنانچه کلاسها ادامه یابد منازلشان مصادره خواهد شد و به دانشجویان علیه شرکت در کلاسها اخطار داده میشود و در عین حال به آنان تأکید میگردد که هرگز به دانشگاههای کشور راه نخواهند یافت مگر آنکه دین خود را ترک کرده به اسلام بگرایند.»

اما نامه اشاره میکند که وقتی نمایندگان حکومت ایران در عرصۀ بین المللی با این حقایق روبرو می شوند، مدعی میشوند که هیچ کس در ایران به خاطر دین از آموزش محروم نیست.

«چقدر اسفانگیز است که نمایندگان جمهوری اسلامی با اشاعۀ مکرّر این گونه اکاذیبِ آشکار، اعتبار دولت ایران را بیش از پیش خدشهدار میسازند. آیا زمان آن فرا نرسیده است که نمایندگان جمهوری اسلامی عادتِ گفتن یک مطلب به بهائیان و ارائۀ یک سلسله اطمینانبخشیهای ضدّ و نقیض در صحنۀ جهانی را ترک نمایند؟»

با وجود محروم شدن از آموزش عالی و دست نیافتن به مدارک رسمی، بسیاری از دانشجویان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی تا حدی پیشرفت کرده اند که دانشگاه های کشورهای دیگر آنها را برای تحصيل در مراحل بعد از لیسانس میپذيرند.

در نامه آمده: «آنچه تحسین عمیق اساتید و همکلاسان این دانشجویان را در دانشگاههای خارج برانگیخته است عزم راسخ آنان به بازگشت به ایران بعد از اتمام تحصیل میباشد که با وجود وقوف کامل بر مشکلات شدیدی که با آن رو به رو خواهند شد، به خاطر اشتیاقی که برای خدمت به پیشرفت وطن خود دارند، حاضرند هر سختی را تحمّل کنند ...»

جامعۀ جهانی بهائی می پرسد: «چگونه است که دولت این تعهّد به عمران کشور را ارج نمینهد؟»

محکومیت جهانی

حملۀ اخیر به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی اعتراض جهانی را برانگیخته است. یورش های سه ماه پیش به خانه های کارکنان و اعضای هیئت علمی مؤسسه و متعاقباً زندانی شدن تعدادی از آنها، در مجالس برزیل، کانادا و شیلی محکوم شده؛ توسط وزیران عالی رتبه و اعضای پارلمان اتریش، آلمان، ایرلند، زلاندنو و ایالات متحده مورد سرزنش قرار گرفته؛ سبب نوشته شدن نامه های سرگشاده از سوی شهروندان برجستۀ هند و مدرسان در استرالیا و بریتانیا شده؛ و اسباب برانگيختن فعاليتهای روزافزون اعتراضی از سوی سازمان ها و افراد از طریق شبکه های اجتماعی آنلاین و در پردیس های دانشگاهی در همۀ قاره ها شده است.

در نامه به مواردی نیز اشاره شده است که بسیاری از مأموران دولتی که بهائیان برای دادرسی به آنها مراجعه می کنند – از جمله کارکنان خود وزارت علوم، تحقیقات و فناوری – با آنها ابراز همدردی میکنند اما می گویند به خاطر دستور از مقامات بالا دست شان بسته است.

خانم دوگال گفت: «با این نامه، ما به همۀ افراد خیرخواهی که در سراسر دنیا صدای اعتراض خود را بلند می کنند، می پیوندیم.»

«ما به دولت ایران می گوییم که این ظلم و بی عدالتی باید هم اکنون پایان یابد.»

---

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

Three months uncertainty

سه ماه بلاتکلیفی در زندان اوین

---

سه ماه از یورش مامورین امنیتی به منازل ده‌ها شهروند بهائی در شهرهای مختلف ایران که منجر به دستگیری شماری از بهائیان شد میگذرد. صبح روز یکشنبه ۱ خرداد ١٣۹۰ نیروهای امنیتی وزارت اطلاعات در برنامه‌ای سیستماتیک با یورش به منازل عده‌ی زیادی از مسوولین علمی دانشگاه علمی آزاد بهائیان (BIHE)، اقدام به بازداشت گسترده‌ی این افراد کردند. به نحوی که بعد از گذشت حدود یک‌ماه، تعدادی از این افراد با قرار وثیقه آزاد شده، اما ۷ نفر از شهروندان بهائی همچنان در وضعیت دشوار بلاتکلیفی در زندان اوین باقی ماندند.

اتهام این افراد "اقدام علیه امنیت ملی" عنوان شده و تمامی آنان در وضعیت دشواربلاتکلیفی به سر می‌برند.

رامین زیبایی، وحید محمودی، فرهاد صدقی، محمود بادوام، کامران مرتضایی، ریاض سبحانی و نوشین خادم افرادی هستند که در سه ماه گذشته در زندان اوین محبوس بوده و همچنان در وضعیت بلاتکلیفی به سر می‌برند.

دولت جمهوری اسلامی ایران پس از محروم ساختن بهائیان از ورود به دانشگاه های ایران، در اقدامی ظالمانه در صدد تعطیل کردن تلاش های جامعه در تدارک گزينه های بديل برای آموزش عالی جوانانش هستند برآمد. در خرداد ماه ١٣٩٠ دفتر گسترش آموزش عالي وزارت علوم، تحقيقات و فناوری فعالیتهای دانشگاه مجازی BIHE را غير قانونی اعلام کرد.

با اينکه قانون اساسی ايران، حق ادامه تحصيل را برای همگان به رسميت شناخته اما شهروندان بهائی، صرفا به خاطر باورهای دینی شان از حق ادامه تحصيل در دانشگاه‌های ايران محروم هستند.

BIHE

مشکلات تحصیل بهائیان در ایران
یازده نفر از بهاییان ایران که حدود ۹ هفته پیش دستگیر شده بودند، به اقدام علیه امنیت ملی متهم شده اند. این افراد از مدیران و کارکنان یک موسسه آموزش عالی نیمه حضوری و آنلاین بودند که با هدف تامین نیازهای تحصیلی جوانان بهایی که بعد از انقلاب از ورود به دانشگاه های دولتی محروم بوده اند، تاسیس شده است.
علی همدانی گزارش می دهد

---

---

Conspiracy against the state

ایران: آموزش دادن بهائیان به جوانان شان «توطئه ای» علیه کشور است
ژنو، ۰۵ مرداد ۱۳۹۰ (۲۷ ژوئیه ۲۰۱۱) - سرویس خبری جامعۀ جهانی بهائی

---

یازده بهائی ایرانی در ارتباط با اقدامی برای آموزش عالی به اعضای جوان جامعه که از دانشگاه محروم شده اند، بنا بر گزارش ها، اکنون حدود ۹ هفته پس از دستگیری شان، مورد اتهاماتی قرار گرفته اند.

جامعۀ جهانی بهائی اطلاع پيدا کرده که این یازده نفر به خاطر تأسیس مؤسسۀ آموزش عالی بهائی به «توطئه علیه امنیت ملّی» و «توطئه علیه نظام اسلامی ایران» متهم شده اند.

دیان علائی، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل در ژنو، می پرسد: «انگیزۀ احتمالی جمهوری اسلامی از طرح چنین اتهامی چیست؟»

حملۀ اخیر به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی (BIHE) که در آن حدود ۳۹ خانه در پایان ماه مه مورد یورش قرار گرفت، با اعتراض بین المللی گسترده مواجه شده است. از ۱۹ نفر اعضای هیئت علمی یا کارکنان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی که در ارتباط با یورش ها در آغاز بازداشت شدند، یازده نفر در زندان باقی مانده اند.

«اقدام بی رحمانه»

حملۂ اخير به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی تازه ترین تلاش در جهت سیاست جاری ايران برای به حاشيه راندن بزرگ ترین اقلیت دینی غیر مسلمان کشور است. بهائیان جوان از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ به صورت روشمند از دستيابی به آموزش عالی محروم شده اند. جامعه که راه دیگری نداشت، برنامۀ آموزشی خودش را آغاز کرد. این چاره نیز در مواقع بسیاری مورد حملۀ مقامات ایرانی که اکنون آن را «غیر قانونی» اعلام کرده اند، قرار گرفت.

خانم علائی توضیح می دهد: «این اقدام بی رحمانه بخشی از یک برنامۀ منظم برای فقیرسازی بهائیان ایران است. مقامات به وضوح مصمم هستند که جوانان بهائی را که آرزوی خدمت به جامعه شان را دارند، از وطن خود بیرون رانند.»

وی می افزاید: «بهائیان به مدت سه دهه از آموزش عالی محروم بوده اند. و حالا اقدام مسالمت آمیز خودشان برای رسیدگی به نیازی که اقدامات خود حکومت آن را ایجاد کرده، توطئه ای علیه کشور نامیده می شود.»

او ادامه می دهد: «اقدامات ایران از نزدیک از سوی دولت ها، سازمان ها و افراد روشنفکر در ایران و سراسر جهان مورد بررسی قرار می گیرد. وقت آن رسیده که جامعۀ بین المللی حکومت ایران را در این مسئله به شدت به چالش بکشد.»

ترس های خانواده ها

خانواده های یازده زندانی نگران هستند که عزیزان شان برای مدتی طولانی در زندان نگه داشته شوند.

خانم علائی می گوید: «ما می دانیم که در مورد هفت رهبر بهائی ایران، آنها باید ظرف دو ماه آزاد می شدند. دادگاه هیچ شاهدی برای توجیه کردن زندانی بودن مداوم آنها نیاورده بود.»

«وقتی وکیلان متهمان به این بازداشت اعتراض کردند، دادگاه اتهامات تازه ای علیه آنها مطرح کرد تا ادامۀ بازداشت آنها را توجیه کند. آنها به مدت تقریباً دو سال تحت حکم بدوی بازداشت شان، به صورت غیر قانونی نگه داشته شدند.»

محکوم کردن جهانی

اعتراض به حملۀ اخیر به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی سراسر دنیا را از استرالیا تا زامبیا فراگرفته است.

نهاد دانشگاه های استرالیا، نمایندۀ هر ۳۹ دانشگاه این کشور، مسئلۀ حمله به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی را در ۲۸ ژوئن با دبیر کل یونسکو مطرح کرد. این نهاد نوشت: «دانشگاه های استرالیایی در حمایت شدید خود از تسهیل دسترسی به آموزش برای همگان، صرف نظر از دین و مذهب، متحد هستند.»

معاون صدر اعظم و وزیر امور خارجۀ اتریش، مایکل اسپیندلگر، در بیانیه ای در ۱ ژوئن محدودیت دسترسی به آموزش برای بهائیان جوان را «ناپذیرفتنی» توصیف کرد.

عضو کنگره، لوئیز کوتو، رئیس پیشین کمیسیون حقوق بشر و اقلیت های برزیل، در ۲ ژوئن به کنگرۀ ملی برزیل گفت: «اقدام مقامات در برابر افراد مرتبط با مؤسسۀ آموزش عالی بهائی نیت واضح حکومت ایران در اجرای سیاست شان مبنی بر حذف جامعۀ بهائی را نشان می دهد.»

سناتور مبینا جافر، اولین زن مسلمان در مجلس سنای کانادا، در ۲۱ ژوئن به سنای کانادا اطلاع داد که این حملات «فقط یورش به دانشجویان و استادان مؤسسۀ آموزشی بهائی نیست، بلکه حمله به این به این اندیشۀ پذيرفته شده است که آموزش حق ذاتی همگان است.»

در شیلی در ۱۵ ژوئن، سنا به اتفاق آرا از رئیس جمهور سباستین پینیرا خواست که ایران را به خاطر «آزار شدید و روشمند بهائیان» کشور «به شدت محکوم کند.» در قطعنامه به ویژه به دستگیری اساتید و کارکنان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی اشاره و به «بازداشت ناعادلانۀ آن افراد» اعتراض شد.

اساتیدی از آکسفورد، کمبریج و دیگر دانشگاه های پیشتاز انگلستان در ۱۱ ژوئن نامۀ سرگشاده ای نوشتند که از دانشگاهیان، دانشجویان و سیاست مداران می خواهد از حق دسترسی بهائیان به آموزش عالی در ایران حمایت کنند. آنها به روزنامۀ گاردین نوشتند: «باید به مقامات آموخت که حقوق بشر جهانی هستند. محروم کردن بهائیان از دانشگاه نادانی خود حکومت را نشان می دهد.»

هزاران کارت پستال که وضعیت را توصیف می کند، در همۀ نواحی فرانسه و هلند توزیع شده است. گزارش های اختصاصی رادیویی دربارۀ کمپین کارت پستال در ایستگاه های رادیویی فرانسه پخش شد.

در ۹ ژوئن، کریستوف استراسر، عضو پارلمان آلمان و سخنگوی سوسیال دموکرات ها دربارۀ حقوق بشر، نامۀ اعتراضی به سفیر ایرانی آلمان فرستاد. آقای استراسر نوشت: «همۀ انسان ها حق تحصیل دارند. با محرومیت بهائیان از تحصیل در دانشگاه ها، حکومت شما از حقوق بنیادی بشر تجاوز می کند.»

وزیر امور خارجۀ زلاند نو، موری مک کولی، در محکوم کردن یورش ها و دستگیری ها، محروم کردن بهائیان از آموزش عالی در ایران را «شایان سرزنش» توصیف کرد.

حدود ۸۰ شهروند برجستۀ هند طومار دادخواستی خطاب به حکومت ایران امضا کردند و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط زندانیان مؤسسۀ آموزش عالی بهائی شدند. آنها نوشتند: «نتایج این سیاست که جوانان بهائی را از دسترسی به آموزش عالی محروم می کند، نه تنها برای جامعۀ بهائی ایران، بلکه برای کل ملّت زیان بار خواهد بود.»

رئیس کمیتۀ مشترک ایرلند برای امور خارجه و تجارت، همراه اعضای کمیته – شامل اعضای پارلمان و سناتورها – با سفیر ایران در ایرلند دیدار و مسئله را با او مطرح کردند و خواستند که سفیر نگرانی های آنها را به رؤسای خود در تهران منتقل کند. سفیر متعهد شد که چنین کند.
روزنامۀ السیاسة در کویت در ۲۴ مه مقاله ای منتشر کرد که دربارۀ حمله به مؤسسۀ آموزش عالی بهائی گزارش می داد.

دانشجویان دانشگاه زامبیا یک کمپین کارت پستال دو هفته ای «در پشتیبانی از مؤسسۀ آموزش عالی بهائی و حق تحصیل» راه اندازی کردند. کارت پستال تصویر دانشجویان زامبیایی را در سویی و در طرف دیگر پیامی برای وزیر علوم، تحقیقات و فناوری ایران را با ذکر این که «بهائیان باید بتوانند به عنوان اساتید وکارکنان و دانشجویانی که می توانند مدرک بگیرند، وارد دانشگاه ها شوند» نشان می داد.

دیان علائی می گوید: «ما همچنان از دولت ها، سازمان ها و مردم در همه جا می خواهیم که به ایران فشار آورند تا به بهائیان حق بشری بنیادی شان برای تحصیل را بدهد و این زندانیان را فوراً آزاد کند.»

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی

Exemplary life of service

زندگی ستودنی آمیخته به خدمت
در برابر ظلم بی امان
سن کلمنت، کالیفرنیا، ایالات متحده ، ۲۶ خرداد ۱۳۹۰ (۱۶ ژوئن ۲۰۱۱)

---

ذهن ولی الله توسکی، تا آخرین لحظات زندگی اش، متوجه ایران و دانشجویان وهمکارانش در مؤسسه آموزش عالی بهائی (BIHE) بود.

خواهرش به ویژه به یاد می آورد که او در آخرین روز زندگی اش، از ایالات متحده که برای معالجه به آنجا رفته بود، با ایران تماس تلفنی داشت. دغدغه ذهنی اش بیش از هر چیز دستگیری اساتید همکارش بود.

باهره اسمیت گفت: «درست هنگام ظهر، او آخرین تماس تلفنی زندگی اش را با همکارانش در ایران داشت. تنها نگرانی اش این بود که آنها می خواهند چطور کار مؤسسه آموزش عالی بهائی را ادامه بدهند. این آخرین نگرانی اش بود...»

چند ساعت بعد، آقای توسکی پس از شش ماه مبارزه با سرطان مغز، در سن ۵۵ سالگی درگذشت.

آقای توسکی به خاطرخدمات فداکارانهاش به دانشجویان و مؤسسه آموزش عالی بهائی شناخته شده و محبوب بود. او یکی از بنیان گذاران اين مؤسسه بود که به عنوان یک اقدام غیر رسمی جامعه برای فراهم کردن فرصت آمورش برای بهائیان جوان که رسماً از آموزش عالی محروم شده اند، تأسیس شد. آقای توسکی در زمان مرگش یکی از اعضای هماهنگ کننده بخش های مهندسی عمران و معماری مؤسسه بود.

عجیب نبود که بیش از ۳۵۰ نفر برای مراسم یابود او که در آخر هفته گذشته در مرکز بهائی سان کلمنته برگزار شد، گرد هم آمدند تا از زندگی مرد فروتنی که برایش خدمت به دیگران بود، تجلیل کنند.

برادر آقای توسکی، طراز، گفت: «او باور داشت که آموزش مهم است. معمار خوب و فرد مطّلعی بود و این فرصت را داشت که به این شکل خدمت بکند و مهارت اش را هم داشت.»

«هر کاری که از او خواسته می شد، انجام می داد. رانندگی می کرد، نظافت می کرد، درس می داد. درِ منزلش برای کلاس ها باز بود. برای دانشجویان غذا تهیه می کرد. چنین فردی بود. هرگز نگفت 'من فقط درس می دهم.' همه کار میکرد.»

خانواده آقای توسکی پیام های تسلیتی از سراسر دنیا دریافت کردند.

كانون مهندسان معمار دانشگاه تهران در اطلاعیه خود درباره درگذشت آقای توسکی، او را «هم دانشكده ای عزیز» و «عزیز از دست رفته» توصیف کرد.

بیت العدل اعظم – ریاست جامعه جهانی بهائی – «سال ها خدمت ستودنی و استقامت» او را «در برابر ظلم بی امان» یادآوری کردند.

بر اساس پیام ۱۰ ژوئن بیت العدل اعظم، تلاش های او «در تربیت جوانان بهائی میراث ارزنده و پاینده ای برای نسل های آینده به جا گذاشته است.»

آقای توسکی روز ۳۱ مه درگذشت، درست چند روز پس از آن که مقامات ایرانی بیش از ۳۰ خانه متعلق به بهائیان مرتبط با مؤسسه آموزش عالی بهائی را مورد یورش قرار دادند. دوازده نفر از کارکنان و اساتید هنوز زندانی هستند که مجموع تعداد بهائیان ایرانی زندانی با احتساب آنها به حدود ۱۰۰ می رسد.

طبق گزارش ها وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران در حرکتی که می کوشد آزار بهائیان را در کشور مشروع جلوه دهد، اکنون اعلام کرده که همه فعالیت های مؤسسه آموزش عالی بهائی غیر قانونی است.

یک «منبع شهامت»

فرهاد ثابتان، یکی از سخنگویان جامعه جهانی بهائی، گفت: «تجربه آقای توسکی و خانواده اش به اشکال گوناگون انعکاسی است از روش های مختلف آزار که ۳۰۰۰۰۰ بهائی ایرانی از زمان انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ با آن مواجه بوده اند.»

پدر همسر آقای توسکی، پیش از ربوده شدن و به قتل رسیدن در سال ۱۹۸۰، منشی محفل محلی بهائی تهران بود.

آقای توسکی در سال ۱۹۹۸، طی حمله حکومت ایران به مؤسسه آموزش عالی بهائی، دستگیر و چندین روز در زندان بازجویی شد.

سه پسر او همه به خاطر اعتقادات خود، از ورود به دوره های آموزش عالی محروم شده اند. بزرگ ترین آنها آزمون کنکور ورودی دانشگاه خود را با نمره بسیار بالایی پشت سر گذاشت، اما هرگز اجازه نیافت به دانشکاه وارد شود؛ دو فرزند دیگر هم آزمون خود را دادند ولی بعداً به خاطر داشتن «نقص پرونده،» یک تدبیر معمول که مقامات ایرانی برای محروم کردن دانشجویان بهائی به کار می برند، پذیرفته نشدند.

خواهر آقای توسکی همسر آقای بهروز توکلی، یکی از هفت مدیر بهائی زندانی در ایران، است که اکنون دوران محکومیت ۲۰ ساله خود را بر مبنای اتهامات خلاف واقع می گذراند.

فرهاد ثابتان گفت: «با وجود تحمل سختی های بسیار، آقای توسکی منبع خارق العاده شهامت و اطمینان بخشیدن به دیگران، به ویژه به زندانیان بهائی و خانواده های بهائیانی که توسط مقامات ایرانی اعدام شدند، بود.»

دکتر ثابتان افزود: «او بسیار به وطنش عشق می ورزید و مشتاق بود به آنجا برگردد تا به جوانان بهائی در تحصیلات شان کمک کند. این برایش تسلی بخش ترین جنبه زندگی بود.»

در متن يادمانی که از ایران فرستاده شده بود تا در مراسم خاکسپاری آقای توسکی خوانده شود، یکی از دانشجویانش نوشته بود: «شاید اگر به غرب مهاجرت کرده بود اکنون با داشتن جایگاهی عالی در یکی از دانشگاه های آنجا زندگی راحتی را سپری می کرد. شاید اگر نمانده بود و پارازیت های فیزیکی و روانی، روح و جسمش را آزار نداده بود الان در سلامتی کامل در کنار خانواده اش بود.»

«شاید اگر فشار خدمات مختلف را نپذیرفته بود حتی در همین جا هم سلامتیش را به این زودی از دست نمی داد. و صدها شاید دیگر اما مطمئنم اگر نمانده بود فرصت خدماتی عظیم ... را بدست نمی آورد.»

در متن تجلیل دیگری که در مراسم خوانده شد آآمده بود: «تو خیلی زود این جهان را ترک کردی، آن قدر زود که ما فرصت نیافتیم همه آنچه برای مان در این زندگی زمینی انجام دادی، جبران کنیم. تو ما را چنان خوب پرورش دادی که اگر همچنان کمک تو به ما برسد، هر یک از ما احتمالاً توانایی آن را دارد که یک مهندس معمار دیگر مثل آقای توسکی بشود.»

نقل از: سرویس خبری جامعه جهانی بهائی